Angina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy zapalenia gardła i migdałków. Zobacz też: dławica i angina (ujednoznacznienie).
Ostre zapalenie migdałków
Tonsillitis acuta vel purulenta
ICD-10 J03
J03.0 Zapalenie migdałków paciorkowcowe
J03.8 Zapalenie migdałków spowodowane innymi określonymi drobnoustrojami
J03.9 Nieokreślone ostre zapalenie migdałków
DiseasesDB 13165
MedlinePlus 001043
MeSH D014069
Paciorkowcowe zapalenie gardła
Zapalenie migdałków

Angina (łac. angina, zapalenie gardła) – w najczęstszym rozumieniu ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła, wywołane przez bakterie paciorkowce β-hemolizujące z grupy A[1]. Jest chorobą zakaźną przenoszoną drogą kropelkową.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Jest to ogólna toksemia, stąd objawy nie ograniczają się tylko do lokalnych zmian na migdałkach (i to klinicznie odróżnia anginę od zapalenia migdałków czy gardła innego pochodzenia). Głównymi objawami są:

  • gorączka, zwykle bardzo wysoka
  • wymioty (tylko u małych dzieci – do 7. roku życia)
  • poczucie rozbicia
  • bóle kostno-stawowe
  • zmiany miejscowe na migdałkach: początkowo ból (często bardzo silny, utrudniający połykanie, a nawet mowę), zaczerwienienie, rozpulchnienie (w skrajnych przypadkach prowadzące do mechanicznej niedrożności gardła), a do ok. 48 h od wystąpienia objawów bólowych pojawiają się masywne, śluzowo-ropne naloty.

Możliwe powikłania i leczenie[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na podobieństwo antygenów bakteryjnych do niektórych antygenów występujących w organizmie ludzkim, istnieje zagrożenie, że wytworzone przeciwciała przeciwko bakteriom zaczną reagować z własnymi tkankami. Istnieje ryzyko takich chorób autoimmunologicznych jak gorączka reumatyczna i zapalenie kłębuszków nerkowych, a także powikłaniami miejscowymi jak ropień okołomigdałkowy czy u dzieci ropień zagardłowy. W leczeniu potrzebne jest niezwłoczne zastosowanie antybiotyków skutecznych przeciw paciorkowcom z grupy A, z grupy penicylin. Związane jest to z brakiem oporności tych bakterii na tę grupę antybiotyków. W wypadku uczulenia na penicylinę zaleca się makrolidy i klindamycynę.

Powikłaniem nawracających zakażeń bakteryjnych bywa przerost migdałków. Wskazane jest przebywanie na świeżym powietrzu około godzinę dziennie, najlepiej w godzinach wieczornych. Objawami może być również uciążliwy katar oraz bóle głowy.

Do innych powikłań należą również:

Przypisy

  1. Falck G., Kjellander J., Schwan A. Recurrence rate of streptococcal pharyngitis related to hygienic measures.. „Scandinavian journal of primary health care”. 1 (16), s. 8–12, marzec 1998. PMID 9612872. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło angina w Wikisłowniku

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.