Alice Cooper
| Alice Cooper | |
Alice Cooper, 2007 |
|
| Imię i nazwisko | Vincent Damon Furnier |
| Pseudonim | Alice Cooper |
| Data i miejsce urodzenia | 4 lutego 1948 Detroit |
| Pochodzenie | Stany Zjednoczone |
| Instrument | harmonijka ustna, gitara |
| Gatunek | hard rock[1], heavy metal[1], contemporary pop[1], contemporary rock[1] |
| Zawód | wokalista, autor tekstów, aktor |
| Aktywność | od 1964 |
| Strona internetowa | |
Alice Cooper (właściwie Vincent Damon Furnier, ur. 4 lutego 1948[1]) – amerykański wokalista i muzyk hard rockowy, prekursor heavy metalu. W życiu prywatnym zdeklarowany chrześcijanin[2]
W 2006 roku piosenkarz został sklasyfikowany na 32. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów wg Hit Parader[3]. Z kolei w 2009 roku został sklasyfikowany na 7. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów wg Roadrunner Records[4].
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Sławę zdobył pod koniec lat 60. Estetyce rockowej lat 60. przeciwstawił makabryczny show sceniczny i prowokacyjne teksty pełne przemocy, śmierci i seksualnych aberracji. Z tej racji uważany jest za jednego z twórców shock-rocka. Podczas jego koncertów na scenie pojawiały się takie rekwizyty jak gilotyna, szafot, krzesło elektryczne, a sam Cooper występował w przerażającym makijażu. Największe hity tego okresu to School's Out, No More Mr. Nice Guy i I'm Eighteen.
W 1974 roku Alice Cooper rozstał się ze swoim zespołem towarzyszącym, który w jego odczuciu ograniczał jego sceniczną inwencję, by w 1975 stworzyć swój największy sceniczny show Welcome to my Nightmare, promujący concept album pod tym samym tytułem. W 1978 poddał się leczeniu z choroby alkoholowej. Swoje doświadczenia związane z wychodzeniem z alkoholizmu opisał na płycie From the Inside. Na poczatku lat osiemdziesiątych wyraźnie zmienił sceniczny wizerunek, czerpiąc z estetyki punkowej, jednak jego kariera w tym okresie załamała się.
W drugiej połowie lat osiemdziesiątych próbował powrócić z repertuarem heavymetalowym. Prawdziwy wielki powrót Coopera nastąpił w roku 1989 kiedy ukazała się płyta Trash wyprodukowana we współpracy z twórcą największych hitów Bon Jovi i autorem come backu Aerosmith – Desmondem Childem. Z tego albumu pochodzi największy hit Coopera od lat 70. – Poison.
Alice Cooper jest bohaterem komiksu Neila Gaimana "Ostatnie kuszenie". Ponadto wykonał piosenkę "King Herod's Song" z musicalu "Jesus Christ Superstar" na Londyńskim albumie z 1996 roku. Wystąpił gościnnie na albumie The Scarecrow zespołu Avantasia w utworze "The Toy Master"
[edytuj] Dyskografia
- Pretties for You (1969)
- Easy Action (1970)
- Love It To Death (1971)
- Killer (1971)
- School's Out (1972)
- Billion Dollar Babies (1973)
- Muscle Of Love (1973)
- Alice Cooper's Greatest Hits (1974)
- Welcome To My Nightmare (1975)
- Alice Cooper Goes To Hell (1976)
- Lace And Whiskey (1977)
- From The Inside (1978)
- Flush The Fashion (1980)
- Special Forces (1981)
- Zipper Catches Skin (1982)
- DaDa (1983)
- Constrictor (1986)
- Raise Your Fist And Yell (1987)
- Trash (1989)
- Hey Stoopid (1991)
- The Last Temptation (1994)
- Brutal Planet (2000)
- Dragontown (2001)
- The Eyes of Alice Cooper (2003)
- Dirty Diamonds (2005)
- Along Came A Spider (2008)
- Welcome 2 My Nightmare (2011)
[edytuj] Filmografia
- Metal: A Headbanger's Journey (2005, film dokumentalny, reżyseria: Sam Dunn, Scot McFayden)[5]
- Lemmy (2010, film dokumentalny, reżyseria: Greg Olliver, Wes Orshoski)[6]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Stephen Thomas Erlewine: allmusic ((( Alice Cooper > Biography ))) (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-06-25].
- ↑ Interview with Alice Cooper by ANDREW DENTON, 20 June 2005
- ↑ Hit Parader’s Top 100 Metal Vocalists of All Time (ang.). www.hearya.com. [dostęp 2010-06-16].
- ↑ THE 50 GREATEST METAL FRONT-MEN OF ALL TIME! (ang.). www.roadrunnerrecords.com. [dostęp 2011-12-08].
- ↑ Metal: A Headbanger's Journey (2005) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-07-28].
- ↑ Lemmy (2010) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-07-30].
[edytuj] Linki zewnętrzne