Aloes zwyczajny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aloes zwyczajny
Aloes zwyczajny: zdjęcie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina złotogłowowate
Rodzaj aloes
Gatunek aloes zwyczajny
Nazwa systematyczna
Aloe vera (L.) Burm. f.
Fl. indica 83. 1768 1 Mar-6 Apr
Aloes w uprawie
Owoce i nasiona

Aloes zwyczajny, aloes barbadoski (Aloe vera (L.) Burm. f.) – gatunek byliny pochodzący z terenów Afryki i Azji Mniejszej.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Wysokość do 80 cm, tworzy liczne odrosty.
Liście
Szarozielone, za młodu biało nakrapiane.
Kwiaty
O żółtej koronie, zebrane w wydłużone grona.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Cechy fitochemiczne

Miąższ aloesu zawiera ponad 140 biologicznie czynnych składników:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina lecznicza[edytuj | edytuj kod]

Surowiec zielarski[2]
Alona barbadoska (Aloe barbadensis) – zagęszczony i wysuszony sok z liści o wyglądzie ciemnobrunatnej, lekko błyszczącej lub matowej masy. Surowiec powinien zawierać nie mniej niż 28,0% pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na barbaloinę.
Działanie i zastosowanie[potrzebne źródło]
Alona wykazuje działanie przeciwbólowe (naturalny kwas salicylowy, mleczan magnezu), przeciwzapalne (kampesterol, bradykinaza) oraz przeciwbakteryjne (fenole, kwas cynamonowy, lupeol, związki siarkowe). Stosowana w leczeniu bakteryjnych infekcji przewodu pokarmowego. Ma korzystny wpływ w terapii wrzodów trawiennych, ponieważ zmniejsza stężenie kwasu solnego, którego nadmiar powoduje powstawanie wrzodów. Przyspiesza proces gojenia (rany skóry, owrzodzenia, oparzenia, odmrożenia, jest pomocna w gojeniu zarówno ran zewnętrznych jak i wewnętrznych), pobudza wzrost i naprawę skóry. Jest stosowana do leczenia trądziku. Działa jako silny środek przeczyszczający. Przeciwdziała powstawaniu kamieni nerkowych lub zmniejsza ich rozmiary. Bywa również stosowana miejscowo u osób z bolesnymi hemoroidami.

Roślina kosmetyczna[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na swoje działanie nawilżająco-regenerujące skórę, miąższ aloesu wykorzystywany jest jako podstawowy środek przy produkcji wielu rodzajów kremów nawilżających.

Roślina ozdobna[edytuj | edytuj kod]

W krajach o zimniejszym klimacie jest uprawiany jako roślina doniczkowa.

Inne zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Balsamowanie zwłok
W czasach biblijnych, Żydzi używali olejku aloesowego do balsamowania zwłok[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

olej aloesowy

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-11].
  2. Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska X. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 978-83-63724-47-7.
  3. Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Dehin: Zielony lekarz. Pan doktor aloes.
  • Elżbieta Olejnik: Aloesowy przewodnik po zdrowiu i urodzie. Warszawa: Prestiż, 1998. ISBN 83-909911-0-1.
  • Andrzej Pakłowski: Aloes w leczeniu i profilaktyce zdrowotnej. Kraków: F.H.U. "Dom", 1997. ISBN 83-908436-1-7.
  • Tresa Stąpór: Samoleczenie aloesem. Wrocław: Astrum, 2001. ISBN 83-7277-036-0.