Zofia Teofila Daniłowiczówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zofia Teofila Daniłowiczówna
Zofia Teofila Daniłowiczówna
Portret Teofili Sobieskiej, autorstwa nieznanego malarza z ok. 1652-1661.
Sas
Sas
Data urodzenia 1607
Miejsce urodzenia Żurów
Data śmierci 27 listopada 1661
Miejsce śmierci Żółkiew
Rodzina Daniłowiczowie
Rodzice Jan Daniłowicz
Zofia Żółkiewska
Małżeństwo Jakub Sobieski
Dzieci Marek Sobieski
Jan III Sobieski
Katarzyna Sobieska
Anna Rozalia Sobieska

Zofia Teofila z Daniłowiczów Sobieska (ur. 1607 w Żurowie, zm. 27 listopada 1661 w Żółkwi) – córka wojewody ruskiego Jana Daniłowicza i Zofii z Żółkiewskich, córki hetmana Stanisława Żółkiewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1623 wraz z matką Zofia i babką Reginą z Herburtów odparła napad Tatarów na Olesko stawając na czele służby zamkowej. 16 maja 1627 poślubiła na zamku w Olesku podczaszego koronnego Jakuba Sobieskiego. Wniosła w posagu majątki, należące niegdyś do Żółkiewskich i część dóbr Daniłowiczów, jak również dwa domy w Warszawie i komplet kosztowności rodzinnych. Po ślubie małżonkowie zamieszkali w należacym do Jakuba Złoczowie. Po kilku latach przenieśli się jednak do rezydencji w Żółkwi. Z małżeństwa z Jakubem doczekała się siedmiorga dzieci:

Prowadziła surową politykę małżeńską wobec swoich dzieci. W 1652 zapobiegła małżeństwu swego syna Jana, zakochanego w pannie Orchowskiej, będącej córką ochmistrza Pawła Orchowskiego. Nie tolerowała również związku syna z Marią Kazimierą d'Arquien. Podobnie postępowała wobec córki Katarzyny, na której wymusiła małżeństwo z wojewodą krakowskim Władysławem Dominikiem Zasławskim-Ostrogskim. Teofila była również osobą niezwykle pobożną. Fundowała liczne kościoły i klasztory, a marcu 1653 udała się na kilkuletnią pielgrzymkę do Włoch.

Teofila zmarła w Żółkwi, gdzie w lutym 1662 została pochowana w kościele dominikanów. W czerwcu 1946 szczątki Teofili zostały wywiezione z Żółkwi i przewiezione do Lublina. Ostatecznie w 1983 zostały złożone w krypcie pod kaplicą Matki Boskiej Różańcowej przy kościele Św. Trójcy w Krakowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]