Sandy Koufax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sandy Koufax
Sandy Koufax
miotacz
Pełne imię i nazwisko Sanford Koufax
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1935
Nowy Jork, Nowy Jork
Odbijał prawą
Rzucał lewą
Debiut 24 czerwca 1955
Ostatni występ 2 października 1966
Statystyki
W–L 165–87
ERA 2,76
Strikeouts 2396
Kariera klubowa
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1972
Głosów 86,9% (1. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Sanford Koufax (właśc. Sanford Braun ur. 30 grudnia 1935[1]) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 12 sezonów w Major League Baseball.

Urodził się w żydowskiej rodzinie w Nowym Jorku. Po tym jak jego matka wyszła drugi raz za mąż, przyjął nazwisko ojczyma[2]. Studiował na University of Cincinnati gdzie grał w koszykówkę. W 1954 wstąpił do uniwersyteckiej drużyny baseballowej, gdzie był obserwowany przez skautów Brooklyn Dodgers Billa Zinsera oraz Ala Campanisa[3]. 14 grudnia 1954 roku w wieku niespełna 19 lat podpisał kontrakt z Dodgers[4]. W MLB zadebiutował w czerwcu 1955; 27 sierpnia tego roku w meczu przeciwko Cincinnati Reds zaliczył swoje pierwsze zwycięstwo[5]. W ciągu pierwszych sześciu sezonów Koufax nie występował regularnie i w 1960 roku poprosił generalnego menadżera "Dodgersów" Buzziego Bavasiego o transfer. Ostatecznie zdecydował się pozostać na kolejny sezon[6].

W sezonie 1961 wystąpił w 42 meczach (w 35 jako starter), zaliczył 18 zwycięstw i 13 porażek, był najlepszy w National League z liczbą 269 w klasyfikacji strikeoutów (pobił rekord Christy Mathewsona ustanowiony w 1903 roku)[6][7]. Rok później Giants przenieśli siedzibę z Nowego Jorku do Los Angeles. Występując na nowym domowym stadionie Dodger Stadium, Koufax poprawił swoje ERA z 4,29 na 1,75. 30 czerwca 1962 w meczu przeciwko występującym pierwszy sezon w MLB New York Mets, rozegrał swojego pierwszego, a 11 maja 1963 w spotkaniu z San Francisco Giants, drugiego w karierze no-hittera[6]. W sezonie 1963 został wybrany MVP National League oraz nagrodzony Cy Young Award, a także po zwycięskich dla Giants World Series wybrano go MVP finałów; był również zdobywcą Potrójnej Korony (25 zwycięstw, 306 strikeouts, 1,88 ERA)[6]. 6 kwietnia 1964 w meczu przeciwko Philadelphia Phillies zagrał trzeciego w karierze no-hittera[8], a magazyn Sports Illustrated wybrał go najlepszym sportowcem roku[9].

W sezonie 1965 pomimo kontuzji ramienia zdobył ponownie Triple Crown (26 zwycięstw, 382 strikeouts, 2,04 ERA), po raz czwarty w karierze zwyciężył w World Series, otrzymał nagrodę Cy Young Award, a także po raz drugi Babe Ruth Award. 9 września 1965 w meczu przeciwko Chicago Cubs rozegrał perfect game, był to zarazem jego czwarty no-hitter w karierze[6] i 8. perfect game w historii Major League Baseball[10]. W 1966 roku, w którym po raz trzeci sięgnął po Potrójną Koronę (27 zwycięstw, 317 strikeouts, 1,73 ERA), z powodu nasilającej się kontuzji ramienia postanowił przedwcześnie zakończyć karierę[6]. W 1972 został członkiem Galerii Sław Baseballu[11].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP American League 1963 [12]
All-Star 1961¹, 1961², 1962¹, 1963, 1964, 1965, 1966 [13]
4× zwycięzca w World Series 1955, 1959, 1963, 1965 [14]
World Series MVP 1963, 1965 [15]
Babe Ruth Award 1963, 1965 [16]
Triple Crown 1963, 1965, 1966 [17]
Major League Baseball All-Century Team [18]
NL Cy Young Award 1963, 1965, 1966 [12]
Baseball Hall of Fame od 1972 [11]
# 32 zastrzeżony przez Dodgers 1972 [19]

Przypisy

  1. Sandy Koufax (ang.). imdb.com. [dostęp 12 września 2012].
  2. Sandy Koufax (ang.). answers.com. [dostęp 12 września 2012].
  3. Person of the Week: Sandy Koufax (ang.). judeotalk.com. [dostęp 12 września 2012].
  4. Sandy Koufax Transactions (ang.). [dostęp 12 września 2012].
  5. Sandy Koufax 1st MLB victory (ang.). rarenewspapers.com. [dostęp 12 września 2012].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Perfect Pitcher (ang.). pophistorydig.com. [dostęp 12 września 2012].
  7. Sandy Koufax Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 12 września 2012].
  8. National League No Hitters (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 13 września 2012].
  9. 1965: Sandy Koufax (ang.). sportsillustrated.com. [dostęp 13 września 2012].
  10. Perfect Games (ang.). mlb.com. [dostęp 13 września 2012].
  11. 11,0 11,1 Koufax, Sandy (ang.). baseballhall.org. [dostęp 9 września 2012].
  12. 12,0 12,1 Most Valuable Player MVP Awards & Cy Young Awards Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
  13. Sandy Koufax (ang.). hubpages.com. [dostęp 14 września 2012].
  14. Baseball-Reference Playoff and World Series Index (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  15. Post-Season World Series MVP Awards & All-Star Game MVP Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  16. The Babe Ruth Award (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 2 września 2012].
  17. Triple Crown Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
  18. The All-Century Team (ang.). mlb.com. [dostęp 15 września 2012].
  19. Dodgers Retired Numbers (ang.). dodgers.com. [dostęp 15 września 2012].