Larry Bird

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Larry Joe Bird
Bird tuż przed zdobyciem punktów. W tle Moses Malone i  Robert Parish.
Bird tuż przed zdobyciem punktów. W tle Moses Malone i Robert Parish.
#33
niski skrzydłowy
Pseudonim "Larry Legend", "The Hick from French Lick"
Data i miejsce urodzenia 7 grudnia 1956
West Baden, Indiana
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 206 cm
Masa ciała 100 kg
Kariera
Aktywność 1979–1992
Szkoła średnia Springs Valley (French Lick, Indiana)
College Indiana State (1976–1979)
Draft 1978, numer: 6
Boston Celtics
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Larry Bird w Wikicytatach

Larry Joe Bird (ur. 7 grudnia 1956 w West Baden, Indiana) – amerykański koszykarz, występujący w lidze NBA na pozycji niskiego i silnego skrzydłowego (small forward i power forward), mistrz olimpijski 1992. Jeden z najwybitniejszych graczy w historii NBA.

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z ubogiej rodziny. Ma czterech braci oraz siostrę. Gdy był nastolatkiem, jego rodzice rozwiedli się z powodu alkoholizmu ojca. Ojciec Birda, weteran wojny koreańskiej, popełnił samobójstwo w 1975 roku[1].

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Grał w Indiana State University (1975-1979). Został wybrany z numerem 6. w drafcie NBA przez drużynę Boston Celtics jeszcze w czasie studiów (1978). W drużynie "Celtów" zadebiutował rok później, po skończeniu college'u. Występował tam do końca swej kariery, nosząc numer 33. W pierwszym roku swych występów w NBA otrzymał powołanie do drużyny Wschodu na Mecz Gwiazd oraz zdobył nagrodę dla najlepszego debiutanta (1980), po tym, jak wyprowadził swoją drużynę z bilansu 29-53 (w sezonie 1978-1979) do 61-21.

Pokonał w tej konkurencji rówieśnika – Magica Johnsona z Los Angeles Lakers. Ich, zapoczątkowana jeszcze w NCAA, rywalizacja o tytuł najlepszego koszykarza lat 80. przeszła do historii ligi. Bezpośrednio spotkali się w trzech finałach, w latach 1984, 1985 i 1987, a wymiennie grali w kolejnych dziesięciu, zdobywając wspólnie 8 tytułów mistrzowskich w dekadzie. Poza boiskiem byli i są do dziś wielkimi przyjaciółmi.

Zaledwie dwa lata zajęło mu doprowadzenie swojej drużyny (Boston Celtics) z ostatniego miejsca w lidze NBA, do zdobycia mistrzostwa. W ciągu 13 lat występów w lidze, razem z Robertem Parishem i Kevinem McHale, trzykrotnie doprowadził swój zespół do mistrzostwa NBA (1981, 1984 i 1986), po dwóch ostatnich finałach Bird był wybierany MVP Finałów. Trzykrotnie został najbardziej wartościowym graczem (MVP) ligi, w latach 1984-1986. Trzykrotnie wygrywał konkurs rzutów z dystansu podczas All-Star Game. W meczach gwiazd wystąpił dwunastokrotnie, powoływany podczas każdego z pełnych sezonów rozegranych w lidze.

Pod koniec 1988 r. Larry Bird poddał się operacji stóp, w następnym roku zaczął niedomagać z powodu problemów z kręgosłupem. Nigdy nie odzyskał już pełni sprawności fizycznej. Trzy ostatnie lata występów na boiskach NBA to coraz częstsze przerwy, do końca jednak statystyki Birda były znakomite – wciąż zdobywał ponad 20 punktów 9 zbiórek i 7 asyst na mecz. Tuż po występie w barwach Dream Teamu na Igrzyskach w Barcelonie, latem 1992, zakończył karierę z powodu kontuzji pleców.

Larry Bird był niezwykle wszechstronnym koszykarzem, miał niezwykły talent "czytania gry", zarówno swoich kolegów z zespołu, jak i przeciwników. Mimo wysokiego wzrostu, był znakomitym egzekutorem rzutów z dystansu – średnia kariery to 0,376 rzutów za 3 punkty i 0,496 rzutów z pola. Jeszcze lepiej spisywał się na linii rzutów osobistych, ze średnią 0,886 zajmuje dziś 9. miejsce na liście wszech czasów. Równie znakomite średnie zbiórek – 10,0 i, jak na jego pozycję, asyst – 6,3 sprawiały, że zajmuje 5. miejsce na liście zdobywców triple-doubles, z liczbą 59 (nie licząc 10 takich osiągnięć w play-offach). Jego wszechstronność pokazuje także współczynnik Player Efficiency Rating, z liczbą 23,5 zajmuje 16 miejsce na liście wszech czasów.

Trener i działacz[edytuj | edytuj kod]

W latach 1992-1997 pełnił rolę specjalnego asystenta w macierzystym klubie. W 1996 r. wybrany do grona 50 najlepszych graczy NBA wszech czasów. W 1998 r. zaliczony w poczet Panteonu Sław NBA – Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.

W 1997 r. został mianowany pierwszym trenerem drużyny Indiana Pacers. Swoje umiejętności także na tym polu pokazał już w pierwszym sezonie, kiedy Pacers polegli dopiero w Finale Konferencji (3-4) z Chicago Bulls prowadzonymi przez Michaela Jordana. Bird otrzymał wtedy tytuł najlepszego trenera roku. Drużyna powtórzyła osiągnięcie rok później, a w 2000 r., ostatnim roku pracy z Pacers, doprowadził zespół do tytułu mistrza konferencji i finału ligi (przegranego z Los Angeles Lakers). Od 2003 pełni funkcję prezydenta ds. operacji koszykarskich w drużynie Pacers.

W 1999 r. stacja ESPN usytuowała go na 30. miejscu na liście 50. największych sportowców XX wieku.

Mieszka we French Lick w rodzinnym stanie Indiana.

W sezonie 2011/12 został wybrany najlepszym menadżerem ligi NBA[2].

Rywalizacja z Magiciem Johnsonem[edytuj | edytuj kod]

Magic Bird Lipofsky.jpg

Bird i Magic Johnson po raz pierwszy jako boiskowi rywale spotkali się w 1979 roku, gdy drużyna koszykarska uniwersytetu Indiany przegrała w finale rozgrywek o mistrzostwo NCAA zespół z Michigan, w którym grał Johnson. Rywalizacja była kontynuowana w NBA i osiągnęła punkt kulminacyjny, gdy zespoły z Bostonu i Los Angeles spotkały się w finałach trzykrotnie pomiędzy 1984 i 1987 rokiem. Johnson zapewniał, że dla niego sezon zasadniczy składał się z 80 normalnych gier i 2 wyjątkowych z Celtics. Zaś Bird stwierdzał, że pierwszą rzeczą, jaką sprawdzał rano były statystyki „Magica”[3].

Niektórzy dziennikarze przypuszczali, że rywalizacja Johnson–Bird była atrakcyjna, ponieważ obaj zawodnicy byli zdecydowanymi przeciwieństwami. Różnił ich zarówno styl gry, jak i kolor skóry[4][5]. Przed trafieniem do NBA Birda i Johnsona, liga znajdowała się w kryzysie. Duże znaczenie rywalizacji obu koszykarzy wynikało także z faktu, że między innymi dzięki niej liga NBA ponownie zyskała zainteresowanie ludzi i telewizji[6]. Dziennikarz sportowy, Larry Schwartz uważał nawet, iż rywalizacja między Birdem, a Johnsonem uratowała NBA od bankructwa[7].

Pomimo konfrontacji na boisku, Bird i Johnson zaprzyjaźnili się podczas kręcenia reklamy butów w 1984 roku dla firmy Converse, w której zostali przedstawieni jako wrogowie[8][9]. Johnson brał udział w ceremonii zakończenia kariery przez Birda w 1992 roku, a Bird włączył formalnie Johnsona do Basketball Hall of Fame[10].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

NCAA[edytuj | edytuj kod]

  • Finalista NCAA (1979)[11]
  • Naismith College Player of the Year (1979)[12]
  • Zawodnik Roku NABC (1979)[13]
  • Zawodnik Roku Sporting News (1979)[14]
  • Zawodnik Roku USBWA (1979)[15]
  • Zawodnik Roku Helms Foundation (1979)[16]
  • Zawodnik Roku AP (1979)[17]
  • Zawodnik Roku UPI (1979)[18]
  • 2-krotny Zawodnik Roku MVC (1978–79)
  • 2-krotnie wybierany do All-American First Team (1978-79)[19]
  • Wybrany do Akademickiej Galerii Sław Koszykówki (2006)

NBA[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

  • Gold medal.svg Mistrz olimpijski (1992)[32]
  • Gold medal with cup.svg Mistrz Ameryk FIBA (1992)[33]
  • Gold medal blank.svg Mistrz Uniwersjady (1977)[34]
  • Gold medal blank.svgMistrz turnieju World Invitational (1978)

Trenerskie/menedżerskie[edytuj | edytuj kod]

Statystyki w NBA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów "za 3"  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Na podstawie Larry Bird Statistics (ang.). Basketball-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].

Sezon regularny[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
1979/80 Boston 82 82 36,0 47,4% 40,6% 83,6% 10,4 4,5 1,7 0,6 21,3
1980/81 Boston 82 82 39,5 47,8% 27,0% 86,3% 10,9 5,5 2,0 0,8 21,2
1981/82 Boston 77 58 38,0 50,3% 21,2% 86,3% 10,9 5,8 1,9 0,9 22,9
1982/83 Boston 79 79 37,7 50,4% 28,6% 84,0% 11,0 5,8 1,9 0,9 23,6
1983/84 Boston 79 77 38,3 49,2% 24,7% 88,8% 10,1 6,6 1,8 0,9 24,2
1984/85 Boston 80 77 39,5 52,2% 42,7% 88,2% 10,5 6,6 1,6 1,2 28,7
1985/86 Boston 82 81 38,0 49,6% 42,3% 89,6% 9,8 6,8 2,0 0,6 25,8
1986/87 Boston 74 73 40,6 52,5% 40,0% 91,0% 9,2 7,6 1,8 0,9 28,1
1987/88 Boston 76 75 39,0 52,7% 41,4% 91,6% 9,3 6,1 1,6 0,8 29,9
1988/89 Boston 6 6 31,5 47,1% 94,7% 6,2 4,8 1,0 0,8 19,3
1989/90 Boston 75 75 39,3 47,3% 33,3% 93,0% 9,5 7,5 1,4 0,8 24,3
1990/91 Boston 60 60 38,0 45,4% 38,9% 89,1% 8,5 7,2 1,8 1,0 19,4
1991/92 Boston 45 45 36,9 46,6% 40,6% 92,6% 9,6 6,8 0,9 0,7 20,2
Razem 897 870 38,4 49,6% 37,6% 88,6% 10,0 6,3 1,7 0,8 24,3

Play-offy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
1980 Boston 9 41,3 46,9% 26,7% 88,0% 11,2 4,7 1,6 0,9 21,3
1981 Boston 17 44,1 47,0% 37,5% 89,4% 14,0 6,1 2,3 1,0 21,9
1982 Boston 12 40,8 42,7% 16,7% 82,2% 12,5 5,6 1,9 1,4 17,8
1983 Boston 6 40,0 42,2% 25,0% 82,8% 12,5 6,8 2,2 0,5 20,5
1984 Boston 23 41,8 52,4% 41,2% 87,9% 11,0 5,9 2,3 1,2 27,5
1985 Boston 20 20 40,8 46,1% 28,0% 89,0% 9,1 5,8 1,7 1,0 26,0
1986 Boston 18 18 42,8 51,7% 41,1% 92,7% 9,3 8,2 2,1 0,6 25,9
1987 Boston 23 23 44,1 47,6% 34,1% 91,2% 10,0 7,2 1,2 0,8 27,0
1988 Boston 17 17 44,9 45,0% 37,5% 89,4% 8,8 6,8 2,1 0,8 24,5
1990 Boston 5 5 41,4 44,4% 26,3% 90,6% 9,2 8,8 1,0 1,0 24,4
1991 Boston 10 10 39,6 40,8% 14,3% 86,3% 7,2 6,5 1,3 0,3 17,1
1992 Boston 4 2 26,8 50,0% 0,0% 75,0% 4,5 5,3 0,3 0,5 11,3
Razem 164 95 42,0 47,2% 32,1% 89,0% 10,3 6,5 1,8 0,9 23,8

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Oficjalne logo Twittera zostało nazwane Larry the Bird[37].

Przypisy

  1. Ziemowit Ochapski: Larry Bird - z piekła do raju, ochapski.pl [dostęp: 8 maja 2014]
  2. Mikołaj Wanago: Wybrano najlepszego generalnego menedżera (pol.). ZkrainyNBA.com, 17 maja 2012. [dostęp 10 października 2012].
  3. Classic NBA Quotes: Magic and Larry. NBA Encyclopedia: Playoff Edition. [dostęp 2011-08-10].
  4. Bork: Basketball Sternstunden. 1995, s. 49–55.
  5. David Halberstam: The Stuff Dreams Are Made Of. W: Sports Illustrated [on-line]. Time Inc, 1987-06-29. [dostęp 2011-08-12].
  6. 'Magic' Time. CBS News, 2002-09-27. [dostęp 2011-08-12].
  7. Larry Schwartz: Magic made Showtime a show. ESPN. [dostęp 2011-07-30].
  8. Abraham Aamidor: Chuck Taylor, All Star: The True Story of the Man Behind the Most Famous Athletic Shoe in History. 2006. ISBN 0-253-34698-3.
  9. Larry Schwartz: Eye for victory. ESPN. [dostęp 2011-08-12].
  10. Larry Bird inducting Magic Johnson. CBC Sports, 2002-08-15. [dostęp 2011-08-12].
  11. NCAA Championship History (ang.). ncaa.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. Naismith College Players of the Year (ang.). naismithawards.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  13. NABC Player of the Year Awards (ang.). nabc.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  14. Sporting News college basketball Players of the Year (ang.). sportingnews.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  15. USBWA Player of the Year Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  16. NCAA Helms Foundation Players of the Year (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  17. AP Player of the Year Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  18. UPI Player of the Year Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  19. Official NCAA Consensus All-Americans (ang.). ncaa.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  20. 20,0 20,1 20,2 20,3 Finals Champions and MVPs (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  21. NBA MVP Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  22. NBA All-Star Game MVP's (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  23. 23,0 23,1 All-NBA Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  24. All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  25. NBA Rookie of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  26. All-Rookie Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  27. History of the NBA Global Games (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  28. NBA & ABA Year-by-Year Leaders and Records for Free Throw Pct (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  29. NBA Retired Numbers (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  30. The NBA's 50 Greatest Players (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  31. Larry Bird - Hall Of Famers (ang.). hoophall.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  32. Games of the XXVth Olympiad -- 1992 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  33. MEN'S TOURNAMENT OF THE AMERICAS -- 1992 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  34. NINTH WORLD UNIVERSITY GAMES -- 1977 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  35. NBA Coach of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  36. NBA Executive of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  37. Biz Stone: Why Is Twitter's Logo Named After Larry Bird? (ang.). mashable.com, 2011-08-11. [dostęp 2012-03-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]