August Winnig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
August Winnig
August Winnig 1920.JPG
Data urodzenia 31 marca 1878
Data śmierci 3 listopada 1956
nadprezydent Prus Wschodnich
Przynależność polityczna SPD
Okres urzędowania od 1919
do 1920
Poprzednik Adolf Tortilowicz von Batocki-Friebe
Następca Ernst Siehr

August Winnig (ur. 31 marca 1878 w Blankenburg, zm. 3 listopada 1956 w Bad Nauheim) – niemiecki, socjalistyczny polityk i działacz związkowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie grabarza jako jedno z 12. dzieci. W 1892 rozpoczął naukę w zawodzie murarza, a następnie pracował w zawodzie. Od 1896 angażował się politycznie, pisał do gazet socjalistycznych, brał udział w strajkach robotniczych. W 1904 rozpoczął pracę w gazecie związkowej Grundstein, której później został redaktorem naczelnym. W latach 1913-1919 członek lokalnego sejmu w mieście Hamburg. 1913-1918 przewodniczący niemieckiego związku zawodowego pracowników budowlanych. W 1918 został komisarzem (Reichskommissar) ds. krajów bałtyckich. Na tym stanowisku opóźniał wycofanie wojsk niemieckich oraz naciskał na rząd łotewski aby zwiększyć udział mniejszości niemieckiej we władzach kraju. 1919-1920 nadprezydent Prus Wschodnich, usunięty ze stanowiska po poparciu puczu Kappa. Następnie wydalony z partii SPD i związków zawodowych. W 1922 rozpoczął studia w Berlinie, gdzie wraz z Hansem Grimm, Hansem Carossa, Edwinem Dwinger i innymi, należał do grona poetów Lippoldsberg. W 1927 wstępuje do partii starosocjalistycznej, a w 1930 do Stronnictwa Ludowo-Konserwatywnego. W czasie rządów nazistów ewoluuje z orientacji narodowosocjalistycznej do chrześcijańskokonserwatywnej, co zbliżyło go do środowisk, które zorganizowały zamach na Hitlera w 1944 roku. Uniknął represji po zamachu i w 1945 był współzałożycielem CDU. 29 marca 1955 został odznaczony Orderem Zasługi RFN.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Klaus Schwabe (Hg.): Die preußischen Oberpräsidenten 1815-1945 (Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte, Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit, Bd. 15). Boppard am Rhein 1985., ISBN 3-7646-1857-4, s. 334
  • Winnig