Dagurowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dagurowie
Liczebność ogółem
250 000 (1980)
Regiony zamieszkania
Chiny
Języki
dagurski
Główne religie
lamaizm, szamanizm
Pokrewne grupy etniczne
Chałchasi, Buriaci

Dagurowie, Daurowie, Dachurowie, Dahurowie – naród pochodzenia mongolskiego.

Dagurowie zamieszkują północną część Mongolii Wewnętrznej (Chiny). Trudnią się myślistwem, rolnictwem i hodowlą. Ok. 250 tys. osób (1980). Posługują się językiem dagurskim. Do połowy XVII wieku koczowali również na obecnym terytorium Rosji (nad górnym Amurem, Szyłką i Zeją) i z tego powodu południowe Zabajkale nazwano Daurią[1]. Wcieleni do służby w armii dynastii Qing w 1643 i 1651 roku Dagurowie odparli najazdy rosyjskich kozaków[2].

Przypisy

  1. Europa Wschodnia, Azja Północna i Środkowa, Zakaukazie. Encyklopedia Geografii Świata 2, red. J. Maj-Szatkowska, Warszawa 1997, s. 153
  2. History – china.org.cn/e-groups/shaoshu/shao-2-daur.htm

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia powszechna PWN. ABCDEF, Tom 1. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 565.
  • Joanna Maj-Szatkowska (red.): Europa Wschodnia, Azja Północna i Środkowa, Zakaukazie. Encyklopedia Geografii Świata 2. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1997, s. 153. ISBN 83-214-0846-X.
  • The Daur ethnic minority