Żuawi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żuaw z 1888 r.
Żuawi w walce obraz Aleksandra Raczyńskiego z ok. 1858
Christophe Louis Léon Juchault de Lamoricière

Żuawi – formacja lekkiej piechoty nosząca pierwotnie mundury pochodzenia arabskiego: krótki niebieski kaftan, bufiaste czerwone spodnie i fez z czerwonej wełny.

Określenie pochodzi od arabskiej nazwy jednego z plemion Kabylów, Zuawa[1] – mieszkańców gór w Algierii, które współpracowało z Francuzami już od początku XIX wieku, widząc w tym korzyści polityczne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • W październiku 1830 sformowano dwa bataliony żuawów w armii francuskiej.
  • W 1838 istniały już trzy bataliony, z których utworzono regiment. Jego dowódcą został generał-major (maréchal de camp) Christophe Léon Louis Juchault de Lamoricière. Od 1831 w oddziałach żuawów (fr. Zouaves) mogli służyć Francuzi i cudzoziemcy.
  • w 13 lutego 1852 roku dekretem prezydenta II Republiki FrancuskiejKarola Ludwika Napoleona Bonaparte uformowano 3 regimenty żuawów. Ich chrztem bojowym była wojna krymska. Żuawi swoją postawą wsławili się szczególnie 20 września 1854 roku w bitwie z wojskami rosyjskimi nad rzeką Almą. Żuawi wówczas śmiałym manewrem zawładnęli carską artylerią, przyczyniając się tym samym do zamknięcia armii ks. Mienszykowa w twierdzy sewastopolskiej. We wrześniu 1855 roku zdobyli kluczowy dla obrońców miasta Kurhan Małachowski.
  • Następnie walczyli w:
  • w latach 1861–1867 w interwencji meksykańskiej brał udział 2 oraz 3 regiment żuawów oraz 2 batalion 1 regimentu[2]:
  • w 1862 roku uformowano 4 regiment żuawów;
  • w latach 1870–1871 podczas wojny francusko-pruskiej walczyły wszystkie regimenty żuawów z wyjątkiem 1 regimentu, który został internowany w Szwajcarii;
  • w latach 1884–1885 „1 regiment żuawów’’ i „2 regiment żuawów’’ podczas wojny francusko-chińskiej wchodziły w skład Tonkinskiego Korpusu Ekspedycyjnego. 1 regiment żuawów wsławił się udziałem w bitwie pod Phu Lam Tao (23 marca 1885). „3 regiment żuawów’’ przybył do Tonkinu już po zakończeniu wojny i wziął udział jedynie w pacyfikacji powstańców wietnamskich.
  • W 1899 roku wydzielono w każdym regimencie żuawów 5. batalion, który miał stacjonować we Francji w „groupes des 5e batallions de Zouaves”. 5. bataliony 1 i 4 regimentu żuawów stacjonowały w Paryżu, natomiast 5. bataliony 2 i 3 regimentu stacjonowały w Lyonie
  • 1881 wszystkie cztery regimenty walczyły w Tunisie
  • w latach 1900–1901 pułk utworzony z 2 batalionu 1 regimentu oraz 2 batalionu 2 regimentu pacyfikował powstanie bokserów;
  • w latach 1907–1914 brały udział w kampanii w Maroku;
Oznaka 2 regimentu żuawów
  • w 1914 po ogłoszeniu mobilizacji utworzono 8 i 9 regiment żuawów;
  • w 1939 roku po ogłoszeniu mobilizacji utworzono 11, 12, 13, 14 regiment żuawów (zlikwidowane w 1940), dodatkowo utworzono 21, 22, 23 oraz 29 regimenty noszące insygnia żuawów.
  • w latach 1947–1954 1, 2 oraz 3 regiment żuawów brał czynny udział w I wojnie indochińskiej
  • w latach 1956–1962 1, 2, 3 i 4 regiment żuawów walczył w Algierii
  • wszystkie oddziały żuawów armii francuskiej zlikwidowano w 1962 r.


Oddziały autoramentu żuawiego[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Witold Doroszewski (red.): żuaw. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2015-05-17].
  2. Austro-Hungarian Army – The Mexican Adventure Chronology.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]