Wiesław Wójcik (aktor)

Wiesław Wójcik
	; Wiesław Wójcik (2018)
Data i miejsce urodzenia	1 października 1946 ; Kraków
Data i miejsce śmierci	4 kwietnia 2021 ; Kraków
Zawód	aktor
Lata aktywności	1969–2019
	Multimedia w Wikimedia Commons

Wiesław Wójcik (ur. 1 października 1946 w Krakowie, zm. 4 kwietnia 2021^[1] tamże) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Życiorys

W 1969 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie. Debiutował na scenie 19 października 1969 roku. Występował w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu (1969–1970), Teatrze Rozmaitości w Krakowie (1970–1971), Starym Teatrze w Krakowie (1977–1989). Występował w inscenizacjach w reżyserii m.in. Andrzeja Wajdy, Krystiana Lupy i Jerzego Jarockiego.

Występował w Teatrze Telewizji w inscenizacjach w reżyserii m.in. Agnieszki Holland, Kazimierza Kutza i Andrzeja Maja; a także w słuchowiskach radiowych w reżyserii m.in. Romany Bobrowskiej i Anny Polony. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Filmografia

Filmy

1974: Spacer pod psem jako sąsiad
1975: Dulscy jako oficer w lokalu
1975: Znikąd donikąd
1975: Strach jako robotnik w hotelu robotniczym
1976: Człowiek z marmuru jako sekretarz Jodła
1976: Spokój jako kolega Gralaka z więzienia spotkany w kinie (niewymieniony w czołówce)
1977: Ciuciubabka jako Piotr
1977: Pokój z widokiem na morze jako porucznik
1978: Pejzaż horyzontalny jako Chrypulec
1978: Próba ognia i wody jako Wiktor
1978: Seans jako Wiesiek
1978: Zielona ziemia
1979: Aria dla atlety jako Max Braun
1979: Szansa jako magazynier
1980: Ćma jako przyjaciel Agaty
1980: Grzeszny żywot Franciszka Buły jako mężczyzna na pogrzebie ojca Buły
1980: Pałac jako Człeczyna
1980: Party przy świecach jako „Niuniek"
1981: Limuzyna Daimler-Benz jako Zakapior (niewymieniony w czołówce)
1982: Coś się kończy jako listonosz
1982: Do góry nogami jako Gustlik, ojciec Gerarda
1982: Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny jako dworzanin kpiący z umierającej Barbary
1984: Kobieta z prowincji jako Tadek, miłość Andzi
1984: Oko proroka
1985: Pobojowisko jako Gradkowski
1985: Sam pośród swoich jako sekretarz gminy
1986: Komedianci z wczorajszej ulicy jako Franek Zalewaja
1986: Pan Samochodzik i niesamowity dwór jako Bigos
1987: Śmierć Johna L. jako akordeonista, mąż barmanki Steni
1988: I skrzypce przestały grać jako Bora Natkin, ojciec Zoyi
1988: Kolory kochania jako Jędrzej, szwagier Franka Rakoczego
1988: Kornblumenblau jako Wesołek
1989: Nocny gość (film) jako podróżny
1994: Śmierć jak kromka chleba jako górnik
2003: Rzeźnik na czasie (krótkometrażowy)
2007: Katyń jako listonosz
2007: Korowód jako chłop
2007: Zamach jako Wiktor

Seriale

1976: Zaklęty dwór jako lokaj Filip
1977–1978: Układ krążenia jako naczelnik gminy w Sokołówce (gościnnie)
1978: Ślad na ziemi jako robotnik Dereniew, współlokator Turkawca (gościnnie)
1979: Do krwi ostatniej jako porucznik Jerzy Raszeński (gościnnie)
1980: Z biegiem lat, z biegiem dni… jako Bronik
1984: Rozalka Olaboga jako ojciec Jasia Mazurka
1985: Temida jako przodownik policji w Zabierzowie
1986: Biała wizytówka jako lokaj (gościnnie)
1997: Złotopolscy jako Leon Borowy, ojciec Różyczki
1999: Na dobre i na złe jako ochroniarz (gościnnie)
2004–2008: Kryminalni jako Kumor, ojciec Magdy (gościnnie)
2008: Czas honoru jako Winiarski, dziadek Romy (gościnnie)
2008: Hotel pod żyrafą i nosorożcem jako Kulesza (gościnnie)
2018: Korona królów jako Władysław I Łokietek, król Polski

Teatr Telewizji

1972: Wielki testament (reż. Irena Wollen) jako skazaniec
1978: Lorenzaccio (reż. Laco Adamík, Agnieszka Holland) jako oficer
1980: Blisko serca (reż. Ryszard Bugajski) jako Tomooy
1980: Żegnaj, Judaszu (reż. Jolanta Słobodzian) jako Piotr
1981: Pustelnia (reż. Wojciech Solarz) jako Bruno
1984: Granica (reż. Jan Błeszyński) jako Borbocki
1985: Wesele (reż. Antoni Zajączkowski)
1987: Trąd w pałacu sprawiedliwości (reż. Andrzej Maj) jako funkcjonariusz
1987: Kopciuszek (reż. Andrzej Maj) jako Herold
1988: Makbet (reż. Krzysztof Nazar) jako odźwierny
1889: Samobójca (reż. Kazimierz Kutz)
1989: Dzieci Arbatu (reż. Kazimierz Kutz)
1990: Minna von Barnhelm (reż. Andrzej Maj) jako Just
1990: Spadkobiercy (reż. Andrzej Maj)
2006: Volpone (reż. Grzegorz Warchoł) jako sędzia

Źródło^[2].

Teatr

1968: Klatka czyli Zabawa rodzinna (PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie, reż. Jerzy Kaliszewski) jako Staś
1969: Człowiek z budki suflera (Teatr Zagłębia w Sosnowcu, reż. Maryna Broniewska) jako Henryk
1970: Spoza gór i rzek (Teatr Zagłębia w Sosnowcu, reż. Wiesław Mirecki) jako Piekut
1970: Mistrz Pathelin (Teatr Zagłębia w Sosnowcu, reż. Wiesław Mirecki) jako mieszczanin
1970: Przedwiośnie (Teatr Rozmaitości w Krakowie, reż. Józef Wyszomirski) jako marynarz, student III
1970: Królowa przedmieścia (Teatr Rozmaitości w Krakowie, reż. Jerzy Ukleja) jako Szymon, Smutny, Kataryniarz, Student, Szymon
1971: Chłopi (Teatr Rozmaitości w Krakowie, reż. Wanda Wróblewska) jako Witek
1971: Barillon się żeni! (Teatr Rozmaitości w Krakowie, reż. Halina Gryglaszewska) jako Patryk Surcouf
1972: Żółta ciżemka (Teatr Rozmaitości w Krakowie, reż. Maria Billiżanka) jako Grzegorz Kuglarz, Czeladnik Kacper
1973: Kariera Artura Ui (Teatr Bagatela w Krakowie, reż. Mieczysław Górkiewicz) jako zapowiadacz, oskarżony Fish
1973: Szkoła żon (Teatr Bagatela w Krakowie, reż. Mieczysław Górkiewicz) jako pomocnik notariusza
1977: ...Państwo Ulianoff przybyli do Krakowa... (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Jerzy Święch) jako policjant
1978: Z biegiem lat, z biegiem dni… (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Andrzej Wajda, Anna Polony)
1979: Sen o Bezgrzesznej (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Jerzy Jarocki) jako mularz, żołnierz
1980: Romans z wodewilu (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Marta Stebnicka) jako Franek
1980: Rewizor (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Jerzy Jarocki) jako Miszka
1981: Powrót Odysa (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Krystian Lupa) jako Ktesippos
1981: Aktorzy Teatru Starego w scenach i monologach z „Hamleta” (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Andrzej Wajda) jako Grabarz II
1981: Tragiczna historia Hamleta księcia Danii (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Andrzej Wajda) jako Grabarz I, Dworzanin
1982: Oresteja (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Zygmunt Hübner) jako Jeden z chóru Starców z Argos
1983: Maria (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Edward Lubaszenko) jako Orłow
1984: Antygona (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Andrzej Wajda) jako Strażnik
1985: Gyubal Wahazar, czyli na przełęczach bezsensu (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Romana Próchnicka) jako Baron Oskar van den Binden Gnumben
1985: Mistrz Piotr Pathelin (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Jan Güntner) jako Wilhelmina, Rajca-Ławnik
1986: Termopile Polskie (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Krzysztof Babicki) jako Lejba
1987: Legenda (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Krystian Jankowski) jako Wodnik
1988: Don Juan albo Kamienny Gość (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Yves Goulais) jako Guzman
1989: Słuchaj, Izraelu! (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, reż. Jerzy Jarocki) jako Tenor Słowik, Przechodzień II, Chasyd
2001: Jak wam się podoba (PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie, reż. Andrzej Wajda) jako Adam

Źródło^[3].

Radio

1978: Z biegiem lat, z biegiem dni (Teatr Polskiego Radia, reż. Romana Bobrowska, Anna Polony), odc. 2, 3, 4, 6
1979: Ostatni lot Halifaxa (Teatr Polskiego Radia, reż. Romana Bobrowska, Anna Polony), odc. 3, 4
1980: Maratończycy (Teatr Polskiego Radia, reż. Aleksander Bednarz) jako Proś

Źródło^[3].

Przypisy

↑ Kamil Dachnij: Nie żyje Wiesław Wójcik. Widzowie mogą go kojarzyć z hitu TVP. film.wp.pl, 4 kwietnia 2021. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
↑ Wiesław Wójcik. filmpolski.pl. [dostęp 2025-10-04].
↑ ^a ^b Wiesław Wójcik (osoba), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2021-04-09] .

Linki zewnętrzne

Wiesław Wójcik w bazie IMDb (ang.)
Wiesław Wójcik w bazie Filmweb
Wiesław Wójcik w bazie filmpolski.pl
Wiesław Wójcik (osoba), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2021-04-09] .
Zdjęcia Wiesława Wójcika w Fototece. [dostęp 2024-04-26].

[1] Kamil Dachnij: Nie żyje Wiesław Wójcik. Widzowie mogą go kojarzyć z hitu TVP. film.wp.pl, 4 kwietnia 2021. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).

[2] Wiesław Wójcik. filmpolski.pl. [dostęp 2025-10-04].

[et-3] Wiesław Wójcik (osoba), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2021-04-09] .

[1]

[2]

[3]