Przejdź do zawartości

Waldemar Malicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Waldemar Malicki
Ilustracja
Waldemar Malicki podczas Pol’and’Rock Festival w 2025
Data i miejsce urodzenia

3 października 1958
Lublin

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Strona internetowa

Waldemar Malicki (ur. 3 października 1958 w Lublinie) – polski pianista i satyryk.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Lublinie i tamże uczęszczał do V Liceum Ogólnokształcącego, do klasy o profilu humanistycznym. Po ukończeniu Średniej Szkoły Muzycznej w Lublinie podjął studia w gdańskiej Akademii Muzycznej w klasie Jerzego Sulikowskiego, które ukończył z wyróżnieniem w 1982[1]. Następnie swe umiejętności doskonalił w Wiedniu na seminariach mistrzowskich u Paula Badury-Skody i Jörga Demusa, a kameralistykę u Erika Werby[2].

Wspólnie z pierwszą żoną Tamarą Granat stworzył duet fortepia „Duo Granat”, specjalizujący się w muzyce fortepianowej na cztery ręce, z drugą żoną - wiolonczelistką Małgorzatą Krzyżanowicz założył duet fortepianowo-wiolonczelowy[3]. Jest też założycielem kwintetu wykonującego tanga Astora Piazzolli.

Występował podczas wielu festiwali, m.in. podczas Warszawskiej Jesieni, Wratislavia Cantans, Festiwalu Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach, Wakacyjnego Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju, Mazurskiej Nocy Kabaretowej w Mrągowie.

W latach 90. XX w. współtworzył telewizyjny cykl dokumentalny pt. Wszystko jest muzyką, którego był prowadzącym i autorem scenariusza.

Był prezesem Towarzystwa im. Ignacego Jana Paderewskiego. Od kwietnia 2008 Członek Rady Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.

Wspólnie z reżyserem Jackiem Kęcikiem i dyrygentem Bernardem Chmielarzem kieruje projektem Filharmonia Dowcipu, łączącym muzykę orkiestrową (w znacznej mierze klasyczną) z kabaretem[4]. Od roku 2000 jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Wirtuozerii i Żartu Muzycznego „Fun and Classic” w Nowym Sączu. W 2009 nawiązał wraz z Filharmonią współpracę z Zenonem Laskowikiem i jego grupą Kabareciarnia. Zaowocowało to serią wspólnych koncertów oraz emitowanym w TVP2 programem Laskowik & Malicki[5].

Nagrał ponad 40 płyt z muzyką solową i kameralną m.in. dla takich firm fonograficznych, jak: Polskie Nagrania, Polton, Dux, Pavane, Accord, Adda, Koch Records Schwann, Wergo, Pony Canyon[6].

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
  • Nagroda w Konkursie Towarzystwa Chopinowskiego w Warszawie (1979, 1980)
  • I nagroda na Konkursie Międzynarodowego Kursu Interpretacyjnego w Wiedniu (1981)[7]
  • Nagroda na XVI Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1982)
  • Fryderyk – Nagroda polskiego przemysłu fonograficznego za płytę Utwory wirtuozowskie na skrzypce H. Wieniawskiego (1999)
  • Fryderyk – Nagroda polskiego przemysłu fonograficznego za płytę Koncerty fortepianowe Bacha (2000)
  • Nagroda Płyta Roku Magazynu „Studio” za płytę Utwory K. Szymanowskiego (2000)
  • Fryderyk – Nagroda polskiego przemysłu fonograficznego za płytę Utwory I. J. Paderewskiego na skrzypce i fortepian z Konstantym Andrzejem Kulką (2003)
  • Grand Prix „Błękitny Melonik Charliego” (wspólnie z Jackiem Kęcikiem) VII Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku za program Co tu jest grane w reżyserii Jacka Kęcika (TVP1) (2006)
  • Nagroda Specjalna Jury X Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku za dowcipne popularyzowanie muzyki poważnej na antenie TVP (2009)
  • „Wiktor” w kategorii gwiazda piosenki i estrady (2009)[8]
  • Bene Meritus Terrae Lublinensi (2009)[9]
  • „TeleKamera” - nagroda czytelników „Tele Tygodnia” w kategorii „Osobowość w rozrywce” za program „Laskowik & Malicki” (2011)
  • Nagroda TVP „Artysta bez granic” (2016)
  • Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2022)[10]

Źródło:[11].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Aleksandra Tarczydło, „Historia muzyki według Waldemara Malickiego” [online], Nowohuckie Centrum Kultury, 17 lutego 2022 [dostęp 2025-10-30].
  2. Waldemar Malicki | Życie i twórczość | Artysta [online], Culture.pl [dostęp 2025-10-30].
  3. Malicki Waldemar [online], Polskie Centrum Informacji Muzycznej [dostęp 2025-10-30].
  4. Filharmonia Dowcipu. [dostęp 2009-11-18].
  5. Laskowik & Malicki - Telewizja Polska SA. [dostęp 2009-11-18].
  6. Waldemar Malicki [online], Filharmonia Poznańska [dostęp 2025-10-30].
  7. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1981–1984. Ruch muzyczny. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 9, s. 225, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-30].
  8. Waldemar Malicki, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2025-10-30].
  9. Joanna Czerniakiewicz, Bene Meritus Terrae Lublinensi [online], Vena Art, 9 stycznia 2009 [dostęp 2025-10-30].
  10. Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznane - Redakcja Polska [online], www.polskieradio.pl [dostęp 2025-10-30].
  11. Waldemar Malicki – Encyklopedia Kabaretu [online], encyklopediakabaretu.pl [dostęp 2025-10-30].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Stanisław Dybowski, Słownik pianistów polskich, Przedsiębiorstwo Muzyczne „Selene”, Warszawa 2003, ISBN 83-910515-5-2