James Brown

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy amerykańskiego muzyka. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
James Brown
James Brown 2001.jpg
James Brown (2001)
Imię i nazwisko James Joseph Brown, Jr.
Pseudonim Godfather of Soul
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1933
Barnwell (Karolina Południowa)
Pochodzenie amerykańskie
Data i miejsce śmierci 25 grudnia 2006
(Atlanta)
Instrument gitara, harmonijka ustna, instrumenty perkusyjne, instrumenty klawiszowe
Gatunek R&B, funk, soul
Zawód wokalista, kompozytor
Aktywność 1956-2006
Wytwórnia płytowa Federal, King
Powiązania The Famous Flames, The J.B.'s
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

James Joseph Brown (ur. 3 maja 1933 w Barnwell w Karolinie Południowej, zm. 25 grudnia 2006 w Atlancie) – amerykański wokalista, kompozytor, instrumentalista, osobowość sceniczna.

James Brown uznawany jest za prekursora gatunków rhythm and blues, soul i funk. Muzyka Browna wywodzi się z fuzji bluesa i gospel z instrumentalnym, tanecznym jazzem oraz sporymi wpływami muzyki latynoskiej. Muzyka ta, oparta na bogatym instrumentarium obejmującym rozbudowaną sekcję instrumentów perkusyjnych i dętych, cechuje się wielką żywiołowością. Brown jako wokalista charakteryzuje się mocnym, ekspresyjnym głosem. Jego technika wokalna, pełna zaśpiewów i ozdobników, czyni go jednym z najłatwiej rozpoznawalnych wokalistów soulowych. Dotyczy to również jego emocjonującego i ekstatycznego scenicznego emploi, będącego szczerą projekcją charyzmy artysty. James Brown był artystą bardzo płodnym. W ciągu długiej kariery, rozciągającej się od końca lat pięćdziesiątych do wczesnych osiemdziesiątych XX wieku, wydawał średnio po cztery albumy rocznie, a w rekordowym 1968 aż dziewięć. Wylansował wiele utworów, które są dziś standardami muzyki rozrywkowej, takich jak "It's a Man's Man's Man's World", "I Feel Good" czy "Sex Machine". Kariera została przerwana finansowymi i prawnymi kłopotami artysty, które doprowadziły do kontrowersyjnego procesu kryminalnego (nadużycia podatkowe) i uwięzienia. W końcu lat dziewięćdziesiątych Brown powrócił do studia nagraniowego i na scenę, choć nie udało mu się już odzyskać dawnej popularności.

W 1986 James Brown został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[1].

W 1980 roku wziął udział w musicalu "The Blues Brothers". Zagrał rolę księdza w protestanckim kościele. Pojawił się również w filmie "Blues Brothers 2000" (1998 rok), gdzie zagrał rolę dyrygenta chóru gospel.

James Brown zmarł w wieku 73 lat w wyniku komplikacji związanych z zapaleniem płuc, choć krążą również pogłoski, iż został postrzelony w płuco przez własnego szofera w wyniku czego zmarł. Ciało muzyka zostało złożone w złotej trumnie i na czas budowy publicznego mauzoleum, umieszczone w prywatnej rodzinnej krypcie w Płd. Karolinie.

Dyskografia Jamesa Browna[edytuj | edytuj kod]

  • 1959 Try Me!
  • 1959 Please Please Please
  • 1960 Think
  • 1961 James Browns Presents His Band
  • 1961 The Amazing James Brown
  • 1961 Night Train
  • 1962 Shout & Shimmy
  • 1962 Tours the U.S.A.
  • 1962 Jump Around
  • 1963 Live at the Apollo
  • 1963 Prisoner of Love
  • 1964 Pure Dynamite! Live at the Royal
  • 1964 Showtime
  • 1964 Out of Sight
  • 1964 Grits & Soul
  • 1965 Papa's Got a Brand New Bag
  • 1965 James Brown Plays James Brown
  • 1965 Papa's Got a Brand New Bag
  • 1966 I Got You (I Feel Good)
  • 1966 James Brown Plays New Breed
  • 1966 It's a Man's Man's Man's World
  • 1966 Handful of Soul
  • 1966 Mighty Instrumentals
  • 1966 James Brown Sings Christmas Songs
  • 1967 Sings Raw Soul
  • 1967 Live at the Garden
  • 1967 James Brown Plays the Real Thing
  • 1967 Cold Sweat
  • 1968 I Can't Stand Myself When You Touch Me
  • 1968 I Got the Feelin'
  • 1968 James Brown Plays Nothing But Soul
  • 1968 Live at the Apollo
  • 1968 James Brown Sings out of Sight
  • 1968 James Brown Presents His Show of Tomorrow
  • 1968 Soul Party
  • 1968 A Soulful Christmas
  • 1968 A Thinking About Little Willie
  • 1969 Say It Loud, I'm Black and I'm Proud
  • 1969 Gettin' Down to It
  • 1969 It's a Mother
  • 1969 The Popcorn
  • 1969 Plays Rhythm & Blues
  • 1969 Excitement
  • 1970 Ain't It Funky
  • 1970 Soul on Top
  • 1970 It's a New Day -- So Let a Man Come In
  • 1970 Sex Machine (live)
  • 1970 Hey America
  • 1971 She Is Funky Down Here
  • 1971 Hot Pants
  • 1971 Revolution of the Mind (live)
  • 1971 Super Bad (live)
  • 1971 Soul Brother No. 1
  • 1972 There It Is
  • 1972 Get on the Good Foot
  • 1973 Black Caesar
  • 1973 Slaughter's Big Rip-Off
  • 1973 The Payback
  • 1974 Hell
  • 1974 Reality
  • 1975 Sex Machine Today
  • 1975 Everybody's Doin' the Hustle
  • 1976 Get up Offa That Thing
  • 1976 Bodyheat
  • 1976 Hot
  • 1977 Mutha's Nature
  • 1977 Strangers
  • 1978 Jam/1980's
  • 1978 Take a Look at Those Cakes
  • 1979 The Original Disco Man
  • 1979 Mister Dynamite
  • 1980 People
  • 1980 Hot on the One (live)
  • 1980 Soul Syndrome
  • 1981 Nonstop!
  • 1981 The Third Coming
  • 1981 Live in New York
  • 1981 Special
  • 1982 Mean on the Scene (live)
  • 1983 Bring It On!
  • 1985 Live in Concert
  • 1986 Gravity
  • 1988 I'm Real
  • 1991 Love Over-Due
  • 1992 Universal James
  • 1995 Live at the Apollo
  • 1998 I'm Back
  • 1999 The Merry Christmas Album
  • 2001 Get up Offa That Thing (live)
  • 2002 Super Bad – Live
  • 2002 Startime Live
  • 2002 In Concert (live)

Przypisy

  1. Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 – 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]