Jean de Lattre de Tassigny
| Jean de Lattre de Tassigny | |
Jean de Lattre de Tassigny w 1945 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 2 lutego 1889 Mouilleron-en-Pareds |
| Data i miejsce śmierci | 11 stycznia 1952 Paryż |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1911–1952 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska | dowódca 1. Armii, szef Sztabu Generalnego, nacz. d-ca Wojsk Lądowych Unii Zachodnioeuropejskiej, Wysoki Komisarz i nacz. d-ca wojsk franc. w Indochinach |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, II wojna światowa, I wojna indochińska |
| Odznaczenia | |
Jean Joseph Marie Gabriel de Lattre de Tassigny (ur. 2 lutego 1889 w Mouilleron-en-Pareds, zm. 11 stycznia 1952 w Paryżu) – francuski wojskowy, marszałek Francji.
Spis treści |
Przebieg służby [edytuj]
Dowódca dywizji w kampanii 1940 roku. Później generał armii Vichy; w 1941 naczelny dowódca wojsk francuskich w Tunezji. W 1942 roku dowódca dywizji we Francji kontynentalnej. Za próbę stawiania oporu wkraczającym w listopadzie 1942 roku do strefy nieokupowanej Niemcom aresztowany, zdegradowany i skazany na długoletnie wiezienie. W 1943 roku zbiegł z więzienia. Od 1943 w siłach zbrojnych Wolnej Francji; dowódca francuskiej 1 Armii.
Reprezentował swój kraj przy podpisaniu w Berlinie aktu bezwarunkowej kapitulacji Niemiec. Zagroził samobójstwem kiedy początkowo odmówiono mu prawa do podpisania dokumentu i wywieszenia francuskiej flagi (dzień wcześniej w Reims przedstawiciel Francji był tylko świadkiem podpisania "wstępnego protokołu kapitulacji" ). Podpisujący akt kapitulacji w imieniu zwyciężonych Niemiec feldmarszałek Wilhelm Keitel skomentował obecność de Tassigny'ego w ten sposób, że powinien on złożyć podpis po obu stronach – składających i przyjmujących kapitulację. W końcu po protokolarnych przepychankach, pozwolono de Tassigny'emu podpisać akt kapitulacji Niemiec (jako świadek, ale również po stronie przyjmujących kapitulację). W rezultacie tych działań Francja otrzymała swoją strefę okupacyjną w Niemczech, status czwartego mocarstwa i stałe miejsce w Radzie Bezpieczeństwa ONZ.
Od 1945 szef Sztabu Generalnego. Francuski przedstawiciel w Sojuszniczej Radzie Kontroli. W 1948 mianowany naczelnym dowódcą Wojsk Lądowych Unii Zachodnioeuropejskiej[1]; w latach 1950–1952 Wysoki Komisarz i naczelny dowódca wojsk francuskich w Indochinach. Pośmiertnie mianowany marszałkiem.
Odznaczenia [edytuj]
- Krzyż Wielki Legii Honorowej (Grand Croix Légion d'honneur, Francja)
- Wielki Oficer Legii Honorowej (Grand Officier Légion d'honneur, Francja)
- Komandor Legii Honorowej (Commandeur Légion d'honneur, Francja)
- Oficer Legii Honorowej (Officier Légion d'honneur, Francja)
- Kawaler Legii Honorowej (Chevalier Légion d'honneur, Francja)
- Order Wyzwolenia (Ordre de la Libération, 1944, Francja)
- Médaille militaire (Francja)
- Krzyż Wojenny 1914–1918 (Croix de Guerre 1914–1918, Francja)
- Krzyż Wojenny 1939–1945 (Croix de Guerre 1939–1945, Francja)
- Krzyż Wojenny TOE (Croix de Guerre Theatres d'Operations Exterieurs, Francja)
- Allied Victory Medal (Francja)
- Médaille commémorative de la guerre 1914-1918 (Francja)
- Médaille coloniale (Francja)
- Medaille des Evades (Francja)
- Krzyż Wielki Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna)
- Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Grand-Cordon Ordre de Léopold, Belgia)
- Krzyż Wojenny (Croix de Guerre, Belgia)
- Krzyż Wielki Orderu Czarnej Gwiazdy (Benin)
- Komandor Orderu Zasługi (Brazylia)
- Krzyż Wielki Orderu Zasług Wojskowych (Chile)
- Krzyż Wielki Orderu Białego Lwa (Czechosłowacja)
- Czechosłowacki Krzyż Walecznych 1939
- Krzyż Wielki Orderu Dannebroga (Dania)
- Krzyż Wielki Orderu Oranje-Nassau (Holandia)
- Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Kambodży (Kambodża)
- Krzyż Wielki Orderu Miliona Słoni i Białego Parasola (Laos)
- Krzyż Wielki Orderu Ouissama Alaouite'a (Maroko)
- Order Sherifian Alawaidis (Maroko)
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Olafa (Norwegia)
- Krzyż Komandorski Orderu Virtuti Militari (Polska, 1945)[2]
- Order Krzyża Grunwaldu I klasy (Polska, 1947)[3]
- Krzyż Wielki Orderu Nishana Iftikhara (Tunezja)
- Chief Commander Legii Zasługi (USA)
- Distinguished Service Medal (USA)
- Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Grand Cross Order of the Bath, Wielka Brytania)
- Military Cross (Wielka Brytania)
- Krzyż Wielki Orderu Narodowego Republiki Wietnamu
- Order Suworowa I klasy (ZSRR)
Przypisy
- ↑ Charles Willliams: Ostatni Wielki Francuz Charles De Gaulle. Warszawa: Amber, 2007, s. 243, seria: Wielcy Historii. ISBN 9878324128051.
- ↑ M.P. z 1945 r. Nr 41, poz. 103
- ↑ M.P. z 1947 r. Nr 27, poz. 187
Bibliografia [edytuj]
- Jean de Lattre de Tassigny French General. [dostęp 6 czerwca 2011].
- Jean de Lattre de Tassigny. [dostęp 6 czerwca 2011].
|
|||||||||||
- Marszałkowie Francji
- Odznaczeni Army Distinguished Service Medal
- Odznaczeni Czechosłowackim Krzyżem Walecznych 1939
- Odznaczeni Królewskim Orderem Kambodży
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej
- Odznaczeni Orderem Wyzwolenia
- Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Belgia)
- Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja)
- Odznaczeni Legią Zasługi
- Odznaczeni Médaille Militaire
- Odznaczeni Military Cross
- Odznaczeni Orderem Białego Lwa
- Odznaczeni Orderem Dannebroga
- Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu I klasy
- Odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia)
- Odznaczeni Orderem Łaźni
- Odznaczeni Orderem Miliona Słoni i Białego Parasola
- Odznaczeni Orderem Oranje-Nassau
- Odznaczeni Orderem Suworowa
- Odznaczeni Orderem Świętego Olafa
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Virtuti Militari (1943-1989)
- Odznaczeni Orderem Wyzwoliciela San Martina
- Odznaczeni Allied Victory Medal
- Uczestnicy I wojny światowej
- Uczestnicy II wojny światowej
- Urodzeni w 1889
- Wolna Francja 1940-1944
- Zmarli w 1952