Dale Bryan Murphy (ur. 12 marca 1956) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowo i prawozapolowego przez 18 sezonów w Major League Baseball.
5 czerwca 1974 został wybrany w 1. rundzie draftu z numerem piątym przez Atlanta Braves[1]. Zawodową karierę rozpoczął w klubach farmerskich Atlanta Braves. W MLB zadebiutował 13 września 1976 w meczu przeciwko Los Angeles Dodgers[2][3]. W sezonach 1976 i 1977 oraz na początku 1978 był łapaczem i zagrał w 58 meczach na tej pozycji. Występował również w Richmond Braves, zespole z NAPBL, gdzie w 1977 roku został wybrany najlepszym debiutantem w International League[4].
W 1978 i 1979 grał głównie na pierwszej bazie, a od 1980 roku występował na pozycji zapolowego. Został najmłodszym baseballistą, który otrzymał nagrodę MVP National League dwa razy z rzędu[4]. W 1982 był najlepszy w klasyfikacji zaliczonych RBI (109), a rok później w klasyfikacji zaliczonych RBI (121) i w slugging percentage (0,540) w National League; został także członkiem Klubu 30–30, zdobywając 36 home runów i 30 skradzionych baz . W sezonach 1984 i 1985 zwyciężył w klasyfikacji zdobytych home runów (odpowiednio 36 i 37)[2]. W sierpniu 1990 w ramach wymiany przeszedł do zespołu Philadelphia Phillies, w którym występował do 1992 roku. W sezonie 1993 występował w Colorado Rockies gdzie zakończył karierę[1].
Nagrody i wyróżnienia [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Dlae Murphy Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 22 września 2012].
- ↑ 2,0 2,1 Dale Murphy Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 22 września 2012].
- ↑ Braves 3 Dodgers 4 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 22 września 2012].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 Dale Murphy Biography (ang.). dalemurphy.com. [dostęp 22 września 2012].
- ↑ Braves Retired Numbers (ang.). braves.com. [dostęp 22 września 2012].
