Aleksander Michał Lubomirski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Aleksander Michał Lubomirski | |
 |
|
 Szreniawa bez Krzyża |
|
| Data urodzenia | 1614 |
| Data śmierci | 1677 |
| Rodzina | Lubomirscy |
| Rodzice | Stanisław Lubomirski Zofia Ostrogska |
| Małżeństwo | Helena Tekla Ossolińska |
| Dzieci | Józef Karol Lubomirski |
Aleksander Michał Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża. (ur. 1614, zm. 1677) – polski książę.
Był podczaszym królowej od 1643 roku, koniuszym wielkim koronnym od 1645 roku, wojewodą krakowskim od 1668 i starostą sandomierskim i bydgoskim.
Po abdykacji Jana II Kazimierza w 1668 roku, popierał do polskiej korony kandydaturę palatyna reńskiego Filipa Wilhelma. [1]
Był właścicielem dwóch zamków, w Wiśniczu i Rzemieniu, 3 miast, 120 wiosek, 57 folwarków i 7 starostw.
Wywód przodków [edytuj]
| 4. Sebastian Lubomirski | ||||||
| 2. Stanisław Lubomirski | ||||||
| 5. Anna Branicka | ||||||
| 1. Aleksander Michał Lubomirski | ||||||
| 6. Aleksander Ostrogski | ||||||
| 3. Zofia Ostrogska | ||||||
| 7. Anna Kostka | ||||||
Przypisy
- ↑ Wacław Uruszczak, Fakcje senatorskie w sierpniu 1668 roku, w: Parlament, prawo, ludzie, studia ofiarowane profesorowi Juliuszowi Bardachowi w sześćiesięciolecie pracy twórczej, Warszawa 1996, s. 317.
