Adam Gierek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Adam Gierek
Adam Gierek
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1938
Zwartberg
Zawód inżynier, wykładowca akademicki, polityk
Alma Mater Politechnika Śląska
Partia Unia Pracy
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju" Medal Komisji Edukacji Narodowej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Adam Gierek (ur. 17 kwietnia 1938 w Zwartbergu) – polski inżynier, specjalista inżynierii materiałowej, profesor, nauczyciel akademicki i polityk, senator V kadencji, poseł do Parlamentu Europejskiego VI, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Belgii, w 1947 przyjechał do kraju. W 1961 ukończył studia z tytułem zawodowym magistra inżyniera na Wydziale Mechanicznym-Technologicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W latach 1962–1965 odbył staż aspirancki w Moskiewskiej Wyższej Szkole Samochodowo-Mechanicznej – "МАМИ", który zakończył obroną rozprawy doktorskiej (kandydackiej) poświęconej problematyce opracowania racjonalnych podstaw projektowania automatycznych linii odlewniczych. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1968. W 1972 Rada Państwa przyznała Adamowi Gierkowi tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1979 profesora zwyczajnego. Po ukończeniu studiów pozostał na Politechnice Śląskiej w Gliwicach jako nauczyciel i badacz. Od 1972 był organizatorem Instytutu Inżynierii Materiałowej na Wydziale Metalurgii Politechniki Śląskiej (wydział w Katowicach).

W trakcie kilkuletniego urlopu bezpłatnego w latach 80 XX w. został zatrudniony jako profesor-gość na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie. Po powrocie do Polski, od 1989 do 1991, kierował Zakładem Materiałoznawstwa i Technologii Materiałów w Instytucie Inżynierii Materiałowej Politechniki Śląskiej w Gliwicach (siedziba w Katowicach, ul. Zygmunta Krasińskiego), a od 1991 kierował Katedrą Technologii Stopów Metali i Kompozytów.

Jest autorem ponad 200 publikacji naukowych oraz autorem lub współautorem ponad 80 patentów. Był dotychczas promotorem 26 zakończonych dysertacji doktorskich. Od 1973 jest członkiem-korespondentem PAN. Należy do Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Odlewników.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 2001 z rekomendacji Unii Pracy został wybrany na senatora V kadencji. Wstąpił później do tej partii. W 2004 uzyskał mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego, także z listy SLD-UP. Zasiadł w Komisji Przemysłu, Badań i Energii (ITRE), z ramienia której wiosną 2007 został sprawozdawcą rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie wykorzystania wiedzy w praktyce i szeroko zakrojonej strategii innowacyjnej UE. W 2004 był wśród założycieli Ruchu Odrodzenia Gospodarczego im. Edwarda Gierka, który planował wystawić jego kandydaturę w wyborach prezydenckich w 2005, do czego ostatecznie nie doszło. W 2009 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w PE (ponownie z listy SLD-UP)[1]. Od 2010 do 2013 był wiceprzewodniczącym UP do spraw międzynarodowych, zasiadł również w radzie krajowej partii. W 2014 ponownie zdobył mandat posła do Parlamentu Europejskiego[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka i Stanisławy Gierek. Dwukrotnie żonaty (najpierw z Ariadną Gierek-Łapińską, następnie z Krystyną Zębalą-Gierek), ma dwoje dzieci (córkę Stanisławę i syna Marcina).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]