Baeza
| Baeza | |||||
|
|||||
| Państwo |  Hiszpania |
||||
| Wspólnota autonomiczna |  Andaluzja |
||||
| Burmistrz | Leocadio Marín Rodríguez | ||||
| Powierzchnia | 194,3 km² | ||||
| Wysokość | 769 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2008) • liczba ludności • gęstość |
16 197 83,36 os./km² |
||||
| Nr kierunkowy | +34 (953 74) | ||||
| Kod pocztowy | 23440 | ||||
|
Położenie na mapie Andaluzji
  Baeza
|
|||||
|
Położenie na mapie Hiszpanii
 Baeza
|
|||||
 37°59′N 3°28′W / 37.983333333333, -3.4666666666667Na mapach: 37°59′N 3°28′W / 37.983333333333, -3.4666666666667 |
|||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||
Baeza – miasto w Andaluzji (południowa Hiszpania), w prowincji Jaén, od 2003 roku wraz z pobliską Úbedą na liście światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO; uchodzi za perłę architektury renesansowej; ok. 15 tys. mieszkańców.
Spis treści |
Historia miasta [edytuj]
Za panowania rzymskiego istniała na miejscu Baezy miejscowość Baetia, co znaczyło szczęśliwe miasto. Następnie, w VII wieku ustanowiona została siedzibą biskupstwa, a w czasie podboju Płw. Iberyjskiego przez Maurów, dostała się pod panowanie króla Bayyani, stając się stolicą małego państewka. W 1227[1] roku została wyzwolona spod panowania arabskiego przez Ferdynanda III Świętego. Jednocześnie na polecenie papieża Honoriusza III arcybiskup Toledo Rodrigo Ximenez ogłosił Baezę siedzibą odradzającego się biskupstwa, jednak już w 1246 roku przeniesiono dwór biskupi do Jaén. Rozkwit Baezy przypada na XVI wiek, w 1542 roku założono tu uniwersytet, wtedy też w mieście działał znany architekt Andrés de Vandelvira. W pierwszej dekadzie XX wieku mieszkańcem Baezy był słynny poeta Antonio Machado y Ruiz. Miasto słynie z uroczystych obchodów Wielkiego Tygodnia.
Najważniejsze zabytki [edytuj]
- renesansowa Katedra Santa María, wg projektu przebudowy (1567) wcześniejszego meczetu przez Andrésa de Vandelvira. Pozostałości meczetu można dostrzec w cokole dzwonnicy i krużganku. Capilla Sagrario oddzielona jest od kościoła bogato zdobioną kratą wykonaną przez Bartolomeo de Jaén
- renesansowy Palacio de los Marquesos de Jabalquinto z fasadą w stylu izabelińskim. Wzniesiony przez Juana Guasa[2] na zlecenie Alfonsa de Benavides Manrique, kuzyna Ferdynanda III Świętego.
- Antigua Universidad
- arabska Torre de los Aliatares
- Ayuntamiento, czyli ratusz w stylu plateresco
- Plaza del Pópulo, przy którym znajdują się Casa del Pópulo (1535-1540, dawna siedziba sądu, aktualnie siedziba informacji turystycznej), Puerta de Jaén z 1526 roku i Antigua Carniceria (stara rzeźnia) z 1550 roku oraz Fuente de los Leones – fontanna z czterema lwami leżącymi u stóp rzeźby kobiety, według legendy przedstawiającą Imilce[3], żonę Hannibala.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Brigitte Hintzen-Bohlen: Sztuka i Architektura – Andaluzja. Warszawa: Wydawnictwo Philip Wilson, 2008, s. 372. ISBN 978-3-8331-5106-4.
- ↑ Brigitte Hintzen-Bohlen: Sztuka i Architektura – Andaluzja. Warszawa: Wydawnictwo Philip Wilson, 2008, s. 387. ISBN 978-3-8331-5106-4.
- ↑ Brigitte Hintzen-Bohlen: Sztuka i Architektura – Andaluzja. Warszawa: Wydawnictwo Philip Wilson, 2008, s. 377. ISBN 978-3-8331-5106-4.
