Colmar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Colmar
Herb
Herb gminy Colmar
Państwo  Francja
Region Alzacja
Departament Górny Ren
Arrondissement Colmar
Powierzchnia 66,6 km²
Ludność (2009)
 • liczba
 • gęstość

67 214
1009,7 os./km²
Kod pocztowy 68000
Kod INSEE 68066
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Colmar
Colmar
Ziemia 48°05′N 7°22′E/48,083333 7,366667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Francja
Położenie Colmar
Matthias Grünewald Ołtarz z Isenheim
"Mała Wenecja" w Colmar
Stare Miasto w Colmar

Colmar – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Alzacja, w departamencie Górny Ren (departament 68), którego jest stolicą. Tradycyjny ośrodek przemysłu włókienniczego. Colmar jest również dużym ośrodkiem produkcji wina, znajduje się tu centrum kontroli apelacji gatunków produkowanych w Alzacji. Miasto znajduje się obniżeniu między masywem Wogezów a Renem.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 63 498 osób, 954 os./km².

W mieście znajduje się stacja kolejowa Gare de Colmar.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z 823 roku.

Colmar posiadał status „wolnego miasta” w obrębie Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Miasto zostało przyłączone do Francji w 1697 roku. Rozwój miasta przypadł na XII i XIV wiek, oraz epokę Ludwika XIV.

Na mocy traktatu frankfurckiego, po porażce Francji w wojnie francusko-pruskiej w latach 1871-1918 Colmar znalazł się w granicach Cesarstwa Niemieckiego. Na mocy postanowień traktatu wersalskiego, kończącego I wojnę światową, Colmar powrócił do Francji

Podczas II wojny światowej w 1940 roku, po porażce Francji, Colmar wraz z regionami Alzacja i Lotaryngia znalazł się w granicach Niemiec hitlerowskich.

2 lutego 1945 Colmar został wyzwolony po 5-letniej niemieckiej okupacji przez armię generała Jean de Lattre de Tassigny.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zabytki głównie w obrębie dobrze zachowanego Starego Miasta:

Osoby związane z miastem[edytuj | edytuj kod]

Colmar w filmie[edytuj | edytuj kod]

Colmar stanowił scenerię licznych filmów i seriali francuskich (La Grande Illusion (1937), La Décade prodigieuse (1971), Les Alsaciens ou les Deux Mathilde (1995), La confiance règne (2004).

Charakterystyczne budownictwo zainspirowało Hayao Miyazakiego przy pracy nad filmem anime Ruchomy zamek Hauru (2004).

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]