Colin Maclaurin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Colin Maclaurin

Colin Maclaurin (ur. 1698 w Kilmodan, Argyll, zm. 14 czerwca 1746 w Edynburgu) – szkocki matematyk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec, pastor John Maclaurin, zmarł gdy Colin miał sześć lat. W 1707 zmarła również jego matka i Colin był od tej pory wychowywany przez wuja Daniela Maclaurina.

W 1709 Colin Maclaurin podjął studia na Uniwersytecie w Glasgow. W wieku czternastu lat uzyskał tytuł magistra. W 1717 Maclaurin został profesorem matematyki na Uniwersytecie w Aberdeen. Od 1725 profesor matematyki na Uniwersytecie Edynburskim

Dzieło[edytuj | edytuj kod]

Jego prace dotyczyły geometrii, analizy matematycznej i mechaniki. Zajmował się zbieżnością szeregów i teorią potencjału, podał rozwinięcie funkcji w szereg potęgowy.

Niektóre z jego ważniejszych prac:

  • Geometria Organica1720
  • De Linearum Geometricarum Proprietatibus1720
  • Treatise on Fluxions1742 (763 strony w dwóch tomach)
  • Treatise on Algebra1748 (wydana pośmiertnie)
  • Account of Newton's Discoveries

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg