Wysoka (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wysoka
Kościół pw. św. Małgorzaty i św. Walentego
Kościół pw. św. Małgorzaty i św. Walentego
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat łańcucki
Gmina Łańcut
Liczba ludności (2015) 2657[1]
Strefa numeracyjna (+48) 17
Kod pocztowy 37-100
Tablice rejestracyjne RLA
SIMC 0655250
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Wysoka
Wysoka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wysoka
Wysoka
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Wysoka
Wysoka
Ziemia 50°02′33″N 22°15′07″E/50,042500 22,251944

Wysokawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, w gminie Łańcut.

W miejscowości znajduje się rzymskokatolicka parafia pw. św. Małgorzaty należąca do dekanatu Łańcut I[2].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa rzeszowskiego.

W Wysokiej urodził się biskup Adam Szal.

Historia[edytuj]

Wieś powstała w związku z osadnictwem prowadzonym w XIV wieku przez Ottona z Pilczy. Osadzona przez osadników niemieckich lub ze Śląska sądząc po nazwiskach występujących w księdze ławniczej[3]. W 1450 roku właścicielem był Jan z Pilczy wnuk Ottona i syn Elżbiety Granowskiej trzeciej żony Władysława Jagiełły[4]. Do początku XVIII wieku w posiadaniu rodziny Korniaktów. W połowie XVIII wieku zarządza wsią Rafał Antoni Skarbek. Od połowy XVIII wieku właścicielem jest Franciszek Salezy Potocki, a po nim jego syn Stanisław Szczęsny Potocki[3], który w 1786 roku sprzedał wieś Konstancji z Bekierskich Rogalińskiej.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Stan na 31 grudnia 2014 roku: Paulina Kopeć (oprac.), „Głos Gminy Łańcut” 2015, nr 1, s. 8. Zob. Demografia Gminy Łańcut (.pdf, dostęp: 29 czerwca 2015).
  2. Dekanat na stronie diecezji.
  3. a b Centralne Państwowe Archiwum Historyczne we Lwowie.fond 53-1-1.Księga ławnicza Gromady Wysoka z lat 1665-1792.
  4. Akta Grodzkie i Ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z Archiwów tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wydane staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. 1888 rok. Tom 13. Termini terrestres Przeworscenses 1450.

Linki zewnętrzne[edytuj]