Omocznia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Omocznia (łac. allantois) – jedna z błon płodowych, rozwija się między owodnią, a kosmówką. Gromadzi zbędne produkty przemiany materii zarodka. Powstaje z endodermy i mezodermy pozazarodkowej około 16 dnia rozwoju. Omocznia z czasem wypełnia się coraz bardziej i zrasta z owodnią i kosmówką. W 3-5 tygodniu rozwoju w jej ścianach powstają wyspy krwiotwórcze i naczynia krwionośne, które następnie przekształcają się w tętnice i żyłę pępowinową. W 8 tygodniu rozciąga się wzdłuż całości sznura pępowinowego. W tym czasie zaczyna się jej zanik w odcinku obwodowym. Wewnątrzzarodkowa część omoczni łączy się z zawiązkiem pęcherza moczowego, ale w miarę jego rozwoju zanika. Jej pozostałość stanowi moczownik, który w życiu pozapłodowym tworzy więzadło pępkowe pośrodkowe. U gadów i ptaków omocznia wraz ze zrośniętą z nią kosmówką oplecione są gęstą siecią naczyń krwionośnych. Powstaje wówczas swoisty narząd wymiany gazowej zarodka (gazy oddechowe przedostają się przez pory w skorupce).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.