Anortyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anortyt
Anorthit Miyake,Japan.JPG
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Ca[Al2Si2O8] (glinokrzemian wapnia)
Twardość w skali Mohsa 6–6,5
Przełam nierówny, schodkowy
Łupliwość doskonała, dwukierunkowa
Układ krystalograficzny układ trójskośny
Gęstość minerału 2,74–2,76 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biała, szara, czerwonawa, ciemnoszarozielonkawa, sporadycznie bywa bezbarwny
Rysa biała
Połysk szklisty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Anortytminerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów; bardzo rzadki.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Rozpuszcza się w kwasie solnym. Tworzy kryształy tabliczkowe, krótkosłupkowe, zazwyczaj zbliźniaczone. Kryształy narosłe spotykane są sporadycznie. Jest minerałem kruchym, przezroczystym. Tworzy kryształy mieszane z albitem (0 –10%).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w niektórych skałach magmowych (takich jak: gabro, bazalt, noryt, anortozyt) oraz w metamorficznych. Piękne kryształy występują w lapillach wulkanicznych Wezuwiusza.

Miejsca występowania: Włochy – w lawach Wezuwiusza, na Sycylii, Japonia – wyspy:Hokkaido i Myake; USA, Indie, Grenlandia, Rosja, Czechy.

W Polsce – w okolicach Nowej Rudy, Bożkowa, Woliborza, w Górach Izerskich.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ma znaczenie naukowe oraz kolekcjonerskie. Sporadycznie wykorzystywany w Jubilerstwie (kaboszony i paciorki do naszyjników).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]