Wei (Okres Trzech Królestw)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chiny w okresie Trzech Królestw

Wei lub Cao Wei (chiń. upr. 曹魏; chiń. trad. 曹魏; pinyin Cáo Wèi; Wade-Giles Ts’ao Wei; 220-265) – państwo w okresie Trzech Królestw. Założył je Cao Cao, który dominował nad północnymi i środkowymi Chinami. Po 213 r. jego lenna zyskały nazwę Wei, do której czasem dodaje się nazwisko Cao, dla odróżnienia od innych państw w historii Chin, które również nosiły nazwę Wei.

W 220 r. zmarł Cao Cao. Jego syn Cao Pi zmusił w tym samym roku do abdykacji ostatniego cesarza Dynastii Han - Xian Di (ur. 181 - zm. 234) i założył nową dynastię Wei.

Ale z pretensjami do tronu wystąpili również Liu Bei z Shu Han oraz Sun Quan ze Wschodniego Wu. Po latach wojen, królestwo Wei pokonało w 263 r. państwo Shu Han. Dynastia Wei założona przez Cao Cao została jednak obalona przez Sima Yana, który założył Dynastię Jin.

Stolicą królestwa Wei był Luoyang.

Dzieje państwa Wei opisuje Kronika Trzech Królestw, a ich zbeletryzowaną wersję powieść Sanguo yanyi.