Amniopunkcja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Amniopunkcja (amniocenteza[1]) – inwazyjna metoda diagnostyczna, polegająca na nakłuciu igłą jamy owodni. Z reguły wykonywana jest pod kontrolą ultrasonografii[2]. Wykonuje się amniopunkcję późną (między 15. a 20. tygodniem) i amniopunkcję wczesną (po zakończonym 14. tygodniu)[3].

Amniopunkcja może być wykonana w celu diagnostyki prenatalnej.

Amniopunkcja ze wskazań terapeutycznych ma na celu upuszczenie nadmiaru płynu owodniowego w wielowodziu lub jego dopełnienie w małowodziu.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Wskazania do amniocentezy diagnostycznej (wg Troszyńskiego)[4]:

  • wiek matki powyżej 35 lat lub wiek ojca powyżej 55 lat
  • urodzenie dziecka z trisomią 21 lub innymi zaburzeniami chromosomalnymi
  • urodzenie dziecka z wadą cewy nerwowej lub wady cewy nerwowej w rodzinie
  • urodzenie dziecka z wadą ośrodkowego układu nerwowego
  • urodzenie dziecka z chorobą metaboliczną

Powikłania[edytuj | edytuj kod]

Możliwe powikłania amniopunkcji:

Przypisy

  1. Bręborowicz stosuje wymiennie określenia amniopunkcji i amniocentezy, Troszyński używa określenia amniocentezy jako synonimu dla amniotomii
  2. Położnictwo i ginekologia. Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 29. ISBN 83-200-3082-X
  3. Położnictwo i ginekologia. Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 487-488. ISBN 83-200-3082-X
  4. Michał Troszyński: Położnictwo - ćwiczenia : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 82. ISBN 83-200-2757-8.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.