Artur Andrus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Artur Andrus
Artur Andrus w 2012
Artur Andrus w 2012
Data i miejsce urodzenia 27 grudnia 1971
Lesko
Zawód dziennikarz, poeta, autor tekstów piosenek, piosenkarz, artysta kabaretowy i konferansjer
Miejsce zamieszkania Warszawa
Narodowość  Polska
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi
Strona internetowa

Artur Józef Andrus (ur. 27 grudnia 1971 w Lesku[2]) – polski dziennikarz, poeta, autor tekstów piosenek, piosenkarz, artysta kabaretowy i konferansjer.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Syn Józefa i Stefanii[3]. Wychowywał się w Solinie[4]. Uczęszczał do szkół podstawowych w okolicznym Zabrodziu, Bóbrce, zaś ten poziom edukacji ukończył w Sanoku po przeprowadzce do tego miasta[5][6]. Zamieszkiwał w dzielnicy Błonie, był harcerzem. Uczęszczał do II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku (w okresie nauki prowadził w szkole radiowęzeł i akademie szkolne[3][6]), które ukończył w 1990[7]. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim[8].

Od 1994 roku współpracuje z Polskim Radiem Program III. Współredaktor programów „Powtórka z rozrywki” oraz „Akademia rozrywki”. Gospodarz kabaretowych spotkań w warszawskiej „Piwnicy pod Harendą”[9], łódzkiej „Przechowalni” i krakowskiejPiwnicy Pod Baranami”, konferansjer, promotor wielu młodych kabaretów i zjawisk okołokabaretowych. Na jego cześć nazwano postać posterunkowego w sztuce „Trąbka dla gubernatora” kabaretu Potem.

W 2003 r. razem z Andrzejem Poniedzielskim pisał dialogi i występował w drugoplanowej roli portiera w odc. 1-11 serialu Sprawa na dziś. Od 2005 roku jest stałym gościem programu publicystyczno-satyrycznego Szkło kontaktowe, nadawanego na antenie TVN24. W 2007 roku w TV Puls prowadził teleturniej „Tylko Ty”.

Autor książki-zbioru piosenek i wierszy pt. „Popisuchy”, wydanej przez łódzkie wydawnictwo „Piątek Trzynastego” w grudniu 2004 roku. Natomiast w 2008 roku tygodnik „Polityka” wydał „Kolekcję polskich kabaretów”, złożoną z 15 płyt DVD z nagraniami polskich kabaretów wybranych i opatrzonych komentarzem Artura Andrusa[10].

Wcielał się w postać Dziadka w serialu kabaretowym TVP 2 Rodzina Trendych oraz w postać Jonathana Owensa w serialu kabaretowym Spadkobiercy transmitowanym również w telewizji.

Został członkiem warszawskiego Koła Towarzystwa Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej[11].

W 2013 roku podczas 50. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu poprowadził wraz z Katarzyną Kwiatkowską koncert Super Premiery.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 2004: Artur Andrus „Popisuchy”; Wydawnictwo: Piątek Trzynastego, ISBN 83-7415-047-5.
  • 2011: Artur Andrus, Maria Czubaszek „Każdy szczyt ma swój Czubaszek”; Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, ISBN 978-83-7648-950-6.
  • 2012: Artur Andrus „Blog osławiony między niewiastami”; Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, ISBN 978-83-7839-138-8.
  • 2013: Artur Andrus, Maria Czubaszek, Wojciech Karolak „Boks na ptaku czyli każdy szczyt ma swój Czubaszek i Karolak”; Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, ISBN 978-83-7839-625-3.
  • 2014: Artur Andrus „Vietato fumare, czyli reszta z bloga i coś jeszcze”; Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, ISBN 978-83-7839-775-5.
Artur Andrus w łódzkiej „Przechowalni”
Artur Andrus w trakcie występu podczas trzeciego dnia Festiwalu Kabaretu 2007 w Zielonej Górze (2007)
Artur Andrus i Maria Czubaszek w Sanoku (2011)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy
Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
2005 Łódzka
  • Data: 2 grudnia 2005
  • Wydawca: Wyższa Szkoła Promocji/EMI
2012 Myśliwiecka
  • Data: 5 marca 2012[12]
  • Wydawca: Mystic Production
1[13]
2013 Piłem w Spale... I co dalej?
  • Data: 15 kwietnia 2013[15]
  • Wydawca: Mystic Production
5[16]
2015 Cyniczne córy Zurychu
  • Data: 18 marca 2015
  • Wydawca: Mystic Production
4[17]
„–” pozycja nie była notowana.
Notowane utwory
Rok Tytuł Pozycja na liście
LP3
[18]
2009 „Cieszyńska” (z albumu Świat według Nohavicy) 3
2010 Ballada o Baronie, Niedźwiedziu i Czarnej Helenie 1
2011 „Wróci wiosna, baronowo” 22
„Czarna Helena po roku” 7
2012 „Piłem w Spale, spałem w Pile” 1
„Glanki i pacyfki” 1
„Królowa nadbałtyckich raf” 4
2014 „Cyniczne córy Zurychu” 2

Filmografia[19][edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. na podstawie filmpolski.pl [dostęp:2010-11-13].
  2. Artur Andrus (pol.). www.filmpolski.pl. [dostęp 2012-03-21].
  3. 3,0 3,1 Bieszczady Artura Andrusa. zwierciadlo.pl, 21 maja 2010. [dostęp 15 stycznia 2014].
  4. Artur Andrus: Pochodzę z Sanoka, jestem warszawiakiem. 31 marca 2013. [dostęp 15 stycznia 2014].
  5. Artur Andrus w Sanoku, czyli spotkanie z człowiekiem "przezdolnym”. nowiny24.pl, 8 marca 2010. [dostęp 15 stycznia 2014].
  6. 6,0 6,1 O swoich szkolnych latach i Podkarpaciu opowiada Artur Andrus. podkarpaccy.pl, 14 listopada 2013. [dostęp 15 stycznia 2014].
  7. Tych lat nie odda nikt. „Tygodnik Sanocki”, s. 7, Nr 27 (869) z 4 lipca 2008. 
  8. na podstawie strony oficjalnej artysty [dostęp:2011-01-09].
  9. Imprezy w klubie Harenda [dostęp:2010-11-13].
  10. Artur Andrus przedstawia: Kolekcja polskich kabaretów (pol.). www.polityka.pl. [dostęp 2012-05-04].
  11. Lista członków warszawskiego Koła Towarzystwa. tpsizs.sanok.pl. [dostęp 26 czerwca 2014].
  12. Artur Andrus - „Myśliwiecka” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2012-03-21].
  13. OLiS - sprzedaż w okresie 19.03.2012 - 25.03.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-03-30].
  14. ZPAV: platynowe płyty (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2012-12-22].
  15. Piłem w Spale... I co dalej? - A. Andrus (2 CD + DVD) (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2013-04-15].
  16. OLiS – sprzedaż w okresie 15.04.2013 - 21.04.2013 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-04-29].
  17. OLiS - sprzedaż w okresie 16.03.2015 - 22.03.2015 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2015-03-27].
  18. Artur Andrus - Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego (pol.). lp3.pl. [dostęp 2012-03-21].
  19. na podstawie filmpolski.pl [dostęp:2010-11-13].
  20. Polskie Radio PR3 [dostęp:2010-11-13].
  21. na podstawie oficjalnej strony Plebiscytu na najlepszych mówców [dostęp:2010-11-13].
  22. Prezydent odznaczył pracowników Polskiego Radia. 2011-11-04. [dostęp 2011-11-04].
  23. M.P. z 2005 r. Nr 83, poz. 1174 (pol.). Monitor Polski. [dostęp 2012-05-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]