Bilbil czerwonoplamy
| Bilbil czerwonoplamy | |
| Pycnonotus cafer[1] | |
| (Linnaeus, 1766) | |
Zdjęcie wykonane w Kalkucie w Indiach |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | bilbile |
| Rodzaj | Pycnonotus |
| Gatunek | bilbil czerwonoplamy |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
Bilbil czerwonoplamy (Pycnonotus cafer) − gatunek małego, azjatyckiego ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae).
Gatunek ten występuje w tropikalnym klimacie Azji Południowej, od Indii i południa Sri Lanki po Mjanmę i południowo-zachodnie Chiny. Ptak został wprowadzony przez człowieka lub samoistnie zaczął osiedlać się na wielu wyspach Pacyfiku, m.in. na Fidżi, Samoa, Tonga i na Hawajach. Pewnym jest, iż sam rozprzestrzenił się w części Dubaju, Emiratów Arabskich oraz Nowej Zelandii. Bilbil ten jest uważany za jeden z gatunków inwazyjnych[4].
Taksonomia [edytuj]
Bilbil czerwonoplamy został pierwszy raz opisany przez Karola Linneusza w 1766. Kilka populacji tego rozpowszechnionego gatunku traktowanych było jako podgatunki (lub rasy). Podgatunek nominatywny został zanotowany na południu Indii[5]. Jako gatunek typowy oznaczony został przez Erwina Stresemanna osobnik z Puducherry[6]. Rasa zachodnia, uważana za pośrednią, występuje w Kaszmirze i Kohat, aż do Salt Range oraz wzdłuż Himalajów do Kumaon. Rasa bengalska spotykana jest w Himalajach, od wschodniego Nepalu po Asam. Na południe od obszarów występowania ras pośredniej i bengalskiej znajdują się obszary występowania rasy pallidus (na południowy-zachód aż do Ahmednagaru) oraz rasy saturatus (w kierunku rzeki Godavari). Nie istnieją wyraźne granice w określeniu występowania tych dwóch ostatnich form, stąd nowsze opracowania nie rozróżniają rasy pallidus od saturatus.
Wyróżnia się jeszcze kilka innych ras: humayuni (rasa pustynna spotykana w Sindh i w północno-zachodnich Indiach), stanfordii (północno-wschodnie Indie), haemorrhous (Sri Lanka), melanchimus (południe Mjanmy i północne tereny Tajlandii) oraz chrysorrhoides (Chiny). Dwie wcześniej rozpoznawane rasy nigropileus (południe Mjanmy) i burmanicus (północ Mjanmy) uważane są obecnie za hybrydy. Na tej podstawie wyróżniono następujące podgatunki P. cafer[7][2][8]:
- P. cafer humayuni
- P. cafer intermedius
- bilbil bengalski (P. cafer bengalensis)
- P. cafer stanfordi
- P. cafer melanchimus
- P. cafer saturatus
- bilbil czerwonoplamy (P. cafer cafer)
- P. cafer haemorrhousus
Przypisy
- ↑ Pycnonotus cafer w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Red-vented Bulbul (Pycnonotus cafer) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 8 sierpnia 2012].
- ↑ Pycnonotus cafer. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ 100 of the World’s Worst Invasive Alien Species:A selection from the Global Invasive Species Database (ang.). www.issg.org, 2000. [dostęp 2010-05-31].
- ↑ Hugh Whistler: Popular Handbook of Indian Birds. London: Gurney & Jackson, 1949, s. 68-70. ISBN 68–70.
- ↑ Erwin Stresemann. On the birds collected by Pierre Poivre in Canton, Manila, India and Madagascar (1751-1756). „Ibis”. 94 (3), s. 499-523, 1952. British Ornithologists' Union. doi:10.1111/j.1474-919X.1952.tb01847.x.
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Pycnonotidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 8 sierpnia 2012].
- ↑ Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Pycnonotidae Gray,GR, 1840 - bilbile - Bulbuls. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 8 sierpnia 2012].