Carlos Caszely
| Carlos Caszely | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Carlos Humberto Caszely Garrido | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 lipca 1950 Santiago,  Chile |
|
| Pseudonim | "Rey del metro cuadrado" (pl. "Król metra kwadratowego") El Chino (Chińczyk), El Gerente (Kierownik), Carlitos |
|
| Pozycja | Napastnik | |
| Wzrost | 172 cm | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| Colo Colo Santiago | ||
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1967-1973 1973-1974 1974-1978 1978-1985 1986 |
Colo Colo Santiago Levante Walencja Espanyol Barcelona Colo Colo Santiago Barcelona Guayaquil |
123 (62) ? (?) 46 (20) 165 (89) 8 (4) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1969-1985 | Chile |
49 (29) |
Carlos Humberto Caszely Garrido (ur. 5 lipca 1950 w Santiago) – były chilijski piłkarz pochodzenia węgierskiego występujący na pozycji napastnika.
Nazywany m.in. "El Chino" był znanym graczem w latach 70 w Ameryce Południowej. Charakteryzowały go wysokie umiejętnościom i spryt strzelecki. Przez 14 lat występował w barwach najbardziej utytułowanego klubu chilijskiego – Colo Colo Santiago.
Podczas Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1974 dostąpił wątpliwego zaszczytu otrzymując pierwszą czerwoną kartkę w historii Mundiali. Stało się to w 67 minucie meczu otwarcia RFN – Chile[1].
Spis treści |
Kariera [edytuj]
Caszely zadebiutował w Colo Colo 13 stycznia 1967 roku. W swoim pierwszym sezonie zdobył 20 bramek.
W 1970 i 1972 roku zdobywał w barwach Colo Colo mistrzostwo Chile. Ponadto doprowadził zespół do wicemistrzostwa Copa Libertadores 1973. Został także z 9 bramkami najlepszym strzelcem tego turnieju. Dzięki tym dobrym wynikom, wypatrzono go w Hiszpanii, gdzie grał dla Levante i Espanyolu Barcelona. Łącznie na półwyspie iberyjskim spędził 5 lat. Jego transfer był w owym czasie jednym z najdroższych w Ameryce Południowej.
Powrócił do Colo Colo w 1978 roku i dołożył do swojego dorobku kolejne 3 mistrzostwa chilijskiej Primera División (1979, 1981, 1983) oraz 3 tytuły króla strzelców (1979 ,1980 ,1981)[2]. Karierę zakończył w 1986 roku po krótkim epizodzie w ekwadorskiej Barcelonie Guayaquil. Caszely jest na drugim miejscu wśród najlepszych ligowych strzelców Colo Colo. Przez 13 lat gry dla tej drużyny zagrał w 288 ligowych meczach i strzelił 151 bramek[3]. W rozgrywkach Copa Libertadores wystąpił w 36 meczach i zaliczył 16 trafień[4].
Reprezentacja narodowa [edytuj]
W kadrze Chile zadebiutował w 1969 roku. Najbardziej pamiętnym momentem w jego karierze reprezentacyjnej jest otrzymanie pierwszej czerwonej kartki w historii Mistrzostw Świata. Otrzymał ją w meczu z gospodarzem turnieju – RFN od tureckiego arbitra Dogana Babacana[5]. Z powodu tej kary nie mógł zagrać w meczu z NDR, jednak w kończącym udział w mistrzostwach meczu z Australią trener Luis Alamos znów postawił na Caszelego[6].
Pomimo różnic poglądów politycznych z ówczesnymi władzami, przez kolejne lata nadal był pewnym punktem reprezentacji. W 1979 roku został wybrany najlepszym zawodnikiem Copa América 1979[7], gdzie Chilijczycy zdobyli srebrny medal.
W 1982 roku drużyna Chile z Caszelym w składzie ponownie zakwalifikowała się do Mistrzostw Świata. Po raz kolejny ekipa "La Roja" odpadła na fazie grupowej zajmując ostatnie 4 miejsce. Caszely zagrał 90 minut w spotkaniu z Austrią[8] i 38 minut w meczu z Algierią[9].
Jest na 3 miejscu wśród najlepszych strzelców w historii reprezentacji, ustępując jedynie Marcelo Salasowi i Ivánowi Zamorano[10]. Często wymieniany w gronie 5 najwybitniejszych chilijskich piłkarzy.
Występy międzynarodowe [edytuj]
- Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1974 – 4 mecze
- Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1974 – 2 mecze
- Copa América 1979 – 7 meczów 3 bramki
- Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1982 – 3 mecze 2 gole
- Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1982 – 2 mecze
- Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1986 – 3 mecze 2 gole
Statystyki [edytuj]
W rozgrywkach pierwszoligowych [edytuj]
| Drużyna | Lata | Występy | Gole | Średnia |
|---|---|---|---|---|
| Colo Colo |
1967-1972 | 123 | 62 | 0,50 |
 Espanyol Barcelona |
1975-1978 | 46 | 20 | 0,43 |
| Colo Colo |
1978-1985 | 165 | 89 | 0,54 |
 Barcelona Guayaquil |
1986 | 8 | 4 | 0,50 |
| RAZEM | 1967-1986 | 342 | 175 | 0,51 |
W pucharach międzynarodowych [edytuj]
| Rok | Drużyna | Puchar | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|---|
| 1973 | Colo Colo |
Copa Libertadores | 12 | 9 |
| 1980 | Colo Colo |
Copa Libertadores | 6 | 3 |
| 1982 | Colo Colo |
Copa Libertadores | 6 | 1 |
| 1983 | Colo Colo |
Copa Libertadores | 4 | 1 |
| 1985 | Colo Colo |
Copa Libertadores | 4 | 1 |
| 1986 | Barcelona Guayaquil |
Copa Libertadores | 4 | 1 |
| RAZEM | 1973-1986 | 36 | 16 |
Łącznie [edytuj]
| Występy | Gole | Średnia | |
|---|---|---|---|
| Segunda División | ? | ? | ? |
| Primera división chilena | 342 | 175 | 0.51 |
| Copa Libertadores | 36 | 16 | 0.44 |
| Chile |
49 | 29 | 0.59 |
| Primera División | 46 | 20 | 0,43 |
| Ekwadorska Serie A | 8 | 4 | 0,50 |
| Razem | 481 | 244 | 0.50 |
Teraźniejszość [edytuj]
Obecnie Carlos Caszely prowadzi kilka programów sportowych w chilijskim kanale 13. Nadal gra w piłkę na poziomie amatorskim w zespole Colo Colo 1973 złożonym z zawodników występujących tam w owym czasie.
Ciekawostki [edytuj]
- Caszely był jednym z niewielu znanych chilijskich piłkarzy, który otwarcie krytykował dyktaturę generała Augusto Pinocheta[11]. Przed wyborami w 1988 roku powiedział publicznie jak jego matka została porwana i torturowana przez agentów dyktatury.
Przypisy
- ↑ History of the World Cup
- ↑ Chile – List of Topscorers
- ↑ La Tercera z 19 marca 2006
- ↑ Players in the Copa Libertadores – More than 15 goals scored in Copa Libertadores
- ↑ Raport z meczu RFN-Chile – fifa.com
- ↑ Mistrzostwa Świata 1982 Australia-Chile – fifa.com
- ↑ The Copa América Archive – Trivia
- ↑ Raport z meczu Chile-Austria – fifa.com
- ↑ Raport ze spotkania Algieria-Chile – fifa.com
- ↑ Rekordziści
- ↑ Carlos Caszely: Nunca saludé ni le di la mano a Pinochet en un acto oficial
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
