Stanisław Ostoja-Chrostowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Ostoja-Chrostowski

Stanisław Ostoja-Chrostowski ps. Dyrektor, Just, Korweta (ur. 14 grudnia 1897 w Warszawie, zm. 19 listopada 1947 w Warszawie) – polski rzeźbiarz, malarz i grafik specjalizujący się w drzeworycie, profesor i rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, szef Referatu 999 Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego Komendy Głównej Armii Krajowej, członek Rady Naczelnej Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej, w 1918 roku pracownik przedstawicielstwa polskiego w Moskwie. W grudniu 1918 roku aresztowany przez bolszewików pod zarzutem pracy dla polskiego wywiadu. Uwolniony w ramach wymiany więźniów w 1921 roku.[1]

Był specjalistą od grafiki użytkowej – projektował winiety, papiery wartościowe, znaczki pocztowe, telegramy, zaproszenia, kartki świąteczne, programy, menu itp., jednak jego największymi pasjami, które przyniosły mu światową sławę, były ilustracje do książek oraz ekslibrisy. Był członkiem stowarzyszenia "Ryt". W okresie międzywojennym jego prace publikowała między innymi wydawana w Poznaniu Tęcza.

Drzeworyty Chrostowskiego-Ostoji odznaczają się mistrzostwem technicznym, elegancją, finezją i dekoracyjnością[2].

Zmarł przedwcześnie w 1947 r. po krótkiej chorobie. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie w Alei Zasłużonych. Miał córkę Halinę (1929-1990) - rysowniczkę, pedagog, działaczkę artystyczną.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • I nagroda na II Międzynarodowej Wystawie Litografii i Drzeworytu, Chicago 1930;
  • I nagroda na Międzynarodowej Wystawie Ekslibrisów, Los Angeles 1931;
  • I nagroda za plakat na I Międzynarodowej Wystawie Drzeworytów, Warszawa 1933;
  • Brązowy medal na olimpijskim konkursie sztuki i literatury w Berlinie w 1936 roku za drzeworyt Korweta;
  • Grand Prix i 2 dyplomy honorowe na Międzynarodowej Wystawie „Sztuka i Technika”, Paryż 1937;
  • Złoty Wawrzyn Akademicki za zasługi dla książki polskiej, 1938;
  • I nagrodę za ilustracje do dramatów Szekspira, Londyn 1940.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Piotr Gontarczyk, Polska Partia Robotnicza. Droga do władzy 1941-1944, Warszawa 2003, s. 114.
  2. Chrostowski-Ostoja Stanisław (pol.). portalwiedzy.onet.pl. [dostęp 30 września 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]