Łazar Aronsztam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Łazar Aronsztam, ps. Artur, Jakub Czarniak (ukr. Лазар Наумович Аронштам, ros. Лазарь Наумович Аронштам, biał. Лазар Навумавіч Аранштам) (ur. 21 czerwca 1896 w Równem [1] lub w Borznie w guberni czernihowskiej[2] lub w Romnach guberni połtawskiej[3], zm. 1939[1] lub 25 marca 1938[2]) – białoruski, polski radziecki działacz społeczny i partyjny, politruk.

[edytuj] Życiorys

Miał trzech braci (Ilja i Boris zginęli w Armii Czerwonej w czerwcu 1919 w walkach, Grigorij przetrwał wojnę domową, został roztrzelany w marcu 1938 za 6 dni do Łazara)[4].

W 1900 rodzina przeniosła się do Łodzi[5]. W 1915 wstąpił do SDPRR(b). Brał udział w wydarzeniach rewolucji lutowej w Charkowie[6]. Podczas pobytu w Moskwie wziął udział w rewolucji październikowej. Służył w Armii Czerwonej jako komisarz dywizji i komisarz inspekcji artylerii. W 1924 władze WKP(b) skierowały go do podziemnej pracy partyjnej na terenie północno-wschodniej Polski . Wszedł w skład Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi jako sekretarz jej KC oraz członek KC KPP. W tym samym roku został aresztowany przez władze polskie. W 1928 wyjechał do ZSRR w ramach wymiany więźniów politycznych. Na Białorusi radzieckiej pełnił obowiązki sekretarza komitetu okręgowego KP(b)B w Witebsku.

Od 1929 był dyrektorem zarządu politycznego białoruskiego okręgu wojskowego. Od 1933 analogiczną funkcję pełnił na Dalekim Wschodzie. Podczas czystek stalinowskich 31 maja 1937 aresztowany[2], skazany 9 lutego 1938[7] (wyrok zatwierdzony przez Stalina) i rozstrzelany 25 marca 1938. W 2 czerwca 1956 dokonano jego rehabilitacji[8].

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

  • Маракоў Л.У., "Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі 1794-1991", Т.1, Mińsk 2003
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach