Krzysztof Kolberger
| Krzysztof Marek Kolberger | |
| Krzysztof Kolberger, Warszawa 2004 | |
| Data i miejsce urodzenia |
13 sierpnia 1950 Gdańsk |
| Data i miejsce śmierci |
7 stycznia 2011 Warszawa |
| Zawód | aktor, reżyser |
| Współmałżonek | Anna Romantowska (rozwód) |
| Lata aktywności | 1974-2011 |
| Zespół artystyczny | |
| Teatr Narodowy | |
| Odznaczenia | |
| Profil w bazie IMDb | |
| Profil w bazie filmpolski.pl | |
| Profil w bazie e-teatr.pl | |
| Profil w bazie Filmweb.pl | |
| Profil w bazie Stopklatka.pl | |
Krzysztof Marek Kolberger (ur. 13 sierpnia 1950 w Gdańsku, zm. 7 stycznia 2011 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Nazwisko ojca i jego zostało zmienione w roku 1953; pierwotnie zapisywane było jako Kohlberger[1].
Warszawską PWST ukończył w 1972; debiutował na deskach Teatru Śląskiego. Po okresie górnośląskim zaangażował się w Teatrze Narodowym w Warszawie, gdzie grał m.in. w "Dziadach", "Wacława dziejach" i "Weselu".
Jako reżyser wystawił "Krakowiaków i górali" (Opera Wrocławska, później Teatr Wielki w Poznaniu), "Nędzę uszczęśliwioną" (również Teatr Wielki w Poznaniu), "Żołnierza królowej Madagaskaru" (Opera Szczecińska) oraz "Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków".
W jego ocenie jednym z najważniejszych zadań aktorskich w jego karierze było powierzenie mu przez Telewizję TVN przeczytania testamentu papieża Jana Pawła II w czasie żałoby po jego śmierci w kwietniu 2005[2]. Wystąpił także jako narrator i solista u boku Krystyny Tkacz, Beaty Rybotyckiej i Krzysztofa Gosztyły w "Mszy Polskiej" H.F. Tabęckiego, do słów ks. Twardowskiego. Był jednym z bohaterów książki "Odnaleźć dobro" (autor Marzanna Graff), w której opowiadał w formie pamiętnika o swoim osobistym spotkaniu z prawdziwym dobrem tkwiącym w człowieku. Znany był z m.in. z ról w Romeo i Julii, Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny, Kornblumenblau oraz Najdłuższej wojnie nowoczesnej Europy.
[edytuj] Choroba i śmierć
Krzysztof Kolberger przez wiele lat zmagał się z rakiem nerki[3][4]. Był honorowym przewodniczącym Stowarzyszenia Chorych na Raka Nerki[5]. Aktora dwukrotnie operowano, co – jak sam twierdził – w istotny sposób zmieniło jego podejście do życia i do wykonywanego zawodu, w tym wpłynęło na podjęcie się przez niego – prócz grania na scenie – także reżyserowania. Mówi o tym opublikowana przez Edycję św. Pawła w 2007 roku książka-wywiad pt. "Przypadek nie-przypadek. Rozmowa między wierszami księdza Jana Twardowskiego". Po latach walki z nowotworem, zmarł 7 stycznia 2011 roku. Bezpośrednią przyczyną śmierci była niewydolność serca[6].
[edytuj] Pogrzeb
Uroczystości pogrzebowe odbyły się 13 stycznia 2011 roku, w kościele św. Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach, następnie tamże na Cmentarzu Powązkowskim Krzysztof Kolberger został pochowany. Podczas ceremonii na cmentarzu, przy grobie Krzysztofa Kolbergera odtworzono nagranie Leonarda Cohena – Dance Me to the End of Love.
[edytuj] Filmografia
- 1974:
- Ile jest życia jako Kacper Janas, aktor, syn Jerzego
- Koniec babiego lata jako Józek
- S.O.S. (serial telewizyjny) jako Marek, chłopak Elżbiety Kostroń.
- 1975: Mazepa jako Zbigniew
- 1977:
- Palace Hotel jako młody człowiek
- Trzy po trzy
- Żołnierze wolności (Sołdaty swobody)
- 1979: Hotel Klasy Lux jako Michał Wojtan
- 1979-1981: Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy jako Dezydery Chłapowski
- 1980:
- Kontrakt jako Piotr
- W biały dzień jako Radziejowicz
- 1980-2000: Dom jako Prezes Radiokomitetu
- 1981: Cień
- 1982
- Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny jako Anonimus
- Jeśli się odnajdziemy jako Maciek
- 1983: Na straży swej stać będę jako Janek Klimza
- 1984:
- Przyspieszenie jako reżyser Maciek
- The Ninja Mission jako Mason
- 1985:
- Dziewczęta z Nowolipek jako Ignacy
- Przyłbice i kaptury jako narrator
- Rajska jabłoń jako Ignacy
- 1987:
- Dawni kronikarze zapisali... jako lektor
- Droga mogiłami znaczona jako lektor
- Klątwa Doliny Węży jako Tarnas
- Komediantka jako Henryk Zaleski
- Na srebrnym globie jako Tomasz
- Polska historia kina
- Rzeka kłamstwa jako Kaj Gozdawa
- Zabij mnie glino jako mężczyzna w windzie
- 1988:
- Kornblumenblau jako blokowy Kornblumenblau
- Oszołomienie jako Korowicz
- 1989:
- "Nim słońce wejdzie..."
- Kanclerz
- Modrzejewska jako Karol Chłapowski
- Ostatni prom jako Marek Ziarno
- Żelazną ręką jako Reinhold Heidenstein
- 1990: Zakład jako Marek
- 1991-1993: Kuchnia polska jako Jerzy Bergman
- 1992: 1968. Szczęśliwego Nowego Roku jako Jerzy Bergman
- 1993: Dwa księżyce jako Jerzy
- 1994:
- Komedia małżeńska jako Waldi
- Nieprzyjaciel jako Jakub
- 1995:
- Dzieje mistrza Twardowskiego jako dworzanin
- Ekstradycja jako Jerzy, szef UOP
- 1996: Ekstradycja 2 jako Jerzy, szef UOP
- 1997:
- Kroniki domowe jako ojciec
- Opowieści weekendowe: Ostatni krąg jako konferansjer
- Ucieczka (Szokes) jako Ory
- Lider - czyli jak przewodzić ludziom
- 1998:
- Adama... tajemnice
- Ekstradycja 3 jako Jerzy, szef UOP
- Życie pośmiertne Adama Mickiewicza jako lektor
- 1999:
- Pan Tadeusz jako Adam Mickiewicz
- Wszyscy moi bliscy (Vsichni moji blizci) jako Leo
- 2000:
- Przeprowadzki jako doktor Zygfryd Reutt
- Teatr
- Twarze i maski jako reżyser Wieluński
- Zakochani
- 2001:
- Marszałek Piłsudski jako Kapitan Ignacy Boerner
- W kogo ja się wrodziłem jako Ryszard Lechotycki
- W pustyni i w puszczy jako Linde
- 2002:
- Sfora: Bez litości jako Starewicz
- Sfora jako Starewicz
- 2002-2003: Psie serce jako głos Platona
- 2003:
- August Kardynał Hlond jako lektor
- Tak czy nie? jako Jerzy Barniłowski
- 2005:
- Rozdroże Cafe jako senator
- Spadek (The Inheritance) jako Grzegorz
- 2006: Tryptyk rzymski jako narrator
- 2007:
- Fałszerze - powrót Sfory jako Starewicz
- Katyń jako ks. Jasiński
- 2008:
- Popiełuszko. Wolność jest w nas jako ksiądz kanclerz
- Senność jako psychiatra
[edytuj] Polski dubbing
- 1976: Pogoda dla bogaczy jako Rudy Jordache
- 1977: Anna Karenina jako hrabia Aleksy Wroński
- 1986: Piotr Wielki jako Piotr I
- 2005: Jan Paweł II jako Karol Wojtyła/Jan Paweł II
- 2008: Fallout 3 jako prezydent John Henry Eden
[edytuj] Dyskografia
- 2011: Strofy Życia (wyd. SOLITON)
[edytuj] Odznaczenia i nagrody
- Nagroda im. Leona Schillera przyznawana przez SPATiF dla młodego aktora (1976)
- Srebrny Krzyż Zasługi (1977)
- nagroda aktorska na KSF "Młodzi i Film" w Koszalinie za film Kontrakt (1981)
- Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1997)
- Złoty Mikrofon (2005) – za wielkie radiowe kreacje w utworach klasyki polskiej i światowej[7]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – za wybitne zasługi w pracy artystycznej (2005)[8]
- Super Wiktor Specjalny (2006)[9]
- Laureat w konkursie "Mistrz Mowy Polskiej" (2006)[10]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za zaangażowanie w walkę o wolność słowa i wolne media, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej (2007)[11][12]
- Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2008)[13]
- Nagroda "Totus" przyznawana z okazji Dnia Papieskiego przez Fundację "Dzieło nowego Tysiąclecia" (2009)[14]
- Wielki Splendor (2009)[15]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2011, pośmiertnie)[16]
[edytuj] Życie prywatne
Były mąż aktorki Anny Romantowskiej. Ojciec Julii Kolberger.
Przypisy
- ↑ Nie żyje Krzysztof Kolberger. dziennik.pl, 07-01-2011.
- ↑ Zmarł Krzysztof Kolberger. rp.pl, 07-01-2010.
- ↑ Śmiertelny nowotwór, z którym żyje Krzysztof Kolberger. region.czest.pl.
- ↑ Pogromcy raka. wprost.pl.
- ↑ Kamila Szymańczyk: Krzysztofa Kolbergera apetyt na życie. adonai.pl, 28-12-2008.
- ↑ Krzysztof Kolberger – wybitny aktor. salon24.pl, 08-01-2011.
- ↑ Złote Mikrofony 2005 Polskiego Radia (pol.). MediaFM.net, 2005-09-01. [dostęp 2010-12-06].
- ↑ M.P. z 2005 r. Nr 74, poz. 1019 – pkt 1.
- ↑ Wiktory: Lis nominowany 4x. tvpolsat.info, 2007-05-24. [dostęp 2011-01-30].
- ↑ Plebiscyt na najlepszych mówców. mistrzmowy.pl. [dostęp 2011-01-30].
- ↑ M.P. z 2008 r. Nr 31, poz. 273 – pkt 16.
- ↑ Prezydent RP odznaczył bohaterów stanu wojennego oraz działaczy ruchu „Polsko-Czesko-Słowackiej Solidarności”. prezydent.pl, 10 grudnia 2007.
- ↑ Minister Kultury o Krzysztofie Kolbergerze: "Mieliśmy do czynienia z gigantem wrażliwości". tvn24.pl. [dostęp 9 stycznia 2011].
- ↑ Warszawa: Ceremonia wręczenia nagród TOTUS 2009. polskieradio.pl, 2009-10-10. [dostęp 2011-01-30].
- ↑ Święto twórców Teatru Polskiego Radia. polskieradio.pl, 2009-12-07. [dostęp 2010-12-06].
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 32, poz. 380
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Absolwenci Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (1944-1989)
- Odznaczeni Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis
- Osobowości telewizyjne związane z TVP
- Pochowani na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Polscy aktorzy
- Polscy ludzie teatru
- Polscy reżyserzy
- Urodzeni w 1950
- Zmarli w 2011