Barry Bonds
| Barry Bonds | |||||||
| lewozapolowy | |||||||
| Pełne imię i nazwisko | Barry Lamar Bonds | ||||||
| Data i miejsce urodzenia | 24 lipca 1964 Riverside, Kalifornia, USA |
||||||
| Odbijał | lewą | ||||||
| Rzucał | lewą | ||||||
| Debiut | 30 maja 1986 w Pittsburgh Pirates |
||||||
| Ostatni występ | 26 września 2006 w San Francisco Giants |
||||||
| Statystyki | |||||||
| Średnia uderzeń | 0,298 | ||||||
| RBI | 1996 | ||||||
| Hits | 2935 | ||||||
| Home runs | 762 | ||||||
| Kariera klubowa | |||||||
|
|||||||
Barry Lamar Bonds (ur. 24 lipca 1964 r.) – amerykański baseballista występujący na pozycji lewozapolowego. W latach 1986–2007 zawodnik ligi MLB. Jest synem Bobby`ego Bondsa, trzykrotnego uczestnika Meczu Gwiazd.
Barry Bonds po ukończeniu szkoły średniej w 1982 roku, przystąpił do draftu i został wybrany w 2. rundzie przez San Francisco Giants, jednak klub nie spełnił jego oczekiwań finansowych[1]. Postanowił kontynuować karierę na Arizona State University[2]. Trzy lata później podpisał kontrakt z Pittsburgh Pirates[3].
W MLB zadebiutował 20 kwietnia 1986 roku w meczu przeciwko Chicago Cubs[3]. W 1990 został MVP sezonu w National League ze średnią uderzeń 0,301, zdobywając 33 home runy oraz 114 RBI[3]. Dwa sezony później otrzymał tę nagrodę po raz drugi.
W 1993 roku przeszedł do San Francisco Giants jako wolny agent[3]. Uderzając średnio 0,326, zaliczając 46 home runów i 123 RBI został MVP National League drugi raz z rzędu. W 1996 wstąpił do Klubu 40–40 jako drugi zawodnik w historii[4]. 21 października 2001 roku pobił rekord Marka McGwire'a w ilości zdobytych home runów w sezonie (w sumie 73), zaś 7 sierpnia 2007 wyprzedził Hanka Aarona w ilości zdobytych home runów w karierze (w sumie zdobył ich 762 – rekord do dziś nie pobity)[5].
W 2003 roku Bonds zeznawał przed wielką ławą przysięgłych w sprawie zażywania niedozwolonych środków, po śledztwie przeprowadzonym w firmie BALCo, jednak przyznał, że nigdy świadomie ich nie zażywał[5]. Cztery lata później został uniewinniony. W 2007 został oskarżony o składanie fałszywych zeznań na poprzednich procesach. Sąd skazał go na 30 dni aresztu domowego, dwa lata nadzoru sądowego oraz 250 godzin prac społecznych za uniemożliwienie przeprowadzenia śledztwa w sprawie ujawnienia brania sterydów[6][7].
Nagrody i wyróżnienia [edytuj]
- 7–krotny MVP National League (1990, 1992–1993, 2001–2004)[8]
- 14–krotny uczestnik Meczu Gwiazd MLB (1990, 1992–1998, 2000–2004, 2007)[9]
- 8–krotny zdobywca Złotej Rękawicy (1990–1994, 1996–1998)[10]
- 12–krotny zdobywca nagrody Silver Slugger Award (1990–1994, 1996–1998)[11]
- 3–krotny zdobywca nagrody Hank Aaron Award (2001–2002, 2004)[12]
Przypisy
- ↑ The San Francisco Giants Drafting Barry Bonds In 1982 (ang.). bleacherreport.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
- ↑ Barry Bonds Biography (ang.). biography.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Barry Bonds Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
- ↑ 40 / 40 Club (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
- ↑ 5,0 5,1 Barry Bonds trial: A timeline in the career of Barry Bonds (ang.). sportingnews.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
- ↑ Barry Bonds (ang.). britannica.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
- ↑ Barry Bonds gets 30 days house arrest (ang.). cbc.ca. [dostęp 26 sierpnia 2012].
- ↑ Most Valuable Player MVP Awards & Cy Young Awards Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
- ↑ Most Seasons on All-Star Roster (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
- ↑ National League Gold Glove Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
- ↑ Silver Slugger winners (ang.). mlb.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
- ↑ Hank Aaron Award & Branch Rickey Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
|
|||||
|
|||||