Anortyt
| Anortyt | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | Ca[Al2Si2O8] (glinokrzemian wapnia) | ||
| Twardość w skali Mohsa | 6–6,5 | ||
| Przełam | nierówny, schodkowy | ||
| Łupliwość | doskonała, dwukierunkowa | ||
| Układ krystalograficzny | układ trójskośny | ||
| Gęstość minerału | 2,74–2,76 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | biała, szara, czerwonawa, ciemnoszarozielonkawa, sporadycznie bywa bezbarwny | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | szklisty | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Anortyt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów; bardzo rzadki.
Spis treści |
Właściwości [edytuj]
Rozpuszcza się w kwasie solnym. Tworzy kryształy tabliczkowe, krótkosłupkowe, zazwyczaj zbliźniaczone. Kryształy narosłe spotykane są sporadycznie. Jest minerałem kruchym, przezroczystym. Tworzy kryształy mieszane z albitem (0 –10%).
Występowanie [edytuj]
Występuje w niektórych skałach magmowych (takich jak: gabro, bazalt, noryt, anortozyt) oraz w metamorficznych. Piękne kryształy występują w lapillach wulkanicznych Wezuwiusza.
Miejsca występowania: Włochy – w lawach Wezuwiusza, na Sycylii, Japonia – wyspy:Hokkaido i Myake; USA, Indie, Grenlandia, Rosja, Czechy.
W Polsce – w okolicach Nowej Rudy, Bożkowa, Woliborza, w Górach Izerskich.
Zastosowanie [edytuj]
Ma znaczenie naukowe oraz kolekcjonerskie. Sporadycznie wykorzystywany w Jubilerstwie (kaboszony i paciorki do naszyjników).
