Nowy Wiśnicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nowy Wiśnicz
Widok miasta i okolic z północnego wschodu.Od lewej widoczne są: dawny klasztor karmelitów (obecnie zakład karny) w Leksandrowej oraz Zamek Wiśnicz w Starym Wiśniczu.
Widok miasta i okolic z północnego wschodu.
Od lewej widoczne są: dawny klasztor karmelitów (obecnie zakład karny) w Leksandrowej oraz Zamek Wiśnicz w Starym Wiśniczu.
Herb
Herb Nowego Wiśnicza
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat bocheński
Gmina Nowy Wiśnicz
gmina miejsko-wiejska
Burmistrz Stanisław Gaworczyk
Powierzchnia 4,97[1] km²
Populacja (2008)
• liczba ludności
• gęstość

2 763[1]
554 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 14
Kod pocztowy 32-720
Tablice rejestracyjne KBC
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Nowy Wiśnicz
Nowy Wiśnicz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowy Wiśnicz
Nowy Wiśnicz
Ziemia 49°55′N 20°27′E/49,916667 20,450000Na mapach: 49°55′N 20°27′E/49,916667 20,450000
TERC
(TERYT)
2121501064
Urząd miejski
Rynek 38
32-720 Nowy Wiśnicz
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Nowy Wiśnicz w Wikisłowniku
Jeden z drewnianych domów w Nowym Wiśniczu na rysunku Matejki

Nowy Wiśniczmiasto w woj. małopolskim, w powiecie bocheńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowy Wiśnicz. Położone jest na Pogórzu Wiśnickim przy drodze wojewódzkiej nr 965 z Bochni do Limanowej, w odległości 8 km od Bochni.

Według danych z 31 grudnia 2006 miasto miało 2741 mieszkańców.

W latach 1976-1982 miejscowość była siedzibą gminy Nowy Wiśnicz-Lipnica. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnowskiego.

Urodził się tutaj Jan Brzękowski, polski poeta, pisarz i teoretyk poezji i artysta-malarz Juliusz Kossak (1824-1899)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XII wieku Nowy Wiśnicz był notowany jako wieś klasztorna. W XIV wieku był własnością Kmitów, a następnie Lubomirskich. Prawa miejskie otrzymał w 1616 roku za sprawą Stanisława Lubomirskiego. Znaczną część drewnianej zabudowy miasta strawił 3 lipca 1863 wielki pożar miasta[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Istniejące:

Nieistniejące:

  • kościół Karmelitów pw. Chrystusa Zbawiciela z lat 1622-30, zburzony przez Niemców w latach 1942-44 r.,
  • drewniane podcieniowa zabudowa rynku (uwieczniona przez Jana Matejkę).

Przyroda i turystyka[edytuj | edytuj kod]

Miasto leży na obszarze Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego. Walorami miasta są cenne zabytki architektoniczne i nieskażona przyroda. W bliskiej okolicy znajduje się kilka obiektów chronionej przyrody:

Szlaki turystyczne: niebieski: Bochnia – Nowy Wiśnicz – Kamień GrzybPaprotna (obok Kamieni Brodzińskiego) – RajbrotŁopuszePrzełęcz RozdzieleWidoma – góra KamionnaPasierbiecka GóraTymbark.

Wspólnoty religijne[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Religia w Nowym Wiśniczu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 [http://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/ludnosc/ludnosc/stan-i-struktura-ludnosci-oraz-ruch-naturalny-w-przekroju-terytorialnym-w-2012-r-stan-w-dniu-31-xii-2012-r-,6,11.html Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 XII 2010 r.]. [dostęp 13.06.2012].
  2. Maciej Masłowski: Juliusz Kossak, Warszawa, 1986, "Auriga" - Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, s.15, ISBN 83-221-0294-1.
  3. List Jana Matejki z 12/13 VII 1863 roku opisujący Wiśnicz po pożarze

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]