Baldur's Gate II: Cienie Amn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baldur's Gate II: Cienie Amn
Baldur's Gate II: Shadows of Amn
{{{nazwa}}}
Producent BioWare
Wydawca Interplay Entertainment
Dystrybutor PL: CD Projekt
Seria gier Baldur's Gate
Projektant James Ohlen
Kevin Martens
Kompozytor Michael Hoenig[1]
Silnik Infinity Engine[2]
Data wydania Windows:
22 września 2000[2]
PL: 1 grudnia 2000[2]

Macintosh:
2001[3]

Gatunek komputerowa gra fabularna
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Teen
PEGI: 12
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows, Macintosh
Nośniki CD (4)
Wymagania

800 MB HDD, 32 MB RAM, 233 MHz

Kontrolery klawiatura, mysz
Poprzednik Baldur's Gate: Opowieści z Wybrzeża Mieczy
Kontynuacja Baldur's Gate II: Tron Bhaala

Baldur's Gate II: Cienie Amn (ang. Baldur's Gate II: Shadows of Amn) – komputerowa gra fabularna wyprodukowana przez BioWare i wydana przez Interplay Entertainment w 2000 roku[2]. Polska premiera odbyła się 1 grudnia, a wydawcą został CD Projekt. Jest to druga część serii Baldur's Gate. Akcja gry rozpoczyna się bezpośrednio po wydarzeniach z Wrót Baldura. Główny bohater i jego drużyna zostają schwytani i wrzuceni do lochów czarodzieja Jona Irenicusa.

Rozgrywka w Baldur's Gate II opera się na zasadach drugiej edycji Advanced Dungeons & Dragons. Gracz steruje drużyną bohaterów widzianą z perspektywy rzutu izometrycznego. Prace nad nią rozpoczęto w 1999 roku. Niektóre elementy gry zostały stworzone na podstawie sugestii graczy i recenzji Wrót Baldura. Tak jak w przypadku pierwszej części, podczas produkcji użyto silnika Infinity Engine.

Gra została dobrze odebrana przez krytyków branżowych. Pozytywnie oceniono jej długość, fabułę i oprawę graficzną. Przyznano jej wiele nagród między innymi tytuł gry roku. Baldur's Gate II jest często określana jako „kultowa”[4] i umieszczana jest na liście najlepszych gier cRPG. W 2001 roku wydano także oficjalne rozszerzenie pod tytułem Baldur's Gate II: Tron Bhaala[5]. 15 listopada 2013 wydano remake gry zatytułowany Baldur’s Gate II: Enhanced Edition. Ta wersja jest wzbogacona o nowe zadania, przedmioty i postacie[6].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja gry rozgrywa się w królestwie Amn na kontynencie Faerûn w roku 1369 KD[a][7]. Obszar ten znany także jako Kraina Kupców położony jest na Wybrzeżu Mieczy na południe od Wrót Baldura[8]. Stolicą królestwa jest Athkatla rządzona przez Anonimową Radę Sześciu i gildię Złodziei Cienia[9]. Inne organizacje działające w tym rejonie to Zakapturzeni Czarodzieje i Harfiarze[10]. W mieście zabronione jest rzucanie zaklęć.

Gra rozpoczyna się w lochach potężnego maga Jona Irenicusa, który próbuje uwolnić boską moc postaci gracza i przekazać ją sobie. Graczowi udaje się uciec, a Irenicus wdaje się w konflikt z lokalną gildią Złodziei Cienia i używając magii zabija przeciwników. Wtedy pojawiają się przedstawiciele prawa, czarodzieje zwani Zakapturzonymi i dochodzi do walki, w której udział bierze też Imoen, przyrodnia siostra postaci gracza. W pewnym momencie Imoen używa magii, która jest w mieście zabroniona, tak więc Zakapturzeni Czarodzieje zabierają ją i Irenicusa do więzienia dla magów zwanego Czarowięzami. Gracz zbiera odpowiednią ilość pieniędzy, za które zdobywa pomoc od Złodziei Cienia lub wampirów na czele z siostrą Irenicusa Bodhi. Niezależnie od wyboru drużyna dopływa statkiem do Czarowięzów i zostaje pojmana przez Irenicusa. Mag przejmuje duszę gracza jak i Imoen, która okazuje się kolejnym dzieckiem Bhaala. W podziemiach Czarowięzów drużyna walczy z Bodhi i Irenicusem zmuszając ich do ucieczki[11].

Zespół przedostaje się na powierzchnię po przejściu przez Podmrok. W międzyczasie Irenicus przejmuje kontrolę nad elfickim miastem Suldanessellar, a Bodhi kradnie elficką latarnię Rhynn Lanthorn, co powoduje, że miasto jest niewidoczne dla innych osób. Gracz zabija wampirzycę Bodhi, przez co Imoen odzyskuje swoją duszę. Latarnia zostaje przywrócona elfom co skutkuje ponownym pojawieniem się Suldanessellaru. W mieście okazuje się, że Irenicus próbuje wyssać energię z Drzewa Życia. Gracz pokonuje maga, lecz, jako że jego dusza jest w posiadaniu Irenicusa, wszyscy zostają wciągnięci do piekła. Tam drużyna ostatecznie pokonuje maga i wraca do miasta elfów[11].

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Baldur's Gate II: Cienie Amn jest komputerową grą fabularną, a jej mechanika jest oparta o drugą edycję systemu Advanced Dungeons & Dragons[2]. Rozgrywka widziana jest z perspektywy rzutu izometrycznego. Gra rozpoczyna się od stworzenia głównego bohatera, gdzie można wybrać rasę, klasę czy wygląd. Możliwe jest zaimportowanie bohatera z części pierwszej. Gracz steruje drużyną składającą się z maksymalnie sześciu bohaterów. Podczas gry istnieje możliwość rekrutowania nowych bohaterów, którzy będą podróżować z protagonistą. Po dołączeniu do drużyny mogą zaoferować unikalne zadania poboczne[12]. Zależnie od klasy postacie mają różne umiejętności. Przykładowo złodzieje mogą wykrywać pułapki i okradać handlarzy. Klasy magiczne, takie jak czarodzieje, mogą używać zaklęć, które odnawiają się po odpoczynku[13]. Wszystkie postacie w drużynie poza głównym bohaterem mogą zginąć.

Świat gry podzielony jest na mniejsze obszary, które początkowo nie są widoczne na mapie świata[b][14]. Każdy teren odwiedzony po raz pierwszy jest pokryty mgłą wojny. Rozgrywka może zostać zatrzymana przy użyciu aktywnej pauzy, podczas której można wydawać polecenia postaciom, które wykonają je po wyłączeniu pauzy[15]. Podczas wędrówki gracz spotyka bohaterów niezależnych. Niektórzy z nich mogą zaoferować zadania, a inni różne usługi takie jak sprzedaż przedmiotów, błogosławieństwo czy dodatkowe informacje o świecie gry[16]. Niektóre ze zleconych zadań mają alternatywne zakończenia.

Decyzje podejmowane przez gracza mają wpływ na jego reputację. W zależności od niej napotkane osoby mogą różnie rozpocząć rozmowę, a kupcy mogą mieć różne ceny towarów[17]. Wykonywanie zadań i zabijanie przeciwników nagradzane jest punktami doświadczenia. Kiedy postać zdobędzie ich określoną ilość może awansować na kolejny poziom[18]. Wszystkie rozpoczęte zadania zarówno główne, jak i poboczne są opisane w dzienniku[19]. Zebrane wcześniej przedmioty są widoczne w oknie ekwipunku. Każda z postaci może unieść określony ciężar zależnie od swojej siły. Gdy przedmioty ważą zbyt dużo, bohater porusza się wolniej lub staje w miejscu[20].

W trybie wieloosobowym gracze tworzą drużynę składającą się z maksymalnie sześciu osób, gdzie jedna osoba steruje protagonistą. Zawartość gry jest taka sama jak w trybie dla jednej osoby[21].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

BioWare zadedykowało grę Danielowi Walkerowi, drugiemu pracownikowi firmy, który zmarł w 1999 roku[22]. Wrota Baldura były pierwszą grą cRPG stworzoną przez BioWare i to, czego nauczyli się podczas produkcji, zostało zaaplikowane podczas tworzenia kontynuacji[23]. Jednocześnie twórcy stwierdzili, że nie mieli wystarczającej ilości czasu na wykonanie wszystkich założeń z powodu jednoczesnej pracy nad samą grą i jej silnikiem. Podczas pracy nad Baldur's Gate 2 uzgodniono, że pracownicy powinni mieć „tyle czasu, żeby osiągnąć pełny potencjał”. Podczas tworzenia skupiono się na „zapewnieniu, że kontynuacja będzie lepsza w każdym możliwym zakresie od pierwowzoru”[24]. Drugim celem było nie tylko stworzenie gry dla obecnych fanów, ale udostępnienie jej nowym graczom[25].

Prace rozpoczęły się w styczniu 1999 roku. Bazując na sugestiach graczy, recenzjach Wrót Baldura i pomysłach producentów stworzona została lista z konstruktywną krytyką. Z niej powstała krótsza wersja z rzeczami, które miały pojawić się w grze[26]. Na liście znalazły się takie funkcje jak: wsparcie dla większych rozdzielczości, używanie dwóch broni jednocześnie, tryb deathmatch czy dodanie znanych potworów z Advanced Dungeons & Dragons. Dzięki temu, że silnik był już gotowy większość rzeczy była łatwa do dodania[24]. Producent gry Ben Smedstad powiedział „silnik był gotowy od pierwszego dnia, co jest ogromnym wsparciem moralnym”[26]. Autorem ścieżki dźwiękowej jest niemiecki kompozytor Michael Hoenig, który skomponował również muzykę do pierwszej części[27].

W celu uniknięcia problemów koncepcyjnych popełnionych podczas prac nad Wrotami Baldura sporządzono wytyczne dla każdego z sektorów w firmie[24]. Głównym wzorcem projektowym było to, żeby gracze poczuli jak ich poczynania mają wpływ na otaczający świat, a także dostępność opcji dialogowych dla graczy o dobrym i złym charakterze. Porady dotyczące fabuły odnosiły się do skupienia się na postaci gracza i informowaniu o poczynaniach głównego złego bohatera. Także zasugerowano zwrot fabularny i otwarte zakończenie, żeby dało się stworzyć ewentualną kontynuację[24]. Wskazano również na podział gry na rozdziały i stworzenie interesujących i łatwych w nawigacji lokacji. Wytyczne dotyczące scenariusza omawiały mniejszą liczbę zdań wypowiadanych podczas rozmów w jednej chwili i utrzymanie możliwych wypowiedzi gracza w liczbie trzech tak często, jak to możliwe. W trakcie wczesnej fazy produkcji niektóre z wytycznych nie były realizowane, co skutkowało w spowolnieniu prac[24].

Polskiego tłumaczenia dokonał CD Projekt. Wśród aktorów występujących w grze znajdują się między innymi: narrator – Piotr Fronczewski, Viconia DeVir – Gabriela Kownacka, Jan Jansen – Jan Kobuszewski, Keldorn Firecam – Marek Perepeczko, Jon Irenicus – Krzysztof Kolberger, Sarevok – Wiktor Zborowski, Yoshimo – Henryk Talar, Haer'dalis – Andrzej Butruk, Korgan Krwawy Topór – Jarosław Boberek, Aerie – Jolanta Wilk, Imoen – Iwona Rulewicz[28].


Odbiór[edytuj | edytuj kod]

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
GamePro 5/5 gwiazdek[29]
Gry-Online 9/10[30]
GameSpot 9,2/10[31]
GameSpy 92/100[32]
IGN 9,4/10[33]
PC Gamer US 91%[34]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

93,97% (z 34 recenzji)[36]

Metacritic

95/100 (z 30 recenzji)[35]

Nagrody
Organizacja Nagroda
GameSpy RPG Game of the Year (2000)[37]
Eurogamer Best Game (2001)[38]
GameSpot Role-Playing Game of the Year (2000)[39]

Baldur’s Gate II spotkało się z uznaniem krytyków, zyskując średnią ocen 95/100 w serwisie Metacritic[35]. Greg Kasavin z GameSpotu powiedział, że gra jest klasą samą w sobie i nazwał ją wielkim osiągnięciem w historii komputerowych gier fabularnych[31]. Erik Peterson z IGN opisał grę jako nieporównywalną i bezkonkurencyjną[33]. Thierry Nguyen z „Computer Gaming World” określił ją mianem gry cRPG roku i porównał do Fallouta, Planescape: Torment i Betrayal at Krondor[40]. Redaktor Gamasutry Matt Barton w artykule z 2007 roku napisał: „Uważam ją za najlepszą grę cRPG w historii”[41]. Według Allena Rauscha z GameSpy „jest to jedna z najlepszych gier cRPG i doświadczenie, którego żaden fan RPG nie powinien przegapić”[42].

Brian Wright z GamePro uznał rozgrywkę w Baldur’s Gate II za uzależniającą[29]. Redaktor RPGamer zauważył, że kiedy gra jest tym samym co Wrota Baldura, to walka została w znacznym stopniu poprawiona, zmiejszając frustrację i dodając więcej opcji strategicznych[43]. Thierry Nguyen powiedział, że gracze będą teraz przywiązywali większą uwagę do planowania walk[40]. Tim McConnaughy zauważył, że gra jest znacznie trudniejsza od Wrót Baldura i wymaga więcej planowania oraz strategicznego myślenia[32]. Greg Kasavin uznał początkowy obszar w grze za „płytki”, jednak zwrócił uwagę, że rozgrywka staje się ciekawsza, gdy gracz trafia do Athkatli[31]. Erik Peterson określił, że początkowa sekcja, pomimo że jest dobra, to jednak nie jest tak wciągająca, jak kolejne przygody[33].

Wątek fabularny spotkał się z pozytywnym odbiorem u większości krytyków. Tim McConnaughy określił fabułę jako epicką[32], a Erik Peterson pochwalił czytelność zadań i łatwość przechodzenia z jednego celu do kolejnego[33]. Redaktor RPGamer uznał wątek główny za nijaki, lecz jednocześnie pochwalił zadania poboczne[43]. Erik Peterson nazwał grę aktorską wspaniałą i podkreślił, że różnorodność osobowości pozwoli graczom przywiązać do postaci[33].

Krytycy pozytywnie ocenili oprawę graficzną. Brian Wright stwierdził, że tła zapierają dech w piersiach, a efekty czarów są imponujące[29]. Erik Peterson opisał różnicę między Wrotami Baldura a kontynuacją słowami: „to jak patrzeć na nieruchomy obraz, a później zobaczyć animację na dużym ekranie”[33]. Greg Kasavin uznał zarówno prerenderowane tła, jak i animacje postaci i potworów za dobrze zrobione[31].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. KD - Kalendarz Doliny.
  2. Wyjątek stanowią tereny Athkatli.

Przypisy

  1. Michael Hoenig – Baldur's Gate 2: Shadows Of Amn (Bonus Disc). Discogs. [dostęp 2014-03-21].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Baldur's Gate II: Cienie Amn, Baldur's Gate II: Shadows of Amn (PC). Gry-Online. [dostęp 2012-12-22].
  3. Baldur's Gate II: Shadows of Amn (ang.). IGN. [dostęp 2014-12-12].
  4. Maciej Kozłowski: Recenzja gry Baldur's Gate II: Enhanced Edition - rozszerzonej edycji kultowego RPG (pol.). Gry-Online, 2013-11-19. [dostęp 2014-12-17].
  5. Baldur's Gate II: Tron Bhaala (PC). Gry-Online. [dostęp 2012-12-22].
  6. Baldur's Gate II: Enhanced Edition (PC) (pol.). Gry-Online. [dostęp 2014-09-08].
  7. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.35
  8. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.27
  9. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.28
  10. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.29
  11. 11,0 11,1 Wojciech Antonowicz: Baldur's Gate II: Cienie Amn - opis lokacji - poradnik do gry (pol.). Gry-Online, 2001-03-21. [dostęp 2014-11-23].
  12. Baldur's Gate II: Shadows of Amn - Retroview (ang.). RPGamer. [dostęp 2014-11-23].
  13. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.45-49
  14. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.16
  15. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.10
  16. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.15-16
  17. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.38
  18. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.43
  19. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.17
  20. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.18
  21. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.21
  22. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.2
  23. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.4
  24. 24,0 24,1 24,2 24,3 24,4 Ray Muzyka: Baldur's Gate II: The Anatomy of a Sequel (ang.). Gamasutra, 2001-05-02. [dostęp 2014-03-16].
  25. Black Isle Studios (2000). Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn s.4
  26. 26,0 26,1 Developer Journal: Baldur's Gate II, pt. 1 (ang.). IGN, 1999-11-24. [dostęp 2014-03-16].
  27. Stephen Meyerink: RPGFan Interview Series – Sam Hulick (ang.). RPGFan, 2012-10-23. [dostęp 2014-03-20].
  28. Baldur's Gate II: Cienie Amn (pol.). dubscore.pl. [dostęp 2014-11-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-22)].
  29. 29,0 29,1 29,2 Brian Wright: Baldur's Gate II: Shadows of Amn (ang.). GamePro, 2000-11-24. [dostęp 2014-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-27)].
  30. Baldur's Gate II: Cienie Amn – recenzja gry (pol.). Gry-Online, 2000-12-18. [dostęp 2014-03-01].
  31. 31,0 31,1 31,2 31,3 Greg Kasavin: Baldur's Gate II: Shadows of Amn Review (ang.). GameSpot, 2000-09-29. [dostęp 2014-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-04)].
  32. 32,0 32,1 32,2 Tim McConnaughy: Baldur's Gate II: Shadows of Amn (ang.). GameSpy. [dostęp 2014-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-25)].
  33. 33,0 33,1 33,2 33,3 33,4 33,5 Erik Peterson: Baldur's Gate II: Shadows of Amn (ang.). IGN, 2000-10-10. [dostęp 2014-03-01].
  34. Baldur's Gate II: Shadows of Amn. „PC Gamer”, s. 146, grudzień 2000. 
  35. 35,0 35,1 Baldur's Gate II: Shadows of Amn PC (ang.). Metacritic. [dostęp 2014-03-01].
  36. Baldur's Gate II: Shadows of Amn (ang.). GameRankings. [dostęp 2014-03-09].
  37. 2000 RPG Game of the Year (ang.). GameSpy. [dostęp 2014-11-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-12)].
  38. Gaming Globes 2001 : The Results (ang.). Eurogamer, 2001-03-26. [dostęp 2014-11-23].
  39. Role-Playing Game of the Year (ang.). GameSpot. [dostęp 2014-11-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-29)].
  40. 40,0 40,1 Thierry Nguyen: Baldur's Gate II (ang.). Computer Gaming World, 2000-12-05. [dostęp 2014-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2001-02-10)].
  41. Matt Barton: The History of Computer Role-Playing Games Part III: The Platinum and Modern Ages (1994-2004) (ang.). Gamasutra, 2007-04-11. [dostęp 2014-03-07].
  42. Allen Rausch: A History of D&D Video Games – Part V (ang.). GameSpy, 2004-08-19. [dostęp 2014-03-07].
  43. 43,0 43,1 Baldur's Gate II: Shadows of Amn – Retroview (ang.). RPGamer. [dostęp 2014-03-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Instrukcja Baldur's Gate II: Cienie Amn. Black Isle Studios, 2000. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]