Sandy Koufax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sandy Koufax
Sandy Koufax
miotacz
Pełne imię i nazwisko Sanford Koufax
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1935
Nowy Jork, Nowy Jork
Odbijał prawą
Rzucał lewą
Debiut 24 czerwca 1955
Ostatni występ 2 października 1966
Statystyki
W–L 165–87
ERA 2,76
Strikeouts 2396
Kariera klubowa

Sanford Koufax (właśc. Sanford Braun ur. 30 grudnia 1935[1]) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 12 sezonów w Major League Baseball.

Urodził się w żydowskiej rodzinie w Nowym Jorku. Po tym jak jego matka wyszła drugi raz za mąż, przyjął nazwisko ojczyma[2]. Studiował na University of Cincinnati gdzie grał w koszykówkę. W 1954 wstąpił do uniwersyteckiej drużyny baseballowej, gdzie był obserwowany przez skautów Brooklyn Dodgers Billa Zinsera oraz Ala Campanisa[3]. 14 grudnia 1954 roku w wieku niespełna 19 lat podpisał kontrakt z Dodgers[4]. W MLB zadebiutował w czerwcu 1955; 27 sierpnia tego roku w meczu przeciwko Cincinnati Reds zaliczył swoje pierwsze zwycięstwo[5]. W ciągu pierwszych sześciu sezonów Koufax nie występował regularnie i w 1960 roku poprosił generalnego menadżera "Dodgersów" Buzziego Bavasiego o transfer. Ostatecznie zdecydował się pozostać na kolejny sezon[6].

W sezonie 1961 wystąpił w 42 meczach (w 35 jako starter), zaliczył 18 zwycięstw i 13 porażek, był najlepszy w National League z liczbą 269 w klasyfikacji strikeouts (pobił rekord Christy Mathewsona ustanowiony w 1903 roku)[6][7]. Rok później Giants przenieśli siedzibę z Nowego Jorku do Los Angeles. Występując na nowym domowym stadionie Dodger Stadium, Koufax poprawił swoje ERA z 4,29 na 1,75. 30 czerwca 1962 w meczu przeciwko występującym pierwszy sezon w MLB New York Mets, rozegrał swojego pierwszego, a 11 maja 1963 w spotkaniu z San Francisco Giants, drugiego w karierze no-hittera[6]. W sezonie 1963 został wybrany MVP National League oraz nagrodzony Cy Young Award, a także po zwycięskich dla Giants World Series wybrano go MVP finałów; był również zdobywcą Potrójnej Korony (25 zwycięstw, 306 strikeouts, 1,88 ERA)[6]. 6 kwietnia 1964 w meczu przeciwko Philadelphia Phillies zagrał trzeciego w karierze no-hittera[8], a magazyn Sports Illustrated wybrał go najlepszym sportowcem roku[9].

W sezonie 1965 pomimo kontuzji ramienia zdobył ponownie Triple Crown (26 zwycięstw, 382 strikeouts, 2,04 ERA), po raz czwarty w karierze zwyciężył w World Series, otrzymał nagrodę Cy Young Award, a także po raz drugi Babe Ruth Award. 9 września 1965 w meczu przeciwko Chicago Cubs rozegrał perfect game, był to zarazem jego czwarty no-hitter w karierze[6] i 8. perfect game w historii Major League Baseball[10]. W 1966 roku, w którym po raz trzeci sięgnął po Potrójną Koronę (27 zwycięstw, 317 strikeouts, 1,73 ERA), z powodu nasilającej się kontuzji ramienia postanowił przedwcześnie zakończyć karierę[6]. W 1972 został członkiem Galerii Sław Baseballu[11].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP American League 1963 [12]
All-Star 1961¹, 1961², 1962¹, 1963, 1964, 1965, 1966 [13]
4× zwycięzca w World Series 1955, 1959, 1963, 1965 [14]
World Series MVP 1963, 1965 [15]
Babe Ruth Award 1963, 1965 [16]
Triple Crown 1963, 1965, 1966 [17]
Major League Baseball All-Century Team [18]
NL Cy Young Award 1963, 1965, 1966 [12]
Baseball Hall of Fame od 1972 [11]
# 32 zastrzeżony przez Dodgers 1972 [19]

Przypisy

  1. Sandy Koufax (ang.). imdb.com. [dostęp 12 września 2012].
  2. Sandy Koufax (ang.). answers.com. [dostęp 12 września 2012].
  3. Person of the Week: Sandy Koufax (ang.). judeotalk.com. [dostęp 12 września 2012].
  4. Sandy Koufax Transactions (ang.). [dostęp 12 września 2012].
  5. Sandy Koufax 1st MLB victory (ang.). rarenewspapers.com. [dostęp 12 września 2012].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Perfect Pitcher (ang.). pophistorydig.com. [dostęp 12 września 2012].
  7. Sandy Koufax Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 12 września 2012].
  8. National League No Hitters (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 13 września 2012].
  9. 1965: Sandy Koufax (ang.). sportsillustrated.com. [dostęp 13 września 2012].
  10. Perfect Games (ang.). mlb.com. [dostęp 13 września 2012].
  11. 11,0 11,1 Koufax, Sandy (ang.). baseballhall.org. [dostęp 9 września 2012].
  12. 12,0 12,1 Most Valuable Player MVP Awards & Cy Young Awards Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
  13. Sandy Koufax (ang.). hubpages.com. [dostęp 14 września 2012].
  14. Baseball-Reference Playoff and World Series Index (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  15. Post-Season World Series MVP Awards & All-Star Game MVP Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  16. The Babe Ruth Award (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 2 września 2012].
  17. Triple Crown Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
  18. The All-Century Team (ang.). mlb.com. [dostęp 15 września 2012].
  19. Dodgers Retired Numbers (ang.). dodgers.com. [dostęp 15 września 2012].