Vanellus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vanellus[1]
Brisson, 1760[2]
Przedstawiciel rodzaju – czajka zwyczajna (V. vanellus)
Przedstawiciel rodzaju – czajka zwyczajna (V. vanellus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd siewkowce
Parvordo Charadriida
Nadrodzina Charadrioidea
Rodzina sieweczkowate
Podrodzina sieweczki
Rodzaj Vanellus
Typ nomenklatoryczny

Tringa vanellus Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Vanellusrodzaj średniej wielkości ptaka z podrodziny sieweczek (Charadriinae) w rodzinie sieweczkowatych (Charadriidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce, Australii i Ameryce Południowej[10].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 20–38 cm; masa ciała 99–426 g; rozpiętość skrzydeł 55–87 cm[11].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Vanellus: Średniowiecznołac. vanellus – czajka, od zdrobnienia łac. vannus – wiejący wachlarz[12].
  • Acanthropterus: gr. ακανθα akantha – kolec, cierń, od ακη akē – punkt; πτερον pteron – skrzydło[13]. Gatunek typowy: Charadrius malabaricus Boddaert, 1783.
  • Hoploxypterus: gr. ὁπλον hoplon – broń; οξυς oxus – ostry; -πτερος -pteros – -skrzydły, od πτερον pteron – skrzydło[14]. Gatunek typowy: Charadrius spinosus Linnaeus, 1758.
  • Acanthopteryx: gr. ακανθα akantha – kolec, cierń, od ακη akē – punkt; πτερυξ pterux, πτερυγος pterugos – skrzydło[15]. Gatunek typowy: Charadrius spinosus Linnaeus, 1758.
  • Gavia: łac. Gavia – niezidentyfikowany ptak morski, może jakiś głuptak[16]. Gatunek typowy: Tringa vanellus Linnaeus, 1758.
  • Afribyx: łac. Afer, Afra – Afrykanin, afrykański, od Africa – Afryka; nowołac. ibyx – czajka, od gr. ιβυξ ibux, ιβυκος ibukos – nieznany hałaśliwy ptak[17]. Gatunek typowy: Vanellus lateralis A. Smith, 1839[a].
  • Anitibyx: Anita Rodenkirchen-Bartsch, niemiecka ornitolog amator; nowołac. ibyx – czajka, od gr. ιβυξ ibux, ιβυκος ibukos – nieznany hałaśliwy ptak[18]. Gatunek typowy: Charadrius armatus Burchell, 1822.
  • Afrovanellus: łac. Afer, Afra – Afrykanin, afrykański; rodzaj Vanellus Brisson, 1760[19]. Gatunek typowy: Charadrius tectus Boddaert, 1783.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[20]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Podgatunek V. senegallus.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Vanellus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 5. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 94. (fr. • łac.)
  3. J. Brookes: A catalogue of the Anatomical and Zoological Museum. London: Richard Taylor, 1828, s. 100. (ang.)
  4. C.L. Bonaparte. Saggio di una distribuzione inetodica degli Animali Vertebrati. „Giornale Arcadico di Scienze Lettere ed Arti”. 49, s. 55, 1831 (wł.). 
  5. G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma and an indication of the typical species of each genus. Wyd. 2nd ed., rev., augm., and accompanied with an index. London: R. and J.E. Taylor, 1841, s. 84. (ang.)
  6. C.W.L. Gloger: Gemeinnützige Hand-und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 433. (niem.)
  7. G.M. Mathews: The birds of Australia. Cz. 3. London: Witherby & Co., 1913, s. 41. (ang.)
  8. H.E. Wolters. Aus der omithologischen Sammlung des Museums Alexander Koenig. III. „Bonner zoologische Beiträge”. 25, s. 284, 1974 (niem.). 
  9. B.C. Livezey. Phylogenetics of modern shorebirds (Charadriiformes) based on phenotypic evidence: analysis and discussion. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 160 (3), s. 567–618, 2010. DOI: 10.1111/j.1096-3642.2010.00635.x (ang.). 
  10. F. Gill & D. Donsker (red.): Buttonquail, plovers, seedsnipe & sandpipers (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2018-01-17].
  11. T. Piersma, P. Wiersma: Family Charadriidae (Plovers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 411–414, 417–420. ISBN 84-87334-20-2. (ang.)
  12. Jobling 2017 ↓, s. Vanellus.
  13. Jobling 2017 ↓, s. Acanthropterus.
  14. Jobling 2017 ↓, s. Hoploxypterus.
  15. Jobling 2017 ↓, s. Acanthopteryx.
  16. Jobling 2017 ↓, s. Gavia.
  17. Jobling 2017 ↓, s. Afribyx.
  18. Jobling 2018 ↓, s. Anitibyx.
  19. Jobling 2017 ↓, s. Afrovanellus.
  20. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Charadriinae Leach, 1820 - sieweczki (Wersja: 2017-12-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-01-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-01-17]. (ang.)