Żegrówko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żegrówko
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat kościański
Gmina Śmigiel
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 64-030
(poczta: Śmigiel)
Tablice rejestracyjne PKS
SIMC 0376857
Położenie na mapie gminy Śmigiel
Mapa lokalizacyjna gminy Śmigiel
Żegrówko
Żegrówko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Żegrówko
Żegrówko
Ziemia 52°03′N 16°29′E/52,050000 16,483333

Żegrówkowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel.

Wieś ma charakter rolniczo-turystyczny i liczy 516 mieszkańców. Żegrówko składa się z dwóch części: z wsi głównej oraz nieoficjalnej dzielnicy Bambry (nawiązanie do bambrów - niemieckich kolonistów, na co wskazuje duża liczba nazwisk o niemieckim brzmieniu, lecz już z polską pisownią). Wieś należy do parafii Wilkowo Polskie z cmentarzem w Śniatach.

Okoliczne rejony uprawne są również podzielone na części i noszą nazwy: Karpaty, Karsznice (pochodzi od nazwy wsi Karśnice), Popowskie (pochodzi od nazwy wsi Popowo), Koło Składu i Bumskowo. Na terenie wsi jest do dziś silnie rozpowszechniony handel wymienny, łącznie z planami wprowadzenia własnej wiejskiej waluty.

We wsi urodziła się poetka ludowa Apolonia Cieśla, znana też lokalnie jako babcia Apolonia. Tradycję pielęgnowania i propagowania gwary wielkopolskiej przejął jej wnuk Walenty Cieśla, twórca ludowy.

W roku 2003 zawiązało się Towarzystwo Miłośników Żegrówka. Miejscowa szkoła podstawowa działa od 1837 roku. Wieś ma ponadto remizę Ochotniczej Straży Pożarnej oraz przystanek na trasie wąskotorowej Śmigielskiej Kolei Dojazdowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Żegrówko należała do wsi mniejszych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej[1]. Żegrówko należało do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Popowo niemieckie (niem. Deutsch Poppen), który należał wówczas do J. Szołdrskiego[1]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Żegrówko liczyło 38 mieszkańców, którzy zamieszkiwali cztery dymy (domostwa)[1].

Podczas kampanii wrześniowej tworząc umocnienia nad rzeką Samica wyróżnił się rotmistrz Kotowski. W okresie II wojny światowej część mieszkańców wsi została wywieziona na przymusowe roboty do Niemiec.[potrzebne źródło]

W latach 1975−1998 miejscowość należała do województwa leszczyńskiego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Jan Nepomucen Bobrowicz: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 211.