Jean de Lattre de Tassigny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean de Lattre de Tassigny
Jean de Lattre de Tassigny w 1945
Jean de Lattre de Tassigny w 1945
Marszałek Francji Marszałek Francji
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1889
Mouilleron-en-Pareds
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1952
Paryż
Przebieg służby
Lata służby 19111952
Siły zbrojne Armée française Armée française
Stanowiska dowódca 1. Armii,
szef Sztabu Generalnego, nacz. d-ca Wojsk Lądowych Unii Zachodnioeuropejskiej, Wysoki Komisarz i nacz. d-ca wojsk franc. w Indochinach
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa,
I wojna indochińska
Odznaczenia
Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja) Komandor Legii Honorowej (Francja) Oficer Legii Honorowej (Francja) Kawaler Legii Honorowej (Francja) Order Zwycięstwa (Francja) Médaille militaire (Francja) Krzyż Wojenny 1914–1918 (Francja) Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja) Krzyż Wojenny TOE (Francja) Allied Victory Medal (Francja) Médaille commémorative de la guerre 1914-1918 (Francja) Médaille coloniale (Francja) Medaille des Evades (Francja) Krzyż Wielki Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wojenny (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Czarnej Gwiazdy (Benin) Krzyż Wielki Orderu Białego Lwa (Czechosłowacja) Czechosłowacki Krzyż Walecznych 1939 Krzyż Wielki Orderu Dannebroga (Dania) Krzyż Wielki Orderu Oranje-Nassau (Holandia) Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Kambodży Krzyż Wielki Orderu Miliona Słoni i Białego Parasola (Laos) Krzyż Wielki Orderu Ouissama Alaouite'a (Maroko) Order Sherifian Alawaidis (Maroko) Krzyż Wielki Orderu Świętego Olafa (Norwegia) Krzyż Komandorski Orderu Virtuti Militari Order Krzyża Grunwaldu I klasy Krzyż Wielki Orderu Nishana Iftikhara (Tunezja) Chief Commander Legii Zasługi (USA) Distinguished Service Medal (USA) Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Military Cross (Wielka Brytania) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Republiki Wietnamu Order Suworowa I klasy (ZSRR)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Pomnik marsz. Jeana de Lattre de Tassigny'ego w Mantes-la-Jolie

Jean Joseph Marie Gabriel de Lattre de Tassigny (ur. 2 lutego 1889 w Mouilleron-en-Pareds, zm. 11 stycznia 1952 w Paryżu) – francuski wojskowy, marszałek Francji.

Przebieg służby[edytuj | edytuj kod]

Dowódca dywizji w kampanii 1940 roku. Później generał armii Vichy; w 1941 naczelny dowódca wojsk francuskich w Tunezji. W 1942 roku dowódca dywizji we Francji kontynentalnej. Za próbę stawiania oporu wkraczającym w listopadzie 1942 roku do strefy nieokupowanej Niemcom aresztowany, zdegradowany i skazany na długoletnie wiezienie. W 1943 roku zbiegł z więzienia. Od 1943 w siłach zbrojnych Wolnej Francji; dowódca francuskiej 1 Armii.

Reprezentował swój kraj przy podpisaniu w Berlinie aktu bezwarunkowej kapitulacji Niemiec. Zagroził samobójstwem kiedy początkowo odmówiono mu prawa do podpisania dokumentu i wywieszenia francuskiej flagi (dzień wcześniej w Reims przedstawiciel Francji był tylko świadkiem podpisania "wstępnego protokołu kapitulacji" ). Podpisujący akt kapitulacji w imieniu zwyciężonych Niemiec feldmarszałek Wilhelm Keitel skomentował obecność de Tassigny'ego w ten sposób, że powinien on złożyć podpis po obu stronach – składających i przyjmujących kapitulację. W końcu po protokolarnych przepychankach, pozwolono de Tassigny'emu podpisać akt kapitulacji Niemiec (jako świadek, ale również po stronie przyjmujących kapitulację). W rezultacie tych działań Francja otrzymała swoją strefę okupacyjną w Niemczech, status czwartego mocarstwa i stałe miejsce w Radzie Bezpieczeństwa ONZ.

Od 1945 szef Sztabu Generalnego. Francuski przedstawiciel w Sojuszniczej Radzie Kontroli. W 1948 mianowany naczelnym dowódcą Wojsk Lądowych Unii Zachodnioeuropejskiej[1]; w latach 1950–1952 Wysoki Komisarz i naczelny dowódca wojsk francuskich w Indochinach. Pośmiertnie mianowany marszałkiem.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Charles Willliams: Ostatni Wielki Francuz Charles De Gaulle. Warszawa: Amber, 2007, s. 243, seria: Wielcy Historii. ISBN 9878324128051.
  2. M.P. z 1945 r. Nr 41, poz. 103
  3. M.P. z 1947 r. Nr 27, poz. 187

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]