Ararat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy góry. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Ararat
Ararat od strony tureckiej
Ararat od strony tureckiej
Państwo  Turcja
Pasmo Wyżyna Armeńska
Wysokość 5137[1] m n.p.m.
Wybitność 3611 m
Pierwsze wejście 1829
F. Parrot i K. Abovian
Położenie na mapie Turcji
Mapa lokalizacyjna Turcji
Ararat
Ararat
Ziemia 39°42′00″N 44°17′00″E/39,700000 44,283333Na mapach: 39°42′00″N 44°17′00″E/39,700000 44,283333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wielki Ararat (pośrodku) i Mały Ararat (po lewej) (Landsat, NASA)
Góra Ararat
Słynny ormiański klasztor Chor Wirap w Armenii na tle Araratu

Góra Ararat (orm.: Արարատ, heb.: אררט, tur.: Ağrı; per.: آرارات) – masyw wulkaniczny, leżący w samym sercu Wyżyny Armeńskiej między jeziorami Wan i Sewan, na terytorium Turcji, 32 km od granicy z Armenią i 16 km od granicy z Iranem. Masyw górski zajmuje powierzchnię ok. 1000 km² i składa się z dwóch szczytów: Wielkiego – 5137 m n.p.m. i Małego Araratu 3896 m n.p.m.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa góry pochodzi od Ary - bożka z epoki brązu. Ara był bogiem śmierci oraz odrodzenia. Góra została nazwana na jego cześć ze względu na zmiany zachodzące na stokach pomiędzy "martwą" zimą a "żywą" wiosną[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obecnie, po rzezi Ormian w roku 1915, tereny wokół Araratu zamieszkane są przez napływową ludność turecką i kurdyjską.

Pierwszego wejścia na szczyt dokonali Friedrich Parrot i Chaczatur Abowian w 1829 r. Pierwszym Polakiem (i jednym z pierwszych Europejczyków), który wszedł na szczyt Araratu (18 sierpnia 1850 r.) był Józef Chodźko - polski topograf i geodeta w służbie rosyjskiej.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Góra znajduje się w strefie zmilitaryzowanej. Wejście na Ararat wymaga uzyskania odpowiedniego zezwolenia i możliwe jest tylko w zorganizowanej grupie[2].

W kulturze[edytuj | edytuj kod]

W Biblii[edytuj | edytuj kod]

W Biblii góry Ararat (które utożsamia się z górami Urartu[3][4]) wskazane są jako miejsce spoczynku Arki Noego po Potopie.

Anna Świderkówna twierdzi, że autorzy Księgi Rodzaju wskazali na Ararat, ponieważ było to najwyższe znane im pasmo gór. W hinduskich wersjach opowieści o Potopie arka osiada na szczytach Himalajów.

Ararat w sztuce ormiańskiej[edytuj | edytuj kod]

Ararat widziany ze stolicy Armenii

Góra Ararat, w języku urzędowym nazywana Masis (Մասիս), jest symbolem Armenii, wyeksponowanym pośrodku jej godła i częstym motywem w sztuce. Góra, położona na historycznie ormiańskich terenach, chociaż obecnie poza terytorium kraju, jest głęboko zakorzeniona w świadomości Ormian. Jest obecna w ich literaturze i sztuce. Ararat jest też widoczny aż ze stolicy Armenii - Erywania[1].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Frank Viviano. Odrodzenie Armenii. „National Geographic”. 3/2004. s. 24-45. 
  2. Maciej Golan: Wyprawa na Ararat, świętą górę Ormian. rp.pl, 6 maja 2009.
  3. Martin L. West, Wschodnie oblicze Helikonu: pierwiastki zachodnioazjatyckie w greckiej poezji i micie, Wydawnictwo Homini, Kraków 2006, s. 636.
  4. M. Chahin, The Kingdom of Armenia: A History, Curzon Press, Richmond 2001, s. 54.