Andy García

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andy García
Andy García (2009)
Andy García (2009)
Imię i nazwisko Andrés Arturo García Menéndez
Data
i miejsce urodzenia
12 kwietnia 1956
Kuba Bejucal
Zawód aktor
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Andy Garcia w Wikicytatach

Andy Garcia, właśc. Andrés Arturo García Menéndez (ur. 12 kwietnia 1956 w Bejucal, Prowincja Mayabeque, do 2010 Prowincja Hawana) – kubański aktor i reżyser.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn prawnika Rene Garcii Nuneza (ur. 1917, zm. 1993) i nauczycielki języka angielskiego Amelii Garcii, ma siostrę Tessi i brata Rene (jego brat bliźniak zmarł w macicy). Z rodzinnej Hawany wyjechał w wieku pięciu lat. Jego uciekająca przed reżimem Castro rodzina osiedliła się w Miami Beach. Tu dorastał marząc o karierze koszykarza. Ostatecznie wybrał aktorstwo i po studiach na stanowym uniwersytecie Florida International University zadebiutował w miejscowym teatrze.

Na początku lat 80. przeniósł się do Los Angeles, gdzie został zauważony przez Briana De Palmę kompletującego obsadę do dramatu kryminalnego Nietykalni (The Untouchables, 1987). Po roli dobrego gliny w thrillerze Wydział wewnętrzny (Internal Affairs, 1990) reżyser Francis Ford Coppola złożył mu propozycję zagrania brutalnego zabijaki Dona Vincenta 'Vinniego' Manciniego-Corleone w ostatniej odsłonie losów słynnej mafijnej rodziny Corleone Ojciec chrzestny III (The Godfather: Part III, 1990). Rola ta przyniosła mu nominację do nagrody Oscara i Złotego Globu. Idąc za ciosem grywał potem podobnych twardzieli: detektywów (Jennifer 8 (Jennifer Eight, 1992)), cwaniaczków (Przypadkowy bohater (Hero, 1992)), byłych gangsterów (Rzeczy, które robisz w Denver będąc martwym (Things to Do in Denver When You're Dead, 1995)), włoskich mafiosów (Hoodlum (1997)) i glinarzy (W akcie desperacji (Desperate Measures (1998)). Ale równie wielkiego sukcesu nie odniósł. Spodobał się natomiast w dramacie Kiedy mężczyzna kocha kobietę (When a Man Loves a Woman, 1994), w którym stworzył przejmujęcą kreację męża wspierającego walczącą z alkoholizmem żonę.

Znaczący akcent w swojej karierze zawdzięcza roli czarnego charakteru w trzech częściach Ocean's Eleven: Ryzykowna gra (Ocean's Eleven, 2001), Ocean's Twelve: Dogrywka (Ocean's Twelve, 2004) i Ocean's Thirteen (2007). Jako kuty na cztery nogi właściciel kasyna Terry Benedict jest bezwzględny, zły do szpiku kości i ma fioła na punkcie władzy.

Oprócz aktorstwa jego pasją jest muzyka –codziennie gra na pianinie i bongosach, komponuje i produkuje płyty. Jako reżyser ma na koncie dokumentalny film Cachao... Como Su Ritmo No Hay Dos (1993) o twórcy mambo, Israelu Lopezie. Kolejny jego film Hawana – miasto utracone (The Lost City, 2005) to nostalgiczna opowieść o stolicy Kuby z końca lat 50.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest praktykującym katolikem. Od 1982 roku żonaty z Kubanką Marivi Victorią Lorido, z którą ma czworo dzieci: Dominika Cristinę (ur. 16 sierpnia 1984), Daniella (ur. 3 stycznia 1988), Alessandrę Andreę (ur. 20 czerwca 1991) i Andresa Antonio (ur. 28 stycznia 2002).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

scenarzysta[edytuj | edytuj kod]

reżyser[edytuj | edytuj kod]

kompozytor[edytuj | edytuj kod]

aktor[edytuj | edytuj kod]

producent[edytuj | edytuj kod]

występy gościnne[edytuj | edytuj kod]

producent wykonawczy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andy Garcia. T. 6: Kolekcja Alfred Hitchcock Przedstawia. Poznań: Oxford Educational Sp. z o.o., lipiec 2009, s. 6. ISBN 978-83-252-0467-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]