Wei (Okres Trzech Królestw)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wei
Ilustracja
Chiny w Okresie Trzech Królestw
Nazwa chińska
Pismo uproszczone

曹魏

Pismo tradycyjne

曹魏

Hanyu pinyin

Cáo Wèi

Wade-Giles

Ts’ao Wei

Wei lub Cao Wei (chiń. 曹魏; pinyin Cáo Wèi; Wade-Giles Ts’ao Wei) – historyczne państwo chińskie w okresie Trzech Królestw (220265). Założył je Cao Cao, który panował nad północnymi i środkowymi Chinami. Stolicą Wei był Luoyang.

W 213 roku lenna Cao Cao zyskały nazwę Wei, do której czasem dodaje się nazwisko Cao, dla odróżnienia od innych państw w historii Chin, które również nosiły nazwę Wei. W 220 zmarł jego syn Cao Pi zmusił do abdykacji ostatniego cesarza Han - Han Xiandi (ur. 181, zm. 234) i założył nową dynastię Wei.

Z pretensjami do tronu wystąpili również Liu Bei z Shu Han oraz Sun Quan ze Wschodniego Wu. Po latach wojen, królestwo Wei pokonało w 263 roku Shu Han. Dynastia Wei założona przez Cao Cao została jednak obalona przez Sima Yana, który założył Dynastię Jin.

Dzieje państwa Wei opisuje Sanguo Zhi, a ich zbeletryzowaną wersję powieść Sanguo yanyi.