Burza lodowa w Ameryce Północnej (2007)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Burza lodowa w Ameryce Północnej w 2007
Raleigh, Karolina Północna.
Raleigh, Karolina Północna.
Państwo  Kanada /  Stany Zjednoczone
Rodzaj katastrofy burza lodowa
Data 11 stycznia - 24 stycznia 2007
Ofiary śmiertelne 87 osób
brak współrzędnych

Burza lodowa w Ameryce Północnej w 2007- klęska żywiołowa, która dotknęła region od Rio Grande Valley (Teksas), aż do Nowej Anglii oraz południowo-wschodniej Kanady i trwała od 11 stycznia do 24 stycznia 2007 roku. W wyniku tej klęski zmarło 87 osób w 13 stanach i trzech kanadyjskich prowincjach. Setki tysięcy mieszkańców w Stanach Zjednoczonych i w Kanadzie było pozbawionych energii elektrycznej (blackout)[1][2].

Burza[edytuj | edytuj kod]

Główny front burzowy rozwijał się w południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych i szybko rozszerzał się na Głębokie Południe (region Zatoki Meksykańskiej). Opady marzącego deszczu objęły ogromny obszar od północnego Teksasu, aż do północnych i wschodnich obszarów Nowej Anglii. Cały ten region był pod wpływem arktycznego powietrza. Ostatecznie burza lodowa wystąpiła w północno-zachodnim Arkansas, centralnej części Illinois, południowo-wschodniej części Kansas, centralnej i wschodniej części Oklahomy, centralnej i północnej części Teksasu i na dużym obszarze Missouri oraz w Michigan, Indianie i w prowincji Ontario. Fale opadów trwały w tych stanach od 12 do 16 stycznia, przy czym kumulacja opadów nastąpiła 14 stycznia.

Następnie fale opadów przesunęły się w rejon północno-wschodni, na obszar Wielkich Jezior, Nowej Anglii oraz nad Kanadę (Nowy Brunszwik, Nowa Szkocja i Wyspa Księcia Edwarda). Większość opadów w Kanadzie spadła pod postacią śniegu. Następnie front opadów przesunął się nad Nową Fundlandię i Labrador.

Tymczasem inny front opadów, szalał w południowo-wschodniej części Teksasu, przesuwając się w kierunku Południowej i Północnej Karoliny (16-18 stycznia). To spowodowało, że we wschodniej Kanadzie i Maine wystąpiły burze śnieżne (19 stycznia).

Druga burza śnieżna, która rozwinęła się nad Teksasem; przyniosła kolejne fale zimnych opadów od Arizony, aż po Wielkie Jeziora.

Skutki[edytuj | edytuj kod]

Oklahoma[edytuj | edytuj kod]

Gubernator Oklahomy Brad Henry ogłosił stan wyjątkowy w całym stanie z powodu wystąpienie ogromnych opadów[3]. Prezydent USA George W. Bush, ogłasza stan Oklahomy jako obszar katastrofy federalnej[4].

W Oklahomie połamane drzewa spowodowały przerwę w dostawie prądu, około 40 tys. mieszkańców straciło energie elektryczną po pierwszej fali opadów (12 stycznia). Po dodatkowych opadach śniegu i lodu następnych 120 tys. mieszkańców było pozbawionych prądu (z tego 60000 przez ponad tydzień). Jednym z najbardziej dotkniętych miast było McAlester (w hrabstwie Pittsburg County), gdzie prąd nie docierał przez kilka dni. Tysiące mieszkańców szukało schronienia w utworzonym przez Amerykański Czerwony Krzyż schronisku, 1000 mieszkańców pozostawało w nim do 20 stycznia.

Po raz pierwszy w historii Big 12 Conference, mecze koszykówki zostały przełożone gdy zespół męski Oklahomy, nie mógł wylecieć z żadnego miasta (Stillwater i Oklahoma City) na mecz, który miał się odbyć 13 stycznia z Nebraska Cornhuskers[5]. Mecz został przełożony na 5 marca[6]. Drugi raz w sezonie w NBA musiał zostać przełożony mecz. Z powodu trudnych warunków atmosferycznych, mecz pomiędzy New Orleans Hornets (drużyna nie mogła wylecieć z Oklahomy City) i Milwaukee Bucks został przełożony[7].

Szkody w stanie Oklahoma zostały wycenione na 38 mln. USD[8].

Missouri i Illinois[edytuj | edytuj kod]

Gubernator stanu Missouri Matt Blunt ogłosił stan wyjątkowy i wezwał na pomoc Gwardie Narodową. Południowo-zachodnia cześć stanu została uznana za obszar klęski żywiołowej.

Podczas szczytu burzy w Missouri łącznie 330000 mieszkańców było pozbawionych dostaw prądu. W Springfield około 70 tys. mieszkańców pozostawało bez prądu, natomiast w wschodniej części Missouri i centralnej Illinois ponad 110 tys. osób było pozbawionych prądu (szczególnie w okolicach Saint Louis). Rozlegle uszkodzenia drzew i trakcji elektrycznej zostały odnotowane na całym obszarze Missouri. Z powodu powalonych drzew, operator pociągów pasażerskich Amtrak, musiał zamknąć swoje linie[9]. Biały Dom zadeklarował pomoc 34 hrabstwom (w tym Saint Louis- obszar klęski żywiołowej). Blisko 3600 mieszkańców szukało schronienia w 85 różnych schroniskach.

Szkody zostały wycenione w Missouri na 352,9 mln USD[10].

Teksas[edytuj | edytuj kod]

Regiony w okolicach Amarillo do Dallas i Fort Worth zostały dotknięte falami opadów 13 stycznia. Tereny leżące dalej na południe, przy miastach takich jak Austin, Waco i Houston zostały dotknięte opadami od 14 do 16 stycznia.

W Teksasie uroczystości związane z obchodem święta Martin Luther King, Jr. Day zostały odwołane. Również ponad 400 lotów z Portu lotniczego Dallas-Fort Worth zostało odwołanych w dniu 14 stycznia. Kilka lotów zostało odwołanych także z lotniska w Austin i San Antonio. Znaczna części autostrady międzystanowej nr 10 w pobliżu San Antonio musiała zostać zamknięta w dniu 16 stycznia z powodu lodu i śniegu zalegającego na autostradzie. Niektóre szkoły, uniwersytety i szkoły także były zamknięte.

Przerwy w dostawie prądu były znacznie ograniczone. W północnym Teksasie 4400 mieszkańców było pozbawionych prądu, 15 stycznia. W okolicach San Antonio, około 4500 domów pozbawionych było energii elektrycznej. Ponad 35 tys. osób w okresie od 12 do 18 stycznia nie miało prądu w Austin.

Gwardia Narodowa została wezwana przed druga falą opadów (19-20 stycznia).

Karolina Północna i Południowa[edytuj | edytuj kod]

Marznący deszcz, który wystąpił miedzy 17 i 18 stycznia spowodował w obydwóch Karolinach zamkniecie szkół (w Charlotte, w rejonie Research Triangle oraz w Columbia). Kilka lotów z lotniska Raleigh-Durham International oraz z Charlotte zostało odwołanych. Policja w Karolinie Północnej ogłosiła że na drogach było ponad 600 wypadków, podczas których zginęły 2 osoby oraz że miały miejsce dwa wypadki z udziałem autobusów szkolnych[11].

Kansas i Kolorado[edytuj | edytuj kod]

11 stycznia 2007, co najmniej 4 osoby zmarły w trakcie burzy w dwóch stanach. Następnie front burzowy uderzył w Kansas i w niektóre stany środkowego zachodu.

Burza także przeszła przez Kolorado, gdzie spowodowała zamkniecie autostrady międzystanowej nr 70, między Denver i Kansas City. Zasilanie elektryczne zostało utracone w wyniku zawiej śnieżnej.

Wisconsin[edytuj | edytuj kod]

21 stycznia samolot linii Northwest Airlines, który startował z portu lotniczego w Milwaukee do Detroit (lot 1726) w wyniku poślizgu wypadł z pasa startowego. W wypadku nikt nie ucierpiał[12].

Kanada, Michigan i Nowa Anglia[edytuj | edytuj kod]

200 tysięcy domów w Michigan było pozbawionych dostaw energii elektrycznej, 145 tysięcy w Nowym Jorku i New Hampshire. 20 tysięcy mieszkańców było pozbawionych prądu w prowincji Ontario, szczególnie w pobliżu jeziora Erie. Działalność transportowa GO Transit w Toronto jak i portu lotniczego została w znacznym sposób ograniczona dnia 15 stycznia. Policja w Ontario otrzymała prawie 500 zgłoszeń dotyczących wypadków drogowych. W jednej z kolizji brał udział ciągnik przewożący ciekły tlen, zdarzenie to doprowadziło do zablokowania odcinków autostrady 400 oraz 407. Inny poważniejszy wypadek miał miejsce w Quebec (w pobliżu miasta Drummondville), podczas którego 24 amerykańskich studentów zostało rannych.

Opady ciężkiego śniegu w Kanadzie Atlantyckiej i wschodniej części prowincji Quebec spowodowały znaczne utrudnienia w komunikacji dnia 19 stycznia. Most Konfederacji łączący prowincje Nowy Brunszwik i Wyspę Księcia Edwarda musiał zostać zamknięty na kilka godzin dla ciężarówek z powodu silnych podmuchów wiatrów i intensywnych opadów. Wiele szkół w Nowym Brunszwiku zostało zamkniętych (m.in. w Fredericton i Moncton). Kilka dróg w Quebec w regionie Gaspésie oraz Côte-Nord zostało zamkniętych z powodu bardzo dużych ilości śniegu[13]. Również zamknięte były szkoły w Nowej Fundlandii i Labradorze dnia 24 stycznia[14].

Ofiary śmiertelne[edytuj | edytuj kod]

Co najmniej 87 osób zginęło w trakcie trwania tego okresu, większość osób zginęła w wypadkach drogowych. W wypadku w pobliżu Elk City (Oklahoma), zostało zabitych siedem osób, które podróżowały minivanem, gdy uderzył w nich ciągnik siodłowy podczas burzy[15][16][17].

Stan/Prowincja Liczba zabitych
Oklahoma 26
Missouri 14
Teksas 12
Iowa 8
Michigan 4
Nebraska 4
Nowy Jork 4
Arkansas 3
Kansas 3
Karolina Północna 2
Minnesota 2
Indiana 1
Maine 1
Nowa Szkocja 1
Ontario 1
Quebec 1

Opady[edytuj | edytuj kod]

Około 0,5 cm warstwa śniegu i lodu zalegała od Teksasu do Illinois. W rejonie Missouri i Oklahomie warstwa osiągnęła poziom 1 cm[18].

Mokry śnieg spadł w Michigan, południowym Ontario (od Windsor do Toronto) oraz w stanach Nowy Jork i New Hampshire. W Nowym Jorku zalegała warstwa 3,5 cm lodu.

Kolejne opady mokrego śniegu odnotowano w stanie Nebraska i Kolorado (między 13-14 stycznia). Na obszarach bardziej położonych na wschód takich jak Iowa, Wisconsin, Michigan, Maine, Ontario, Quebec i Nowy Brunszwik opady pojawiły się 15 i 16 stycznia. W Montrealu i Sherbrooke spadło 20 cm śniegu, natomiast w Maine pokrywa śniegowa wynosiła 25 cm.

19 stycznia Kanada Atlantycka i wschodnia część prowincji Quebec została zakatowana przez burze śnieżną. Na półwyspie Gaspésie pokrywa śniegowa osiągnęła 80 cm[13], natomiast w rejonie Kanady Atlantyckiej pokrywa wahała się od 20 do 45 cm. Wiatry osiągały prędkość 100km/h powodując powstanie zamieci śnieżnych. Kolejna fala opadów nad Maine spowodowała że pokrywa śniegowa osiągała do 25 cm grubości.

Około 10 cm śniegu leżało w Nowej Fundlandii i Labradorze (24 stycznia), mieszane opady wystąpiły w St. John's, gdzie wiatr osiągał prędkość 105km/h[19].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy