Krzysztof Kolberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Krzysztof Marek Kolberger
Krzysztof Kolberger.JPG
Krzysztof Kolberger, Warszawa 2004
Data i miejsce
urodzenia
13 sierpnia 1950
Gdańsk
Data i miejsce
śmierci
7 stycznia 2011
Warszawa
Zawód aktor, reżyser
Współmałżonek Anna Romantowska (rozwód)
Lata aktywności 1974-2011
Zespół artystyczny
Teatr Narodowy
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Profil w bazie IMDb
Profil w bazie filmpolski.pl
Profil w bazie e-teatr.pl
Profil w bazie Filmweb.pl
Profil w bazie Stopklatka.pl
Krzysztof Kolberger (po lewej) czyta fragment felietonu Władysława Kopalińskiego (po prawej), Warszawa 26 października 2006
Grób Krzysztofa Kolbergera na Powązkach

Krzysztof Marek Kolberger (ur. 13 sierpnia 1950 w Gdańsku, zm. 7 stycznia 2011 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Nazwisko ojca i jego zostało zmienione w roku 1953; pierwotnie zapisywane było jako Kohlberger[1].

Warszawską PWST ukończył w 1972; debiutował na deskach Teatru Śląskiego. Po okresie górnośląskim zaangażował się w Teatrze Narodowym w Warszawie, gdzie grał m.in. w "Dziadach", "Wacława dziejach" i "Weselu".

Jako reżyser wystawił "Krakowiaków i górali" (Opera Wrocławska, później Teatr Wielki w Poznaniu), "Nędzę uszczęśliwioną" (również Teatr Wielki w Poznaniu), "Żołnierza królowej Madagaskaru" (Opera Szczecińska) oraz "Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków".

W jego ocenie jednym z najważniejszych zadań aktorskich w jego karierze było powierzenie mu przez Telewizję TVN przeczytania testamentu papieża Jana Pawła II w czasie żałoby po jego śmierci w kwietniu 2005[2]. Wystąpił także jako narrator i solista u boku Krystyny Tkacz, Beaty Rybotyckiej i Krzysztofa Gosztyły w "Mszy Polskiej" H.F. Tabęckiego, do słów ks. Twardowskiego. Był jednym z bohaterów książki "Odnaleźć dobro" (autor Marzanna Graff), w której opowiadał w formie pamiętnika o swoim osobistym spotkaniu z prawdziwym dobrem tkwiącym w człowieku. Znany był z m.in. z ról w Romeo i Julii, Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny, Kornblumenblau oraz Najdłuższej wojnie nowoczesnej Europy.

[edytuj] Choroba i śmierć

Krzysztof Kolberger przez wiele lat zmagał się z rakiem nerki[3][4]. Był honorowym przewodniczącym Stowarzyszenia Chorych na Raka Nerki[5]. Aktora dwukrotnie operowano, co – jak sam twierdził – w istotny sposób zmieniło jego podejście do życia i do wykonywanego zawodu, w tym wpłynęło na podjęcie się przez niego – prócz grania na scenie – także reżyserowania. Mówi o tym opublikowana przez Edycję św. Pawła w 2007 roku książka-wywiad pt. "Przypadek nie-przypadek. Rozmowa między wierszami księdza Jana Twardowskiego". Po latach walki z nowotworem, zmarł 7 stycznia 2011 roku. Bezpośrednią przyczyną śmierci była niewydolność serca[6].

[edytuj] Pogrzeb

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 13 stycznia 2011 roku, w kościele św. Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach, następnie tamże na Cmentarzu Powązkowskim Krzysztof Kolberger został pochowany. Podczas ceremonii na cmentarzu, przy grobie Krzysztofa Kolbergera odtworzono nagranie Leonarda CohenaDance Me to the End of Love.

[edytuj] Filmografia

[edytuj] Polski dubbing

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Odznaczenia i nagrody

[edytuj] Życie prywatne

Były mąż aktorki Anny Romantowskiej. Ojciec Julii Kolberger.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach