Cedric Fauntleroy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cedric Fauntleroy
ppłk Cedric Fauntleroy
ppłk Cedric Fauntleroy
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1890
Stany Zjednoczone okolice Natchez
Data i miejsce śmierci 1973
Stany Zjednoczone USA
Przebieg służby
Lata służby sierpień 1919 - 10 maja 1921 (w Wojsku Polskim)
Stanowiska dowódca 7 Eskadry Myśliwskiej,
dowódca III Dywizjonu Lotniczego
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Walecznych (czterokrotnie)

Cedric Erald Fauntleroy lub Cedric Erald Faunt le Roy (ur. 22 listopada 1890 na małej plantacji blisko Natchez, Missisipi – zm. 1973) – Amerykanin, pułkownik pilot Wojska Polskiego.

Opuścił dom rodzinny w wieku 14 lat, prowadząc żywot podróżnika. Służył w Legii Cudzoziemskiej, a następnie w Amerykańskim Korpusie Ekspedycyjnym (AEF) jako oblatywacz samolotów.

Od 1 sierpnia 1919 współorganizator i dowódca 7 Eskadry Lotniczej Pościgowej Polsko-Amerykańskiej im. Tadeusza Kościuszki – jednostki składającej się z amerykańskich pilotów ochotników. Następnie mianowany dowódcą III Dywizjonu Lotniczego. 10 maja 1921, na własną prośbę, zwolniony został ze służby w Wojsku Polskim. W uznaniu wybitnych zasług zwolniony w stopniu pułkownika.

Po powrocie do USA współpracował na rzecz Polski z Ignacym Paderewskim i środowiskami polonijnymi. Należał między innymi do założycieli Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy
  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 21 z 28.05.1921 r.
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 15 z 11.11.1928 r.