Andrzej Strug

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Question book-4.svg
 Ten artykuł od 2007-12 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Andrzej Strug
Andrzej Strug.jpg
Data i miejsce urodzenia 28 listopada 1871 w Lublinie
Data i miejsce śmierci 9 grudnia 1937 w Warszawie
Dziedzina sztuki literatura
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty "Wawrzyn Akademicki"
Cytaty w Wikicytatach Cytaty w Wikicytatach
Nagrobek Andrzeja Struga na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2006

Andrzej Strug (właściwie Tadeusz Gałecki, ur. 28 listopada 1871 w Lublinie, zm. 9 grudnia 1937 w Warszawie) – pisarz i publicysta, wolnomularz[1], działacz ruchu socjalistycznego i niepodległościowego.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Studiował w Instytucie Rolnictwa i Leśnictwa w Puławach. Działał w Kole Oświaty Ludowej i Polskiej Partii Socjalistycznej[2]. W roku 1895 został uwięziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej, a w 1897 skazany na zesłanie do guberni archangielskiej[2]. Angażował się w polski ruch rewolucyjny w roku 1905. Ponownie aresztowany w 1907 musiał opuścić granice państwa rosyjskiego i wyjechał do Paryża. W okresie I wojny światowej walczył w szeregach Legionów Józefa Piłsudskiego. W Polsce niepodległej reprezentował PPS-Lewicę. W 1918 roku wziął udział w tworzeniu Rządu Ludowego i został wiceministrem propagandy. Do końca życia był aktywnym działaczem społecznym i politycznym.

W swojej twórczości pisarskiej podejmował tematy wojenne i walki o idee sprawiedliwości społecznej, np. "Ludzie podziemni", "Dzieje jednego pocisku", "Mogiła nieznanego żołnierza". Krytykował też współczesny kapitalizm w powieściach: "Pieniądz", "Żółty krzyż". Poznawszy Tatry w latach krakowskich studiów powracał do nich i Zakopanego dość często. Ta jego znajomość z problemami modnego podówczas uzdrowiska zaowocowała dość nietypową jak dla autora "Ludzi podziemnych" pozycją groteskowo-satyryczną pt. "Zakopanoptikon".

W 1925 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3], a w 1935 roku – Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury[4].

[edytuj] Twórczość

  • 1908 Ludzie podziemni
  • 1908 Jutro
  • 1910 Dzieje jednego pocisku
  • 1911 Ojcowie nasi
  • 1912 Portret
  • 1913-1914 Zakopanoptikon (druk w odcinkach we lwowskim "Wieku Nowym"; I wyd. całości: 1957)
  • 1914 Pieniądz
  • 1918 Chimera
  • 1920 Wyspa zapomnienia
  • 1921 Odznaka za wierną służbę
  • 1922 Mogiła nieznanego żołnierza
  • 1925 Pokolenie Marka Świdy
  • 1926 Wielki dzień - Kronika niedoszłych wydarzeń (ukazała się w warszawskim dzienniku "Kurier Poranny"; I wyd. całości: 1957)
  • 1928 Fortuna kasjera Śpiewankiewicza
  • 1930-1931 Pisma
  • 1932-1933 Żółty Krzyż
  • 1937 Miliardy
  • 1937 W Nienadybach byczo jest

[edytuj] Ekranizacje

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Filmowe adaptacje utworów Andrzeja Struga.

Przypisy

  1. ↑ Przemysław Waingertner: Mason ofiarny (pol.). [dostęp 24 maja 2008].
  2. ↑ 2,0 2,1 Stefan Król, Cytadela Warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978, s. 190.
  3. ↑ M.P. z 1925 r. Nr 102, poz. 435
  4. ↑ Rocznik Polskiej Akademii Literatury, Warszawa 1937, s. 254.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Andrzej_Strug&oldid=29112806”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach