Żarłacz szary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żarłacz szary
Galeorhinus galeus[1]
(Linnaeus, 1758)
Żarłacz szary
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada chrzęstnoszkieletowe
Podgromada spodouste
Rząd żarłaczokształtne
Rodzina mustelowate
Rodzaj Galeorhinus
Blainville, 1816
Gatunek żarłacz szary
Synonimy
  • Galeorhinus cyrano Whitley, 1930
  • Galeorhinus vitaminicus de Buen, 1950
  • Galeorhinus zyopterus Jordan & Gilbert, 1883
  • Galeus molinae Philippi, 1887
  • Notogaleus rhinophanes (Péron, 1807)
  • Squalus galeus Linneusz, 1758
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Żarłacz szary[3], rekin szary[3][4] (Galeorhinus galeus) – gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny mustelowatych (Triakidae), opisywany też pod nazwą żarłacz kalifornijski[3] (Galeorhinus zyopterus). Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Galeorhinus.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

We wszystkich ciepłych morzach strefy umiarkowanej na półkuli północnej i południowej. Najczęściej nad dnem żwirowym na głębokości od 40 do 400 m.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Osiąga maksymalnie do 1,8 m (samce) i 2,3 m (samice) oraz do 35 kg masy ciała (samce) i 70 kg (samice). Ciało wydłużone, smukłe z długim bardzo spiczastym pyskiem. Oczy owalne z przesłonami migawkowymi. Uzębienie w obu szczękach w postaci trójkątnych zębów o gładkich brzegach wewnętrznych i piłkowanych brzegach zewnętrznych. Płetwa grzbietowa podwójna, druga zdecydowanie mniejsza. Płetwy piersiowe długie, zaostrzone na końcach. Płetwa ogonowa sierpowata, na tylnej krawędzi głęboko wcięta.

Grzbiet jednolicie niebieskoszary lub szarobrązowy. Boki jaśniejsze, strona brzuszna jasnoszara do białawej, z perłowym połyskiem.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się bezkręgowcami żyjącymi na dnie. Są to: wieloszczety, skorupiaki, mięczaki i szkarłupnie. Czasami poluje na organizmy żyjące w otwartej toni wodnej.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Ryba jajożyworodna. W miocie rodzi się od 20 do 40 młodych mających 40 cm długości.

Przypisy

  1. Galeorhinus galeus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Galeorhinus galeus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.
  4. Jerzy Gronau: Słownik nazw ryb. Kraków: Księgarnia Akademicka, 1994. ISBN 83-901154-9-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
  • Galeorhinus galeus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 30 lipca 2009]