Jurko Bohun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy postaci literackiej. Zobacz też: Bohun - powieść historyczno-fantastyczna.
Bohun
Piotr Stachiewicz, Bohun, portret imaginacyjny
Piotr Stachiewicz, Bohun, portret imaginacyjny
Twórca Henryk Sienkiewicz
Grany przez Aleksander Domogarow
Liczba odcinków 4
Informacje
Imię i nazwisko Jurko Bohun
Specjalność Zagończyk
Rodzina Nieznana

Jurko Bohunpostać literacka w powieści Ogniem i mieczem Henryka Sienkiewicza, wzorowana na pułkowniku kozackim Iwanie Bohunie.

Bohun był Kozakiem, przyjacielem Kurcewiczów, zakochanym w Helenie Kurcewiczównie. Gdy dowiedział się o obiecaniu jej ręki Skrzetuskiemu, napadł na Rozłogi, gdzie mieszkała, zabijając kniahinię Kurcewiczową i jej dwóch synów. Z pomocą pana Zagłoby Helena jednak uciekła. Ukryła się w Barze, skąd porwał ją Bohun i uwięził w jarze u czarownicy Horpyny. Po tym wydarzeniu Bohun został wysłany przez Chmielnickiego jako poseł do króla Jana Kazimierza do Warszawy, w drodze do której wyzwał na pojedynek Michała Wołodyjowskiego. Przegrał i został ciężko ranny. Pielęgnowany przez Rzędziana, wyjawił mu gdzie ukrył Helenę. Pachołek zdradził go i wydał komendantowi Regowskiemu, który z kolei, ze względu na osobistą niechęć do Skrzetuskiego, uwolnił Kozaka. Następnie Bohun jedzie pod Zbaraż, gdzie Chmielnicki oblega zamek. Dowiedziawszy się o zawarciu pokoju, szaleńczo rusza na chorągwie Wiśniowieckiego. Został wzięty w niewolę i ofiarowany Skrzetuskiemu, który zwrócił mu wolność. Brał udział w bitwie pod Beresteczkiem, pod koniec której dowodził wojskami zaporoskimi pod nieobecność Chmielnickiego. Gdy powstanie kozackie upadło, odbudował Rozłogi i osiedlił się tam.

W ekranizacji powieści w postać Bohuna wcielił się rosyjski aktor, Aleksander Domogarow, któremu głosu użyczył Jacek Rozenek.

Kozacki pułkownik Bohun jest również jednym z bohaterów książki Jacka Komudy pt. Bohun, opowiadającej o ostatniej próbie podpisania ugody polsko-kozackiej i klęsce wojsk Rzeczypospolitej pod Batohem w 1652 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]