Wilamów (powiat poddębicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilamów
wieś
Ilustracja
Kościół Świętych Wojciecha i Stanisława
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat poddębicki
Gmina Uniejów
Sołectwo Wilamów
Liczba ludności  440
Strefa numeracyjna 63
Kod pocztowy 99-210
Tablice rejestracyjne EPD
SIMC 0298979
Położenie na mapie gminy Uniejów
Mapa lokalizacyjna gminy Uniejów
Wilamów
Wilamów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wilamów
Wilamów
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Wilamów
Wilamów
Położenie na mapie powiatu poddębickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poddębickiego
Wilamów
Wilamów
Ziemia52°02′47″N 18°45′25″E/52,046389 18,756944
Parafia Wilamów

Wilamówwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Uniejów.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Wilamów położony jest 10 km na północny zachód od Uniejowa przy drodze lokalnej do Chełmna nad Nerem. Około 3 km od centrum miejscowości znajduje się przeprawa promowa przez rzekę Wartę do wsi Kozubów w powiecie tureckim.

Pochodzenie nazwy[edytuj | edytuj kod]

Wilamów - to nazwa pochodzenia rodowego, zaczerpnięta od rodziny Wilamowskich. Nazwa miejscowości na przestrzeni dziejów zmieniała się. W XIV wieku używano nazwy Welanów, następnie Welanowo i Wielanów, aż w XIX wieku przyjęto obecną formę.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze ślady pobytu człowieka w okolicach Wilamowa pochodzą ze starszej epoki kamienia. Datować je można na ok. 8000 r. p.n.e. Dalszych informacji o pradziejach Wilamowa dostarczyły badania archeologów z Uniwersytetu Łódzkiego, którzy w 1946 r. znaleźli w miejscowości i okolicach liczne szczątki urn słowiańskich oraz miecz. Znaleziska te pochodzą najprawdopodobniej z okresu 800 - 600 r. p.n.e. Pierwsza wzmianka o Wilamowie pochodzi z 1232 r. z dokumentu wydanego przez Władysława Odonica. Wówczas wieś wchodziła w skład kasztelanii lądzkiej. Po zjednoczeniu Polski, Wilamów znalazł się w granicach Ziemi Sieradzkiej. Pod zaborami miejscowość wchodziła w skład Królestwa Polskiego, podległego carskiej Rosji. W 1826 r. Wilamów zamieszkiwało 357 osób. Po roku 1918 miejscowość znalazła się w gminie Skotniki, wchodzącej w skład województwa łódzkiego. Od 1938 r. Wilamów należał administracyjnie w województwie poznańskim. W czasach okupacji niemieckiej okolice włączono w skład Kraju Warty. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego. Od 1999 r. Wilamów ponownie leży w województwie łódzkim.

Kościół i parafia[edytuj | edytuj kod]

Parafię Wilamów założono już w XV wieku, a jej pierwszym plebanem był Marcin z Iwania. Po 1518 r. fundatorką kościoła została królowa Bona. W 1651 r. miejscowi kmiecie zabili plebana i za ten czyn została nałożona na parafię klątwa oraz na pewien okres parafię zlikwidowano, przenosząc ją do Uniejowa. Drewniany kościół wilamowski często był niszczony przez pożary. Po pożarze w 1807 r. przebudowę kościoła ufundował Józef Załustkowski - sędzia sieradzki, a po jego śmierci fundację kontynuował jego syn Leon. Obecna świątynia - pod wezwaniem Świętych Wojciecha i Stanisława - została wzniesiona w 1894 r. przez biskupstwo włocławskie, przy pomocy Stanisława Pieczyńskiego. Wśród wielu zabytków świątyni, na uwagę zasługuje kropielnica - licząca sobie ponad 700 lat.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]