Język silbo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Silbo, silbo gomerojęzyk gwizdów używany przez mieszkańców wyspy Gomera (Wyspy Kanaryjskie) do porozumiewania się na duże odległości w trudno dostępnych dolinach górskich (barrancos). Użytkownik tego języka nazywany jest silbador. Silbo jest gwizdaną formą lokalnego dialektu języka hiszpańskiego; brzmienie słów jest naśladowane za pomocą gwizdanych dźwięków o różnej wysokości.

Niewiele wiadomo o języku Guanczów, pierwotnych mieszkańców Wysp Kanaryjskich. Przypuszczalnie miał na tyle prosty system fonetyczny, aby umożliwić powstanie języka gwizdów (używanego przez Guanczów także na wyspach Hierro, Teneryfa i Gran Canaria). Ostatni Guanczowie przystosowali język hiszpański do wymowy gwizdanej; język ten przejęli w XVI wieku hiszpańscy osadnicy na wyspach. Poza Gomerą język gwizdany najdłużej zachował się na Hierro, bo aż do 1976 roku. Aby zapobiec całkowitemu wymarciu silbo, w latach 90. XX wieku władze Gomery wprowadziły do szkół jego obowiązkową naukę.

Językoznawca Ramón Trujillo stwierdził w roku 1978, że silbo ma tylko 2 samogłoski i 4 spółgłoski. Samogłoski mogą być wysokie lub niskie, a spółgłoski mogą być wznoszące lub opadające w linii melodycznej, która jest przerywana lub ciągła.

Manuel Carreiras i David Corina potwierdzili w latach 2004 i 2005, że język gwizdany jest percypowany przez mózg silbadorów w taki sam sposób jak inne języki mówione.

W 2009 roku język gwizdów silbo został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Trujillo, R., et al (2005). EL SILBO GOMERO. Materiales didácticos. Wyspy Kanaryjskie: Consejería De Educación, Cultura y Deportes Del Gobierno De Canarias - Dirección General De Ordenación e Innovación Educativa.
  • Trujillo, R. (1990). The Gomeran Whistle: Linguistic Analysis (przekład angielski: Brent, J.). Santa Cruz de Tenerife: Library of Congress, Washington, DC (niepublikowany).
  • Trujillo, R. (1978). EL SILBO GOMERO: análisis lingüístico. Santa Cruz de Tenerife: I. Canaria.
  • Busnel, R.G. and Classe, A. (1976). Whistled Languages. New York: Springer-Verlag.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]