Władisław Trietjak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władisław Trietjak
Vladislav Tretiak.JPG
Pozycja bramkarz
Uchwyt kija lewy
Wzrost 185 cm
Masa 91 kg
Klub Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich CSKA Moskwa
Numer 20
Narodowość  Rosja
Urodzony 25 kwietnia 1952 w Dmitrowie
Draft NHL 7 runda, 138 numer, 1983
Montreal Canadiens
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Władisław Aleksandrowicz Trietjak (ros. Владислав Александрович Третьяк, ur. 25 kwietnia 1952 w Dmitrowie) – były radziecki hokeista występujący na pozyzcji bramkarza, olimpijczyk, kawaler Orderu Lenina.

Grał w CSKA Moskwa i w reprezentacji ZSRR. Uznawany jest za jednego z najlepszych bramkarzy w historii hokeja na lodzie. Obecnie jest prezydentem Rosyjskiej Federacji Hokeja.

Spis treści

Dzieciństwo [edytuj]

Matka Trietjaka była nauczycielką wychowania fizycznego, ojciec uczył literatury rosyjskiej. Trietjak początkowo interesował się lekkoatletyką, koszykówką, siatkówką i narciarstwem. Podobnie jak wielu chłopców w jego wieku w ówczesnych czasach, zaintersował się hokejem i w wieku 11 lat zapisał się do szkółki klubu CSKA, która obecnie nosi imię Walerija Charłamowa. Jego pierwszym trenerem był Witalij Jerfiłow. Początkowo chciał grać na pozycji napastnika, jednak z powodu braku bramkarzy w klubie został przekwalifikwoany na tę pozycję.

Kariera zawodnicza [edytuj]

Trietjak nie rozegrał ani jednego meczu hokejowego przed ukończeniem 11 roku życia. W 1967 został chwilowo włączony do pierwszej drużyny seniorów CSKA przez Anatolija Tarasowa, a od następnego roku już na stałe. W reprezentacji zadebiutował na turnieju o mistrzostwo świata w 1970. Od tej pory w każdym sezonie zaliczył przynajmneij jedną wielką imprezę w barwach narodowych aż do zakończenia kariery. W pierwszych Igrzyskach Olimpijskich (w 1972) wywalczył złoty medal.

Międzynarodową sławę zdobył podczas gier z serii Summit Series w 1972, kiedy między innymi dzięki jego dobrej postawie w bramce reprezentacja ZSRR (nazywana "amatorską") wygrała trzy z ośmiu spotkań z reprezentacją Kanady, która po raz pierwszy w historii była złożona tylko z zawodowych hokeistów. Trietjak był najlepszym zawodnikiem Series razem z Philem Esposito i Paulem Hendersonem. Po tych spotkaniach wiele klubów NHL chciało go wydrafotwać, w 1983 uczynił to Montreal. Trietjak był gotowy do gry za oceanem, ale władze Związku Radzieckiego nie wyraziły zgody na wyjazd z kraju najlepszego bramkarza.

Trietjak stał się gwiazdą reprezentacji "Sbornej", zdobył wraz z nią także złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w 1976 i w 1984, Canada Cup 1981, a także 10 złotych medali mistrzostw świata. Jednak na Igrzyskach Olimpijskich w 1980 Trietjak zaprzepaścił szansę na zdobycie kolejnego złotego medalu po meczu z reprezentacją USA (tzw. "Cud na lodzie", uznany za najważniejsze wydarzenie w historii hokeja na lodzie).

Wraz z CSKA Trietjak zdobył 14 razy mistrzostwo ZSRR (1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984) i 14 razy Puchar Europy (1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984).

Po Igrzyskach Olimpijskich w Sarajewie (1984) Trietjak ogłosił zakończenie kariery.

Po zakończeniu kariery [edytuj]

Żona Trietjaka, Tatiana, była wykwalifikowana do nauczania literatury rosyjskiej, jednak już nigdy więcej nie pracowała. Mieli dwójke dzieci: syna Dmitrija, który został dentystą i córkę Irinę, która została prawniczką. Trietjak ma nadzieję, że syn Dmitrija, Maksim, urodzony w 1996, przedłuży rodzinne tradycje hokejowe.

Trietjak był jednym z zaproszonych gości, którzy przemiawiali podczas ceremonii zastrzeżenia w zespole Montreal Canadiens numeru z którym grał Ken Dryden (odbyła się 29 stycznia 2007). Dryden był jednym z bramkarzy reprezentacji Kanady podczas Summit Series 1972.

Trietjak zakończył karierę po wygranym meczu podczas Igrzysk Olimpijskich w Sarajewie z reprezentacją Czechosłowacji 2:0. W 1990 Mike Keenan zatrudnił Trietjaka na stanowisko trenera bramkarzy w Chicago Blackhawks. Podczas pracy w Chicago trenował jednych z najlpeszych bramkarzy w NHL: Eda Belfoura, Dominika Haška czy Jocelyna Thibaulta. Trener Blackhawks Mike Keenan był zachwycony Trietjakiem i stwierdził, że 38-letni Rosjanin byłby jeszcze zdolny do gry w NHL. Odkąd Trietjak opuścił amerykański klub, Ed Blefour występował z numerem 20 (z takim samym jak Trietjak podczas kariery zawodniczej). Obecnie, w hołdzie dla Władisława, z numerem 20 występuje inny rosyjski hokeista, Jewgienij Nabokow[1].

W 1987 Trietjak napisał książkę "Trietjak, Legenda". W 1989 został członkiem Hockey Hall of Fame, jako pierwszy sowiecki hokeista, który nie rozegrał ani jednego spotkania w NHL.

W 2003 został deputowanym w Dumie, wybrany z partii Jedna Rosja, z okręgu Saratów.

25 kwietnia 2006 (w 54. urodziny) został wybrany prezydentem Federacji Hokeja Rosji. Dostał 93 na 96 głosów. 3 dni później gubernator generalny Kanady odznaczył go Meritorious Service Decoration podczas ceremonii w Rideau Hall.

W Toronto otworzył szkołę bramkarską, nazwaną jego imieniem.

28 marca 2007 wybrał się do Ottawy, aby rozmawiać o reaktywowaniu Summit Series w lecie 2007. Premier Rosji Michaił Fradkow dyskutował z premierem Kanady Stephen Harper na temat rozpoczęcia nowej, podobnej serii[2]. Postanowiono o rozegraniu Summit Series 2007 pomiędzy juniorskimi reprezentacjami Rosji i Kanady.

Wyróżnienia [edytuj]

Przypisy

  1. ↑ Ward, Doug. Numbers game for Nabokov, wersja strony z 2 lutego 2006
  2. ↑ CTV News. Russian PM asks Harper to consider Summit Series, wersja strony z 28 marca 2007
  3. ↑ http://www.iihf.com/channels/iihf-world-championship/news/news-singleview-world-championship/article/iihf-centennial-all-star-team.html?tx_ttnews%5BbackPid%5D=552&cHash=3a26b76f60

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Władisław_Trietjak&oldid=36201146”