Województwo krakowskie (I Rzeczpospolita)
| Województwo krakowskie | |||
|
|||
Województwo krakowskie na mapie I Rzeczypospolitej |
|||
| Nazwa łacińska | Palatinatus Cracoviensis | ||
| Istniało | XIV wiek–1795 | ||
| Prowincja | Małopolska | ||
| Stolica | Kraków | ||
| Sejmik | Nowy Korczyn | ||
| Wojewoda | zobacz: wojewodowie krakowscy | ||
| Powierzchnia | 17 650 km² | ||
| Liczba powiatów | 8 | ||
| Liczba senatorów | 4 | ||
Województwo krakowskie (łac. Palatinatus Cracoviensis) powstało już w XIV wieku i w niezmienionym kształcie weszło następnie w skład administracyjny I Rzeczypospolitej. Istniało do 1795 roku. Na przestrzeni wieków jego granice zmieniły się niewiele od czasów średniowiecza. Starosta Krakowski był jednocześnie generałem krakowskim i miał pod swoją jurysdykcją oprócz Krakowa trzy grody: Proszowski, Lelowski i Księski. W tym województwie znajdowała się dynamicznie rozwijająca Częstochowa wraz z klasztorem jasnogórskim będącym sanktuarium dynastycznym Jagiellonów i Wazów.
Herbem województwa był orzeł biały na czerwonym polu ze złotą przepaską na skrzydłach.
- Województwo Krakowskie sąsiadowało:
- Stolicą województwa był Kraków
- Siedziba sejmiku generalnego: Proszowice
- Starostwa grodowe były trzy: Krakowskie, Bieckie i Sądeckie.
- Podział administracyjny w XVI wieku:
-
- powiat proszowski
- powiat lelowski
- powiat szczyrzycki
- powiat ksiąski
- powiat sądecki
- powiat biecki
- powiat śląski, obejmujący:
- Państwo Muszyńskie, zwane również "starostwem muszyńskim" - samodzielne administracyjnie latyfundium biskupów krakowskich
- starostwo sławkowskie - podlegający biskupom krakowskim klucz dóbr, w których sprawowali oni półudzielną władzę świecką (do 1790).
[edytuj] Księstwo siewierskie
Domena we władaniu biskupów krakowskich, tytułujących się książętami siewierskimi, formalnie włączone do województwa krakowskiego w 1790.
[edytuj] Zobacz też
|
||||||||||||||||