Blues Brothers (film 1980)

Blues Brothers
Gatunek	Komedia muzyczna
Data premiery	20 czerwca 1980 31 grudnia 1980
Kraj produkcji	Stany Zjednoczone
Język	angielski
Czas trwania	133 min.
Reżyseria	John Landis
Scenariusz	John Landis Dan Aykroyd
Główne role	John Belushi Dan Aykroyd James Brown Cab Calloway Ray Charles Aretha Franklin Steve Cropper Donald Dunn Murphy Dunne Willie Hall John Landis Paul Reubens John Candy Carolyn Franklin
Zdjęcia	Stephen M. Katz
Scenografia	John J. Lloyd Henry Larrecq Leslie McCarthy-Frankenheimer
Kostiumy	Deborah Nadoolman
Montaż	George Folsey Jr.
Wytwórnia	Universal Pictures
Budżet	27 mln dolarów
Multimedia w Wikimedia Commons

Blues Brothers – komedia muzyczna w reżyserii Johna Landisa z 1980 roku. Tytułowa para braci to "Joliet" Jake Blues, grany przez Johna Belushiego i Elwood Blues, grany przez Dana Aykroyda - postacie stworzone dla programu rozrywkowego Saturday Night Live, w telewizji NBC. Film został nakręcony w Chicago i jego okolicach. Film jest przez wielu widzów uważany za kultowy. Doczekał się kontynuacji w postaci filmu Blues Brothers 2000.

W filmie wystąpiło wiele gwiazd amerykańskiej piosenki, m.in. Aretha Franklin, Ray Charles, James Brown, John Lee Hooker, Cab Calloway, a także inne znane postaci: Frank Oz (współpracownik Jima Hensona), Twiggy (brytyjska modelka) oraz reżyserzy: John Landis i Steven Spielberg.

Opis fabuły

Bracia Blues

Akcja rozpoczyna się w momencie, kiedy Jake Blues wychodzi z więzienia stanowego w Joliet. Odbył karę trzech lat z pięciu zasądzonych, za napad rabunkowy. Odbiera go stamtąd brat Elwood, jednak zamiast ich luksusowego Cadillaca, przyjeżdza odkupionym po zakończeniu służby radiowozem Dodge Monaco z 1974 (Bluesmobile). Razem udają się do Chicago odwiedzić sierociniec, w którym dorastali. Zakonnica Mary Stigmata, nazywana przez wdzięcznych wychowanków pieszczotliwie Pingwinicą, prowadząca sierociniec oznajmia im, że zmuszona będzie zamknąć przybytek, jeżeli nie wpłaci tytułem zaległego podatku 5000 dolarów w ciągu 11 dni. Bracia stwierdzają, że pieniądze można zdobyć bardzo łatwo – okradając kogoś, co ochoczo podejmują się zrobić, bowiem to potrafią robić najlepiej. Po ostrej reprymendzie siostry przełożonej, która nie zgodziła się na przyjęcie nielegalnych pieniędzy, postanawiają pomóc sierocińcowi w sposób zgodny z prawem. Początkowo nie mają pomysłu jak to zrobić, ale podczas przypadkowej wizyty w kościele Jake doznaje objawienia. Przekonuje brata, że pieniądze można zdobyć, reaktywując ich dawny zespół The Blues Brothers, który powinien ruszyć w trasę koncertową.

Ciekawostki

• Jake ma pseudonim Joliet. Joliet i Elwood to dwie miejscowości w okolicach Chicago, gdzie rozgrywa się film.

• Elwood zdejmuje tylko raz swoje słoneczne okulary i to tylko w wersji rozszerzonej filmu, w scenie, w której przychodzi zwolnić się z pracy. Jedynie trzy razy zdejmuje kapelusz: gdy układa się do snu, by wybić szybę i oddając hołd wrakowi samochodu braci (tzw. "Bluesmobila"). Jake, który wychodząc z więzienia założył cywilne ubranie, nosi przez cały film kapelusz na głowie, i tylko raz ściąga okulary: gdy błaga byłą narzeczoną o darowanie życia.

• Do wersji filmu na nośniku DVD dodano m.in. scenę, niewykorzystaną w pierwotnej wersji, gdy Elwood nie ma okularów.

• Charakterystyczne okulary braci, które noszą dzięki swojemu mentorowi, staremu Curtisowi z sierocińca, to Ray Ban model "Wayfarer".

• Scena, w której auto członków partii "Naziści z Illinois" (ścigających braci Blues), leci ponad miastem w takt fragmentu III aktu opery "Walkiria" jest nawiązaniem do fragmentu "Czasu apokalipsy", w którym ten fragment muzyki Wagnera ilustruje scenę ataku śmigłowców na wietnamską wioskę. Przedmiotem łączącym oba filmy jest plakat z modelką "Playboya", oglądany przez żołnierzy w "Czasie apokalipsy" i wiszący na ścianie pokoju Elwooda.

Więzienie Joliet, które opuścił Jake Blues

• Z kolei już jako nawiązanie do filmu "The Blues Brothers" scena lotu samochodu ponad ulicami w takt "Walikrii" znajduje się w niecodziennej reklamie samochodu BMW M5 z udziałem Madonny z Clive'em Owenem ("The Hire: Star", reż. Guy Ritchie, 2001)

• Wizyta zespołu w saunie, gdy negocjują kontrakt z menadżerem, to nawiązanie do okładki płyty "No Sweat" zespołu Blood, Sweat and Tears, na której są muzycy grupy w czasie wizyty w saunie: obwinięci ręcznikami i spowici kłębami pary. Lou Marini i Tom Malone grający członków "Blues Brothers Band", grali w latach 70. w zespole Blood, Sweat and Tears – wystąpili i na okładce, i w scenie w saunie.

• W scenie karambolu policyjnych samochodów zniszczono największą liczbę samochodów w historii kina. Wynik ten został pobity dopiero przez sequel filmu Blues Brothers 2000.

Bluesmobile

Obsada

• Cab Calloway jako Curtis
• Carrie Fisher jako porzucona narzeczona, niedoszła żona Jake'a
• Aretha Franklin jako Pani Murphy
• Ray Charles jako właściciel lombardu/Ray Charles
• James Brown jako Wielebny Cleophus James
• John Candy Jako Burton Mercer
• Kathleen Freeman Jako Siostra Mary Stigmata, "Pingwinica"
• Henry Gibson jako dowódca nazistów
• Steve Lawrence jako Maury Sline
• Twiggy jako Kurczak (Chic Lady)
• Frank Oz jako oficer więzienny
• Jeff Morris jako Bob
• Charles Napier jako Tucker McElroy
• Steven Williams jako Trooper Mount
• Armand Cerami jako policjant Daniel
• Chaka Khan jako solistka chóru
• John Lee Hooker jako muzykant na Maxwell Street
• John Landis jako policjant
• Stephen Bishop jako oficer policji
• Paul Reubens jako kelner w Chez Paul
• Steven Spielberg jako pracownik urzędu skarbowego hrabstwa Cook
• Pinetop Perkins jako Luther Jackson

Zobacz też

• Blues Brothers 2000
• The Blues Brothers (grupa muzyczna)

Linki zewnętrzne

• Plakat
• Blues Brothers w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
• Blues Brothers w bazie stopklatka.pl
• Wydanie dvd na 25-lecie premiery filmu (ang.)
• Mapa Chicago z zaznaczonymi miejscami, gdzie kręcono niektóre sceny filmu (ang.)
• Blues Brothers w bazie filmweb.pl