Badania prenatalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Badania prenatalne – badania płodu przeprowadzone w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego.

Zadaniem badań prenatalnych jest wykrycie chorób wrodzonych i genetycznych takich jak zespół Downa, wady cewy nerwowej, nieprawidłowości chromosomów. Przeprowadzenie badań prenatalnych (inwazyjnych) zaleca się głównie kobietom ciężarnym po 35 roku życia, które są pierwszy raz w ciąży albo nie rodziły w okresie 2-5 lat.

Spis treści

Rodzaje badań prenatalnych [edytuj]

Istnieją dwie grupy badań prenatalnych − inwazyjne i nieinwazyjne. Metody inwazyjne wymagają pobrania np. płynu owodniowego (amniopunkcja), natomiast metody nieinwazyjne opierają się o ultrasonografię lub testy krwi (poziom alfa fetoproteiny, β-hCG, estriolu oraz h-hCG) i pozwalają jedynie na oszacowanie ryzyka wystąpienia danej wady. Od niedawna istnieje też metoda oparta o analizę poziomów DNA we krwi[1].

Badania prenatalne nieinwazyjne [edytuj]

  • USG genetyczne
  • Test PAPP-A - aktualnie praktycznie niestosowany, zastąpił go test podwójny.
  • Test podwójny badający poziom wolnego beta-hCG oraz białka PAPP-A i przedstawiający te stężenia jako wielokrotności mediany - MoM, dla odpowiedniej wielkosci płodu z uwzględnieniem rasy, wagi, rodności czy palenia tytoniu przez ciężarną, wykonywany zgodnie z kryteriami FMF Fetal Medicine Foundation przy wielkości ciemieniowo-siedzeniowej płodu - CRL pomiędzy 45-84 mm.
  • Test potrójny badający poziom hCG, AFP i estriolu wykonywany pomiedzy 15 a 18 tygodniem ciąży
  • Test zintegrowany
  • Standardowe badanie USG w ciąży
  • USG 4D
  • Badanie przepływu w obrębie przewodu żylnego
  • Przepływ przez zastawkę trójdzielną

Badania prenatalne inwazyjne [edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne [edytuj]

Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.