Achille Locatelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Achille Locatelli
kardynał prezbiter
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1856
Seregno
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 1935
Rzym
kamerling Świętego Kolegium Kardynałów
Okres sprawowania 1933 - 1935
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 20 grudnia 1879
Nominacja biskupia 6 grudnia 1906
Sakra biskupia 27 grudnia 1906
Kreacja kardynalska 11 grudnia 1922
Pius XI
Kościół tytularny San Bernardo alle Terme

Achille Locatelli (ur. 15 marca 1856 w Seregno, zm. 5 kwietnia 1935 w Rzymie) – włoski kardynał.

Ukończył Pontyfikalne Seminarium Rzymskie, a także Akademię Dostojników Szlacheckich w Rzymie (uzyskał doktoraty z teologii i utroque iure). Święcenia kapłańskie otrzymał 20 grudnia 1879 w Mediolanie. W roku 1884 został prywatnym szambelanem papieskim, a w 1886 audytorem nuncjatury w Bawarii. W latach kolejnych przenoszony był do placówek w Paryżu i Wiedniu. W latach 1899-1904 pracował w Sekretariacie Stanu, w sekcji ds. nadzwyczajnych spraw Kościoła. Charge d'affaires nuncjatury w Holandii i Luksemburgu od 1905. 22 listopada 1906 mianowany internuncjuszem w Argentynie, Paragwaju i Urugwaju.

6 grudnia 1906 otrzymał nominację na biskupa tytularnego Tessalonika. Konsekrowany w Rzymie przez kardynała Rafaela Merry del Val, Sekretarza Stanu. W lipcu 1916 przeniesiony na placówkę do Belgii. Od 1917 internuncjusz w Luksemburgu, będąc jednocześnie w tym samym czasie p. o. internuncjusza w Holandii. 13 lipca 1918 mianowany nuncjuszem w Portugalii. Na konsystorzu z grudnia 1922 otrzymał kapelusz kardynalski. W latach 1929-1930 i 1933-1935 kamerling Świętego Kolegium Kardynałów. Umarł na zapalenie płuc i pochowany został w rodzinnej miejscowości.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]