Wanda Stanisławska-Lothe

Wanda Stanisławska-Lothe

Data i miejsce urodzenia	22 czerwca 1908 lub 1910 Warszawa lub Wilno
Data i miejsce śmierci	6 listopada 1985 Warszawa
Zawód	aktorka
Lata aktywności	1928–1985
Odznaczenia

Grób Wandy Stanisławskiej-Lothe na cmentarzu Powązkowskim

Wanda Stanisławska-Lothe (wg różych źródeł ur. 22 czerwca 1908 w Warszawie lub 1910 w Wilnie, zm. 6 listopada 1985 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Adama Ignacego Stanisławskiego (1865–1939), prawnika i sędziego Sądu Apelacyjnego w Warszawie, i literatki Wandy Aleksandry Stanisławskiej z domu Kamockiej. Siostra Janusza Lucjana (1896–1914) i Jadwigi (1899–1977). Siostrą jej babki była Maria Konopnicka

Ukończyła seminarium nauczycielskie im. Królowej Jadwigi w Wilnie, a następnie studiowała rok na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W lipcu 1930 uzyskała aktorskie uprawnienia zawodowe, zdając egzamin przed Komisją Eksternistyczną Związku Artystów Scen Polskich (ZASP) w Warszawie.

W czasie II wojny światowej mieszkała w Wilnie. Po śmierci męża odmówiła występów w koncesjonowanych przez Niemców teatrach. Pracowała jako kelnerka i pianistka w jednej z wileńskich kawiarni. Dorabiała też jako sprzątaczka. Na scenę wróciła dopiero po wyzwoleniu Wilna przez Rosjan.

Jako repatriantka w 1945 przyjechała do Torunia.

Występowała w teatrach:

• Teatr na Pohulance w Wilnie (1928–1930)
• Teatr Ziemi Pomorskiej w Toruniu (1934–1935)
• Teatr Nowy w Poznaniu (1935–1936)
• Teatr Polski w Katowicach (1936–1939)
• Teatr Miejski w Olsztynie (1945–1946)
• Teatr Polski w Bielsku-Białej (1946–1947, 1948–1949)
• Miejskie Teatry Dramatyczne w Krakowie (1947–1948)
• Teatr Wybrzeże w Gdańsku (1949–1958, 1959–1961, 1964–1968)
• Teatr Powszechny w Łodzi (1958–1959)
• Teatr W.P. Miniatury w Warszawie (1961–1963)
• Teatr im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (1963–1964)
• Teatr Klasyczny w Warszawie (1968–1977)
• Teatr Ziemi Mazowieckiej w Warszawie (1977–1983)

Ponadto wystąpiła w kilkunastu rolach w spektaklach Teatru Telewizji. Wystąpiła m.in. w roli Nory w spektaklu „Nie trzeba krzykiem zagłuszać ciszy nocy” (1966) i Małgorzaty w spektaklu „Kartoflany król” (1982). W 1983 przeszła na emeryturę.

Od 1940 była żoną Tadeusza Lothe (1903–1943), urzędnika Teatru Dramatycznego w Wilnie. Z tego małżeństwa miała córkę Jolantę, która została aktorką.

Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 178-5-30,31).

Filmografia

• 1956: Nikodem Dyzma – dama z towarzystwa
• 1968: Molo – matka chrzestna statku
• 1969: Polowanie na muchy
• 1970: Dzięcioł – sąsiadka Stefana
• 1970: Rejs – Krysia, żona Mamonia
• 1971: Kłopotliwy gość – strachliwa sąsiadka Piotrowskich
• 1971: Wiktoryna, czyli czy pan pochodzi z Beauvais? – pani Sevignac
• 1973: Żółw – prezesowa
• 1974: S.O.S. – pani Gizela (odc. 4)
• 1975: Partita na instrument drewniany – handlarka
• 1976: Bezkresne łąki – matka Henryka
• 1976: Polskie drogi – wróżka Honorata, współpracowniczka Gestapo (odc. 6)
• 1976: Zagrożenie – sąsiadka Steiner
• 1977: Granica – starsza pani w salonie Kolichowskiej
• 1977: Noce i dnie – gość na przyjęciu u Woynarowskiego (odc. 11)
• 1978: Bez znieczulenia – członek redakcji
• 1978: Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz – żona Kazia, klienta w delikatesach
• 1978: Układ krążenia – Maria Tomalowa (odc. 2)
• 1981: Filip z konopi – ambasadorowa Buzowska
• 1982: Punkty za pochodzenie – przewodnicząca komisji egzaminacyjnej w szkole teatralnej
• 1984: Kobieta w kapeluszu – Zielińska

Źródło.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1967)
• Złoty Krzyż Zasługi (1955)

Nagrody

• Nagroda Teatralna Miasta Gdańska (1961)
• Nagroda na IX Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Alicji w Śmiertelnym tańcu Augusta Strindberga w reżyserii Piotra Paradowskiego (1967)
• „Order Stańczyka” - nagroda miesięcznika „Litery” (1968)

Linki zewnętrzne

• Wanda Stanisławska-Lothe w bazie IMDb (ang.)
• Wanda Stanisławska-Lothe w bazie Filmweb